Ο υποστράτηγος εν αποστρατεία του αμερικανικού στρατού και πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου H. R. Μακ-Μάστερ έδωσε στις 7 Φεβρουαρίου μια εικόνα για την ικανότητα των ευρωπαϊκών κρατών να ξεκινήσουν μια μεγάλη επέμβαση στο ουκρανικό θέατρο για να ενισχύσουν το Κίεβο έναντι των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.
Γνωστός για τα κατορθώματά του κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου και των επιχειρήσεων κατά της εξέγερσης στο Ιράκ, ο Μακ-Μάστερ πήρε το Ηνωμένο Βασίλειο ως παράδειγμα για να παρατηρήσει σχετικά με την κατάσταση των χερσαίων δυνάμεων στην Ευρώπη: «Κοιτάξτε τον βρετανικό στρατό αυτή τη στιγμή. Θέλω να πω, με κάνει να θέλω να κλάψω, σχεδόν». Διευκρίνισε ότι ο βρετανικός στρατός δεν διαθέτει την απαραίτητη ικανότητα για τη διατήρηση χερσαίων επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας, με το γεγονός αυτό να αποτελεί σύμπτωμα ενός ευρύτερου ζητήματος που επηρεάζει τους στρατούς σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο στη μετά τον Ψυχρό Πόλεμο εποχή.
«Είμαστε εδώ και πολύ καιρό σε αυτό το μοντέλο ότι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε την ασφάλεια επενδύοντας όλο και περισσότερα χρήματα σε όλο και λιγότερα εκλεκτά συστήματα. Ανταλλάξαμε το μέγεθος των δυνάμεων με δυνατότητες, αλλά αυτό που βλέπουμε στην Ουκρανία είναι μια επιστροφή στη σημασία του μεγέθους των δυνάμεων. Η ικανότητα της δύναμης έχει σημασία», παρατήρησε ο Μακ-Μάστερ.
Προειδοποίησε ότι η αποστολή μιας πολυεθνικής ευρωπαϊκής χερσαίας δύναμης στην Ουκρανία θα δυσκολευόταν να διατηρήσει την αξιοπιστία της και θα αποτελούσε «έναν πραγματικά δελεαστικό στόχο για τον Πούτιν», υπονομεύοντας ενδεχομένως την αξιοπιστία της Δύσης. Υπογράμμισε ότι οποιαδήποτε τέτοια δύναμη πρέπει όχι μόνο να αντιμετωπίζει συμβατικές στρατιωτικές απειλές, αλλά και να είναι ανθεκτική απέναντι στον υβριδικό πόλεμο και τις μη παραδοσιακές μορφές επιθετικότητας.
Εκκλήσεις για την ανάπτυξη μιας μεγάλης χερσαίας δύναμης του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία έχουν επανειλημμένα διατυπωθεί από προσωπικότητες όπως ο πρωθυπουργός της Εσθονίας Kaja Kallas, ο υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας Radoslaw Sikorski, ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας Gabrielius Landsbergis και η υπουργός Εξωτερικών της Φινλανδίας Elina Valtonen, μεταξύ άλλων Ευρωπαίων ηγετών. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν αποκλείεται η ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων στο πλαίσιο μιας πολιτικής που θα «κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να εμποδίσει τη Ρωσία να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο».
Στα μέσα Νοεμβρίου η γαλλική εφημερίδα Le Monde ανέφερε ότι η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο «επανενεργοποίησαν» τις συζητήσεις για την ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουκρανία. Με τις Ηνωμένες Πολιτείες τόσο υπό την κυβέρνηση Μπάιντεν όσο και υπό την κυβέρνηση Τραμπ να έχουν αποδειχθεί πολύ λιγότερο πρόθυμες να επιδιώξουν μια τέτοια κλιμάκωση από ό,τι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους, ωστόσο, μια σημαντική δυσκολία μιας τέτοιας επιχείρησης είναι οι περιορισμοί που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκοί στρατοί.
Οι δυνάμεις στην ήπειρο έχουν αποδυναμωθεί σημαντικά από τη σοβαρή εξάντληση των αποθεμάτων όπλων και πυρομαχικών τους μετά τις μεγάλες δωρεές που έγιναν για τη διατήρηση της πολεμικής ικανότητας της ίδιας της Ουκρανίας. Οι κυβερνήσεις στην Ευρώπη εκτιμάται σήμερα ότι είναι βαθιά διχασμένες ως προς το αν πρέπει να προχωρήσουν.
Επεξηγώντας τις απαιτήσεις για την παρέμβαση ενός ευρωπαϊκού αποσπάσματος στην Ουκρανία, ο Μακ-Μάστερ δήλωσε: «Οποιαδήποτε δύναμη έρθει πρέπει να είναι ικανή να νικήσει όλες τις μορφές της ρωσικής επιθετικότητας -συμβατική, υβριδική και όχι μόνο. Χωρίς να αντικατοπτρίζει τις στρατιωτικές πραγματικότητες στο έδαφος, δεν υπήρξε ποτέ ευνοϊκή πολιτική έκβαση ενός πολέμου». Όχι μόνο οι Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν ξεκαθαρίσει σταθερά ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις στην Ουκρανία θα αποτελέσουν στόχο, αλλά οι δυτικοί εργολάβοι και σύμβουλοι, οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί από τις αρχές του 2022, έχουν ήδη ξεχωρίσει σταθερά σε ρωσικά πλήγματα ακριβείας καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Η ρωσική Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού το Νοέμβριο αποκάλυψε πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια των μελών του ΝΑΤΟ να ξεκινήσουν μια μεγάλη ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων για την προσωρινή αναστολή των συνεχιζόμενων εχθροπραξιών, με στόχο την αναχαίτιση των ουκρανικών απωλειών και τη δημιουργία τοπικών δυνάμεων για να συνεχιστούν αργότερα οι εχθροπραξίες με ευνοϊκότερους όρους.