Περίληψη Άρθρου
–
Sahiel.gr
- Πώς οι επιθέσεις του Ιράν αλλάζουν τις ισορροπίες στο Ιρακινό Κουρδιστάν
- Οι κουρδικές οργανώσεις απέναντι στη νέα στρατηγική της Τεχεράνης
- Ο πόλεμος των drones στη Μέση Ανατολή εισέρχεται σε νέα φάση
- Γιατί το Ερμπίλ αποτελεί κρίσιμο γεωπολιτικό στόχο
- Οι περιφερειακές επιπτώσεις της σύγκρουσης Ιράν και κουρδικών οργανώσεων
Το βόρειο Ιράκ μετατρέπεται ξανά σε πεδίο αντιπαράθεσης
Το Ιρακινό Κουρδιστάν βρίσκεται για ακόμη μία φορά στο επίκεντρο μιας ιδιαίτερα επικίνδυνης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης. Το Ιράν έχει εντείνει σημαντικά τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών κουρδικών οργανώσεων που διατηρούν βάσεις στην περιοχή, αξιοποιώντας βαλλιστικούς πυραύλους, drones αυτοκτονίας και πληροφορίες ακριβείας για την προσβολή συγκεκριμένων στόχων.
Παρότι αρκετές αναφορές κάνουν λόγο για «στοχευμένες δολοφονίες», μέχρι σήμερα οι περισσότερες επιβεβαιωμένες πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι πρόκειται κυρίως για στοχευμένα στρατιωτικά πλήγματα εναντίον στρατοπέδων, διοικητικών εγκαταστάσεων και ηγετικών στελεχών κουρδικών οργανώσεων και όχι για εκστρατεία μυστικών εκτελέσεων εκτός πεδίου μάχης.
Γιατί το Ιράν αυξάνει την πίεση
Η Τεχεράνη θεωρεί εδώ και χρόνια ότι οργανώσεις όπως η KDPI, η Komala, η PJAK και η PAK αποτελούν άμεση απειλή για την εσωτερική της ασφάλεια. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και την αναζωπύρωση της έντασης μεταξύ Ιράν, Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ, οι ιρανικές αρχές εμφανίζονται αποφασισμένες να αποτρέψουν οποιαδήποτε πιθανή εξέγερση στις κουρδικές επαρχίες του δυτικού Ιράν.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η δημιουργία συντονισμού μεταξύ αρκετών ιρανικών κουρδικών οργανώσεων και οι πληροφορίες περί πιθανής στρατιωτικής τους δραστηριότητας οδήγησαν στην απόφαση για προληπτικά πλήγματα.
Drones, πύραυλοι και επιθέσεις ακριβείας
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι οι επιθέσεις δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτελούν οργανωμένη στρατιωτική εκστρατεία. Από τα τέλη Φεβρουαρίου έχουν καταγραφεί εκατοντάδες επιθέσεις με drones, πυραύλους και πυροβολικό σε ολόκληρη την Αυτόνομη Περιφέρεια του Κουρδιστάν. Οι στόχοι περιλαμβάνουν: Στρατόπεδα κουρδικών οργανώσεων, αποθήκες οπλισμού, κέντρα διοίκησης, εγκαταστάσεις εκπαίδευσης, περιοχές κοντά στο Ερμπίλ και τη Σουλεϊμανίγια.
Σε αρκετές περιπτώσεις υπήρξαν νεκροί μαχητές αλλά και άμαχοι, γεγονός που αυξάνει τις διεθνείς ανησυχίες για την ασφάλεια της περιοχής.
Ένας νέος «σκιώδης πόλεμος»
Οι εξελίξεις θυμίζουν τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται πλέον πολλές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Δεν υπάρχουν μεγάλες συμβατικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Αντίθετα, κυριαρχούν: Επιθέσεις drones, πυραυλικά πλήγματα ακριβείας, επιχειρήσεις πληροφοριών, κυβερνοεπιθέσεις, δράση μέσω συμμάχων και παραστρατιωτικών οργανώσεων.
Το Ιρακινό Κουρδιστάν εξελίσσεται έτσι σε ακόμη ένα μέτωπο ενός ευρύτερου περιφερειακού ανταγωνισμού που περιλαμβάνει το Ιράν, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ αλλά και τις φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές του Ιράκ.
Οι κίνδυνοι για τη σταθερότητα της περιοχής
Η συνεχιζόμενη στρατιωτική πίεση αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης αποσταθεροποίησης.
Το Κουρδιστάν φιλοξενεί σημαντικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, διεθνείς επιχειρήσεις και δυτικές στρατιωτικές παρουσίες. Κάθε νέα επίθεση αυξάνει την πιθανότητα ευρύτερης εμπλοκής, ενώ παράλληλα δημιουργεί σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες για τον άμαχο πληθυσμό.
Η ένταση στο Ιρακινό Κουρδιστάν αποδεικνύει ότι η Μέση Ανατολή παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν πολυεπίπεδο «σκιώδη πόλεμο», όπου οι γραμμές μεταξύ στρατιωτικών επιχειρήσεων, επιχειρήσεων πληροφοριών και περιφερειακών ανταγωνισμών γίνονται ολοένα και πιο δυσδιάκριτες.
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι το Ιράν εφαρμόζει μια στρατηγική συνεχών στοχευμένων στρατιωτικών πληγμάτων κατά κουρδικών οργανώσεων που θεωρεί απειλή για την εθνική του ασφάλεια. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη οργανωμένης εκστρατείας μυστικών δολοφονιών εναντίον κουρδικής πολιτικής ή στρατιωτικής ηγεσίας. Η κατάσταση παραμένει ιδιαίτερα ρευστή και κάθε νέα κλιμάκωση θα μπορούσε να μεταβάλει τις ισορροπίες όχι μόνο στο βόρειο Ιράκ αλλά και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

