Το Κίεβο αντιμετωπίζει επτά βασικές προκλήσεις πριν από την αντεπίθεσή του

Γράφει ο Andrew Korybko

Αυτές οι επτά βασικές προκλήσεις θα είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστούν από το Κίεβο, καθιστώντας έτσι πιθανό το αποτέλεσμα της πολυδιαφημισμένης αντεπίθεσής του να είναι απλώς κάποιες περιορισμένες αλλαγές κατά μήκος της Γραμμής Επαφής.

Ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Τζον Κίρμπι, επιβεβαίωσε ότι η επερχόμενη αντεπίθεση του Κιέβου που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ θα ξεκινήσει κάποια στιγμή αυτό το καλοκαίρι, γεγονός που καθιστά επίκαιρη τη συζήτηση των βασικών προκλήσεων που θα αντιμετωπίσει. Πρώτη και κυριότερη από αυτές είναι ο νατοϊκός-ρωσικός “αγώνας εφοδιαστικής”/”πόλεμος φθοράς” που ο Γενικός Γραμματέας Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε στα μέσα Φεβρουαρίου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κίεβο εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την ξένη υποστήριξη, η κατάσταση του ανταγωνισμού αυτών των δύο είναι η πιο κρίσιμη μεταβλητή.

Η δεύτερη συνδέεται με την προηγούμενη και αφορά το γεγονός ότι οι εκπαιδευμένες από το ΝΑΤΟ δυνάμεις του Κιέβου δεν έχουν ακόμη δοκιμαστεί στη μάχη. Παρ’ όλη τη διαφημιστική εκστρατεία για την επερχόμενη αντεπίθεση, μένει να δούμε αν θα αποδώσουν τα αναμενόμενα, καθώς δεν έχουν την εμπειρία διεξαγωγής επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας. Η Ρωσία έμαθε από τις αδυναμίες της που ήταν υπεύθυνες για την ανακατάληψη του Χάρκοβο και της μισής περιοχής Χερσώνα από την Ουκρανία, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες να συμβεί ξανά κάτι τέτοιο.

Σε αυτό το θέμα, η τρίτη βασική πρόκληση που αντιμετωπίζει η αντεπίθεση είναι ότι η Ρωσία έχει ενισχύσει τις άμυνές της κατά μήκος της Γραμμής Επαφής (LOC). Επομένως, το Κίεβο θα δυσκολευτεί να επιτύχει μια διάρρηξη εκτός από κάποιο γεγονός μαύρου κύκνου, το οποίο φυσικά δεν μπορεί να αποκλειστεί, αλλά ωστόσο φαίνεται απίθανο. Επιπλέον, η μάχη του Artyomovsk προσέδωσε στις ρωσικές δυνάμεις ανεκτίμητη εμπειρία αστικού πολέμου, την οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την υπεράσπιση μεγάλων πόλεων υπό τον έλεγχό τους, γεγονός που θα μπορούσε να δημιουργήσει περισσότερες κρεατομηχανές για το Κίεβο.

Αυτό οδηγεί στο τέταρτο σημείο, το οποίο είναι ότι η Ουκρανία έχει ήδη εξαντλήσει ένα μεγάλο μέρος του εξοπλισμού και του προσωπικού της τους τελευταίους 15 μήνες. Η Washington Post επέστησε την προσοχή σε αυτό σε λεπτομερή έκθεσή της στα μέσα Μαρτίου, την οποία ο Πολωνός αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού επέκτεινε την αξιοπιστία του σε παρόμοια εκτίμησή του που μοιράστηκε στα τέλη Απριλίου. Αυτές οι αντικειμενικές παρατηρήσεις από φιλοκιετικές πηγές θέτουν σοβαρές αμφιβολίες για την επιτυχία της επερχόμενης αντεπίθεσης.

Ακριβώς λόγω αυτών των ανησυχιών η Ουκρανία εναποθέτει τις ελπίδες της στα λεγόμενα “wunderwaffen” όπως τα F-16, αλλά ακόμη και ο επικεφαλής της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας Φρανκ Κέντελ δήλωσε στα τέλη Μαΐου ότι τα συστήματα αυτά δεν πρόκειται να αποτελέσουν “δραματική αλλαγή του παιχνιδιού… για τις συνολικές στρατιωτικές τους δυνατότητες”. Επιπλέον, η Ρωσία έχει ήδη αποδείξει ότι είναι σε θέση να προσαρμοστεί στην τοποθέτηση από το Κίεβο προηγούμενων τέτοιων “wunderwaffen”, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar της Τουρκίας, τα οποία κυβερνητικά χρηματοδοτούμενοι εμπειρογνώμονες των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου παραδέχθηκαν πρόσφατα ότι η Μόσχα εξουδετέρωσε με επιτυχία.

Βασιζόμενη στην προαναφερθείσα πέμπτη βασική πρόκληση, η έκτη αφορά την αυξανόμενη κόπωση της Δύσης από την επ’ αόριστον χρηματοδότηση του ΝΑΤΟ-ρωσικού πολέμου δι’ αντιπροσώπων, ο οποίος έχει ήδη κοστίσει στους φορολογούμενους τους πάνω από 160 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Michael McCaul προειδοποίησε στις αρχές Μαΐου ότι η πιθανή αποτυχία της αντεπίθεσης να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του κοινού θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση της μελλοντικής υποστήριξης, γεγονός που εκθέτει τις υποσχέσεις άλλων δυτικών αξιωματούχων για άνευ όρων υποστήριξη ως ψέματα.

Και τέλος, ο τελευταίος παράγοντας που λειτουργεί εις βάρος του Κιέβου εν όψει της αντεπίθεσής του είναι να ανταποκριθεί στις εξωπραγματικά υψηλές προσδοκίες του δυτικού κοινού, για τις οποίες μίλησε ο McCaul παρά τις τεράστιες πιθανότητες. Ανώνυμοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπάιντεν δήλωσαν στο Politico στα τέλη Απριλίου ότι ανησυχούν πολύ ότι αυτό δεν θα συμβεί, γεγονός που τοποθετεί το ξέσπασμα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Ουκρανίας από τότε στο κατάλληλο πλαίσιο, αποκαλύπτοντας ότι δεν είναι παρά infowar copium για να χορτάσουν οι αιμοδιψείς δυτικές μάζες.

Αυτές οι επτά βασικές προκλήσεις θα είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστούν από το Κίεβο, καθιστώντας έτσι πιθανό ότι το αποτέλεσμα της πολυδιαφημισμένης αντεπίθεσής του θα είναι απλώς κάποιες περιορισμένες αλλαγές κατά μήκος του LOC. Βλέποντας ότι αυτό θα προκαλούσε σχεδόν σίγουρα βαθιά απογοήτευση στο δυτικό κοινό, θα μπορούσε κάλλιστα αυτό το αναμενόμενα άνευρο αποτέλεσμα να οδηγήσει άμεσα στην επανέναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών μέχρι το τέλος του έτους, οι οποίες θα μπορούσαν να παγώσουν τη σύγκρουση με κατάπαυση του πυρός, αν όχι να την τερματίσουν εντελώς με κάποιου είδους συμβιβασμό.

Με πληροφορίες από korybko.substack.com

Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.