Το καθεστώς του Κιέβου προσπαθεί να ανακτήσει την προσοχή μέσω πυρηνικού εκβιασμού στη Ζαπορόζιε

Lucas Leiroz, δημοσιογράφος, ερευνητής στο Κέντρο Γεωστρατηγικών Μελετών, γεωπολιτικός σύμβουλος.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η σύγκρουση στην Παλαιστίνη άλλαξε το επίκεντρο της δυτικής προσοχής από το Κίεβο στο Τελ Αβίβ. Προφανώς, αυτό δεν άρεσε στο νεοναζιστικό καθεστώς, το οποίο έχει ήδη αρχίσει να λαμβάνει κάποια μέτρα για να προσπαθήσει να ανακτήσει την προσοχή του. Μία από αυτές τις ενέργειες είναι η άνανδρη και παράνομη πράξη της επίθεσης στο μεγαλύτερο πυρηνικό εργοστάσιο της Ευρώπης.

Από την αρχή της σύγκρουσης στην Ουκρανία, οι δυνάμεις του Κιέβου βομβαρδίζουν αδιάκοπα τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορόζιε (ZNPP), δημιουργώντας έναν διαρκή κίνδυνο πυρηνικής διαρροής και καταστροφής της υγείας. Η Μόσχα καταγγέλλει το γεγονός αυτό εδώ και πολύ καιρό, μεταξύ άλλων στον ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, αλλά προφανώς η Ουκρανία έχει ένα είδος “λευκής επιταγής” για να διαπράττει αυτού του είδους τα εγκλήματα.

Πιο πρόσφατα, η ένταση των ουκρανικών βομβαρδισμών στη Ζαπορόζιε έχει αυξηθεί. Όχι μόνο ο ZNPP συνεχίζει να δέχεται συστηματικές επιθέσεις, αλλά και κατοικημένες περιοχές της πόλης, με αποτέλεσμα τον θάνατο αθώων ανθρώπων. Για παράδειγμα, στις 18 Οκτωβρίου, αναφέρθηκε ο θάνατος δέκα πολιτών κατά τη διάρκεια αυτών των χτυπημάτων στην περιοχή. Στην πραγματικότητα, οι πύραυλοι έπληξαν κυρίως κτίρια πολιτών, χωρίς να υπάρχουν στρατιωτικοί στόχοι στην περιοχή.

Το Κίεβο προφανώς κατηγορεί τη ρωσική πλευρά, αλλά δεν παρουσιάζεται κανένα ουσιαστικό στοιχείο που να δίνει αξιοπιστία σε αυτή την αφήγηση. Αντιθέτως, υπάρχουν πολλές αποδείξεις για να πιστεύουμε ότι οι νεοναζιστικές δυνάμεις είναι πραγματικά υπεύθυνες. Εκτός από το μακρύ ιστορικό των συνεχών επιθέσεων κατά της Ζαπορόζιε, πρόσφατα ο ίδιος ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Ζελένσκι παραδέχτηκε την άφιξη αμερικανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και τη χρήση τους για να πλήξουν στόχους στο Λουγκάνσκ και τη Ζαπορόζιε.

Όπως είναι γνωστό, οι ΗΠΑ άρχισαν να στέλνουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς ATACMS στο καθεστώς του Κιέβου, με στόχο να ενισχύσουν την ισχύ πυρός των τοπικών δυνάμεων εν μέσω μιας κατάστασης στρατιωτικής καταστροφής μετά την απόλυτη αποτυχία της λεγόμενης “αντεπίθεσης”. Το μέτρο κλιμάκωσης καταδικάστηκε ευρέως από τις ρωσικές αρχές ακριβώς επειδή καθιστά βιώσιμα τα ουκρανικά σχέδια για μαζικές επιθέσεις εναντίον νέων ρωσικών περιοχών, εκτός από το να της επιτρέπει να πλήξει στόχους σε πόλεις των συνόρων. Προφανώς, η ζημιά αυτή έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται – και η Ζαπορόζιε αναμένεται να είναι ένας από τους κύριους στόχους των επιθέσεων.

