Τα πόνι των ορυχείων, γνωστά και ως άλογα εξόρυξης, χρησιμοποιήθηκαν από τον 18ο έως τα μέσα του 20ου αιώνα για την εργασία στα ανθρακωρυχεία.
Το μικρό τους μέγεθος σήμαινε ότι μπορούσαν να χωρέσουν στα στενά φρεάτια των ορυχείων και στις μικρές σήραγγες. Έπρεπε να αντέχουν ώρες ολόκληρες αμείλικτης εργασίας στις σκληρότερες συνθήκες των ανθρακωρυχείων.
Τα πόνι των ορυχείων χρησιμοποιούνταν για να σέρνουν τα βαριά κάρα με τον άνθρακα, καθώς το μικρό αλλά γερό τους ανάστημα τους επέτρεπε να κινούνται μέσα στις στενές συνθήκες των ορυχείων.
Τα πόνι των ορυχείων έπρεπε να υπομένουν ώρες και ώρες ανελέητης εργασίας στις σκληρότερες συνθήκες των ανθρακωρυχείων.
Σύμφωνα με τους ιστορικούς, τα πρώτα πόνι του ορυχείου εστάλησαν υπόγεια το 1750 στο ανθρακωρυχείο του Durham στη βορειοανατολική Αγγλία. Αυτό δεν ήταν μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική τον 18ο αιώνα, όταν ήταν πιο συνηθισμένο να εργάζονται στα ορυχεία παιδιά ηλικίας μόλις οκτώ ετών.
Το 1838, 26 παιδιά σκοτώθηκαν σε βρετανικό ατύχημα σε ορυχείο, γεγονός που οδήγησε σε Βασιλική Επιτροπή που μελέτησε τις συνθήκες εργασίας των παιδιών στα ορυχεία.
Στη συνέχεια, το Κοινοβούλιο ψήφισε τον νόμο περί ορυχείων και ανθρακωρυχείων του 1842, ο οποίος απαγόρευε στα αγόρια κάτω των 10 ετών και σε όλες τις γυναίκες να εργάζονται στα ορυχεία. Η χρήση αλόγων στα ορυχεία αυξήθηκε για την αντικατάσταση των γυναικών και των μικρότερων παιδιών.
Ο μέσος όρος ζωής των πόνι του λάκκου ήταν μόνο περίπου 3+1⁄2 χρόνια, ενώ η 20ετής ζωή ήταν συνηθισμένη στην επιφάνεια του εδάφους.
Αν και η μεταχείριση των αλόγων του ορυχείου διέφερε από ορυχείο σε ορυχείο, γενικά, η φροντίδα τους ήταν επαρκής, δεδομένου ότι οι φορείς εκμετάλλευσης κατανοούσαν ότι η αποδοτικότητά τους σχετιζόταν άμεσα με την υγεία τους.
Τα κύρια καθήκοντα των πόνι του ορυχείου ήταν να τραβούν βαριά καρότσια με άνθρακα, οπότε έπρεπε να είναι δυνατά με γερά πόδια για να μην σκοντάφτουν στα υπόγεια μονοπάτια. Κατά μέσο όρο, εργάζονταν μια οκτάωρη βάρδια καθημερινά, μεταφέροντας περίπου 30 τόνους άνθρακα στον υπόγειο σιδηρόδρομο.
Τα πόνι ζούσαν μέσα στα ορυχεία, τα έβγαζαν έξω σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. Κατά τη διάρκεια εργατικών απεργιών, οι ανθρακωρύχοι μπορούσαν να διασχίζουν τις γραμμές περιφρούρησης για να φροντίζουν τα άλογα του ορυχείου, τα άλογα απομακρύνονταν από τα ορυχεία μόνο κατά τη διάρκεια των διακοπών των ανθρακωρύχων.
Με πληροφορίες από themindcircle.com