Τράμπ, Ομπάμα και Εξωγήινοι: Από τις Πολιτικές Δηλώσεις στο Παράδοξο του Fermi

Οι δηλώσεις Ομπάμα και Τραμπ: Τι ειπώθηκε πραγματικά

Το ζήτημα των UFO (ή UAP όπως ονομάζονται πλέον επισήμως) επανήλθε δυναμικά στη δημόσια σφαίρα τα τελευταία χρόνια, όχι από περιθωριακές πηγές, αλλά από τα ίδια τα ανώτατα πολιτικά κλιμάκια των ΗΠΑ.

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα παραδέχθηκε δημόσια ότι υπάρχουν καταγεγραμμένα φαινόμενα τα οποία «δεν μπορούμε να εξηγήσουμε πλήρως». Δεν μίλησε για εξωγήινους. Δεν επιβεβαίωσε επαφή. Αλλά αναγνώρισε ότι το κράτος διαθέτει δεδομένα για αντικείμενα που κινούνται με τρόπους μη συμβατούς με τις γνωστές αεροναυτικές τεχνολογίες.

Αντίστοιχα, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι έχει ενημερωθεί για UFO, ότι έχει ακούσει «ενδιαφέροντα πράγματα», αλλά εμφανίστηκε σκεπτικός ως προς το αν πρόκειται για εξωγήινη παρουσία.

Το κρίσιμο σημείο: Κανένας από τους δύο δεν επιβεβαίωσε ύπαρξη εξωγήινης ζωής στη Γη.

Η παραδοχή αφορά το «ανεξήγητο», όχι το «εξωγήινο».

Το Πεντάγωνο και η μετατόπιση της συζήτησης

Η επίσημη αναγνώριση από το Πεντάγωνο ότι ορισμένα UAP παραμένουν ανεξήγητα άλλαξε το πλαίσιο της συζήτησης. Το θέμα μετακινήθηκε από τη σφαίρα της συνωμοσιολογίας στη σφαίρα της εθνικής ασφάλειας.

Ωστόσο, η έννοια «ανεξήγητο» δεν αποτελεί απόδειξη εξωγήινης τεχνολογίας.

Μπορεί να σημαίνει:

• Πειραματικά συστήματα

• Λανθασμένη ερμηνεία αισθητήρων

• Φυσικά φαινόμενα

• Ξένες τεχνολογικές δοκιμές

Ο σκεπτικισμός εδώ δεν είναι άρνηση. Είναι επιστημονική αναγκαιότητα.

Το Παράδοξο του Fermi: Αν υπάρχουν, πού είναι;

Το ερώτημα που τέθηκε από τον φυσικό Enrico Fermi είναι απλό και αμείλικτο: Αν το Σύμπαν είναι τόσο τεράστιο και γεμάτο πλανήτες, γιατί δεν έχουμε καμία σαφή απόδειξη εξωγήινης παρουσίας;

Το λεγόμενο Fermi Paradox συνοψίζεται στη φράση: «Where is everybody?»

Οι πιθανότητες δείχνουν ότι η ζωή θα έπρεπε να είναι διαδεδομένη. Η παρατήρηση δείχνει σιωπή. Αυτό το χάσμα μεταξύ πιθανότητας και πραγματικότητας είναι ο πυρήνας της σύγχρονης κοσμικής αβεβαιότητας.

Πιθανές απαντήσεις:

• Η ζωή είναι εξαιρετικά σπάνια

• Οι πολιτισμοί αυτοκαταστρέφονται

• Δεν έχουμε ακόμη τα κατάλληλα μέσα ανίχνευσης

• Δεν μας ενδιαφέρει κανείς

Η Εξίσωση Drake: Μαθηματική εκτίμηση ή φιλοσοφική άσκηση;

Η περίφημη Drake Equation επιχειρεί να υπολογίσει τον αριθμό τεχνολογικών πολιτισμών στον γαλαξία.

Η εξίσωση λαμβάνει υπόψη:

• Ρυθμό σχηματισμού άστρων

• Ποσοστό άστρων με πλανήτες

• Πιθανότητα εμφάνισης ζωής

• Πιθανότητα ανάπτυξης νοημοσύνης

• Διάρκεια ζωής τεχνολογικού πολιτισμού

Το πρόβλημα δεν είναι η μαθηματική της δομή. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότερες μεταβλητές είναι άγνωστες. Έτσι, η εξίσωση δεν δίνει απάντηση. Δίνει εύρος πιθανοτήτων. Και αυτό το εύρος μπορεί να κυμαίνεται από «είμαστε μόνοι» έως «ο γαλαξίας σφύζει από ζωή».

Πολιτική ρητορική και κοσμική αβεβαιότητα

Οι δηλώσεις Ομπάμα και Τραμπ πρέπει να διαβαστούν μέσα σε δύο επίπεδα:

1. Εθνική ασφάλεια

2. Δημόσια διαχείριση αγνώστου

Καμία υπερδύναμη δεν θα ανακοίνωνε εξωγήινη επαφή χωρίς αδιάσειστα στοιχεία. Καμία κυβέρνηση δεν θα άφηνε ανεξέλεγκτη μια τέτοια πληροφορία.

Μέχρι σήμερα:

• Δεν υπάρχουν δημοσιευμένα βιολογικά δείγματα

• Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη εξωγήινη τεχνολογία

• Δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση

Υπάρχουν μόνο φαινόμενα που δεν εξηγούνται πλήρως.

Επιστημονικός σκεπτικισμός: Το μόνο ασφαλές έδαφος

Ο υγιής σκεπτικισμός δεν είναι άρνηση της πιθανότητας ζωής. Είναι άρνηση πρόωρων συμπερασμάτων.

Στατιστικά, η ζωή στο Σύμπαν είναι πιθανή. Εμπειρικά, η επαφή με εξωγήινο πολιτισμό παραμένει μη αποδεδειγμένη. Η διαφορά μεταξύ πιθανότητας και απόδειξης είναι το θεμέλιο της επιστήμης.

Οι δηλώσεις πολιτικών ηγετών τροφοδοτούν το ενδιαφέρον. Η επιστήμη απαιτεί αποδείξεις.

Μέχρι να υπάρξει αδιαμφισβήτητο τεκμήριο, το ζήτημα των εξωγήινων παραμένει ανάμεσα στην κοσμική πιθανότητα και στη γήινη σιωπή.

Και αυτή η σιωπή ίσως είναι το πιο ηχηρό μήνυμα του Σύμπαντος.