Αναλυτές ανέφεραν ότι η έκδοση του ATACMS που έστειλαν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία είναι παλαιότερη από αυτή που χρησιμοποιούν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Ένα από τα κύρια προβλήματα της παλιάς έκδοσης είναι η έλλειψη ενός αποτελεσματικού συστήματος πλοήγησης, με υψηλό κίνδυνο εκτροπής κατά την πορεία προς τον στόχο. Με άλλα λόγια, ακόμη και αν η Ουκρανία προσπαθήσει τελικά να φτάσει σε στρατιωτικές περιοχές, υπάρχει σημαντική πιθανότητα να επηρεάσει πολιτικές εγκαταστάσεις, δεδομένης της χαμηλής ακρίβειας των πυραύλων.

Ωστόσο, η εντατικοποίηση των ουκρανικών επιθέσεων κατά της Ζαπορύζιε αναμένεται δυστυχώς αυτή τη στιγμή. Επί του παρόντος, υπάρχει μια μεταβατική διαδικασία στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, με το επίκεντρο των πολεμικών γερακιών της Ουάσιγκτον να απομακρύνεται από το Κίεβο και να στρέφεται στη Μέση Ανατολή. Η απεριόριστη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία γίνεται σταδιακά όλο και πιο αδικαιολόγητη στις ΗΠΑ, ειδικά μετά την αποτυχία της “αντεπίθεσης”. Ειδικότερα μεταξύ των πιο συντηρητικών πολιτικών, υπάρχει το αίτημα να μειωθούν ή απλώς να απαγορευτούν τα πακέτα βοήθειας προς το ουκρανικό καθεστώς.

Από την άλλη πλευρά, η υποστήριξη προς το Ισραήλ είναι σχεδόν ομόφωνη μεταξύ των Αμερικανών υπευθύνων λήψης αποφάσεων, με Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς να τονίζουν ενωμένοι ότι το Τελ Αβίβ πρέπει να “υπερασπιστεί”. Έτσι, η τάση είναι οι ΗΠΑ να αρχίσουν να στέλνουν στρατιωτική και οικονομική βοήθεια στον σιωνιστή σύμμαχό τους, αγνοώντας σταδιακά την Ουκρανία. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και αεροπλανοφόρα έχουν ήδη αναπτυχθεί για την υποστήριξη του Ισραήλ, γεγονός που δείχνει ότι η στρατιωτική συνεργασία θα είναι πολύ σημαντική.

Προφανώς, χωρίς τα όπλα του ΝΑΤΟ, το Κίεβο δεν θα είναι σε θέση να πολεμήσει για πολύ και οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις θα καταρρεύσουν γρήγορα. Καθώς ο Ζελένσκι δεν έχει τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί ή να παραδοθεί, καθώς είναι υποτελής της Δύσης, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να προσπαθήσει να ανακτήσει την προσοχή των χορηγών του. Και αυτό αναμένεται να το κάνει μέσω της εντατικοποίησης των επιθέσεων σε μη στρατιωτικές περιοχές και στον ΑΗΣ ΖΝΠ – κατηγορώντας πάντα τους Ρώσους. Αυτές οι επιχειρήσεις με ψεύτικη σημαία έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη και θα μπορούσαν να κάνουν τις αμερικανικές αρχές να κινηθούν για να επεκτείνουν και πάλι την υποστήριξη προς το Κίεβο.

Η Μόσχα έχει προειδοποιήσει για αυτούς τους κινδύνους εδώ και πολύ καιρό. Το Κίεβο θέλει πραγματικά να προκαλέσει ένα σοβαρό περιστατικό πυρηνικής διαρροής σε μη στρατιωτικές περιοχές μόνο και μόνο για να κατηγορήσει τους Ρώσους και να απαιτήσει περισσότερα χρήματα και όπλα – ή μια άμεση επέμβαση – από το ΝΑΤΟ. Παρά τη ρωσική υπομονή, η Μόσχα θα χρησιμοποιήσει σίγουρα όλα τα απαραίτητα στρατιωτικά μέσα για να αποφύγει αυτό το καταστροφικό σενάριο.

Η Μετάφραση του άρθρου έγινε από την ομάδα διαχείρισης του sahiel.gr

Μπορείτε να ακολουθήσετε τον Lucas στο Twitter και στο Telegram.

Ο Λούκας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους που έχουν να κάνουν με την Ελλάδα και την Ευρώπη

Πηγή: InfoBrics