Σε μια ακόμη «χτυπητή» κίνηση διπλωματικού πόκερ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι ο ειδικός απεσταλμένος του, Στιβ Γουίτκοφ, ενδέχεται να επισκεφθεί τη Μόσχα εντός των επόμενων ημερών. Η επίσκεψη αυτή έρχεται λίγο πριν την τελεσίδικη προθεσμία της 8ης Αυγούστου, που έθεσε ο ίδιος προς το Κρεμλίνο, για να βάλει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία – διαφορετικά, όπως είπε, «έρχονται νέες κυρώσεις».
Ο Τραμπ, με τον γνωστό του απολαυστικό αυθορμητισμό, δήλωσε:
«Μπορεί να πάει [ο Γουίτκοφ]. Νομίζω την επόμενη εβδομάδα, Τετάρτη ή Πέμπτη… Του έχουν ζητήσει να συναντηθεί [με Ρώσους αξιωματούχους]».
Ωστόσο, δεν διευκρίνισε εάν αυτή η συνάντηση θα περιλαμβάνει και τον ίδιο τον Πούτιν. Το Κρεμλίνο, με τη σειρά του, απάντησε αινιγματικά ότι «πάντα είναι χαρούμενο να βλέπει τον κ. Γουίτκοφ στη Μόσχα», αποφεύγοντας όμως επιβεβαίωση ή διάψευση της επίσκεψης.
Σε ένα άλλο, πιο ανησυχητικό σημείο, ο Τραμπ δήλωσε ότι δύο πυρηνικά υποβρύχια έχουν ήδη αναπτυχθεί «στην περιοχή» ως απάντηση σε σχόλια του Ντμίτρι Μεντβέντεφ – χωρίς να ξεκαθαρίσει αν πρόκειται για πυρηνοκίνητα ή οπλισμένα με πυρηνικά όπλα. Για την ακριβή τοποθεσία, ούτε κουβέντα – προφανώς, τα υποβρύχια δουλεύουν καλύτερα όταν δεν ξέρεις πού είναι.
Ο Τραμπ, ο οποίος αρχικά φαινόταν πιο διαλλακτικός με τον Πούτιν, έχει πλέον περάσει σε πιο επιθετική ρητορική. Πριν λίγες ημέρες, κατηγόρησε τον Ρώσο πρόεδρο ότι συμμετέχει σε «σεβαστές συνομιλίες» την ίδια στιγμή που συνεχίζει να ρίχνει πυραύλους σε ουκρανικές πόλεις. Η προηγούμενη προθεσμία των 50 ημερών για τον τερματισμό του πολέμου, μειώθηκε πλέον σε μόλις 10.
«Ναι, μπορούν να αποφύγουν τις κυρώσεις. Απλώς, να κάνουν μια συμφωνία ώστε να σταματήσουν να σκοτώνονται άνθρωποι», είπε ο Τραμπ, σε μια σπάνια έκλαμψη απλότητας.
Από την άλλη, ο Πούτιν μοιάζει να μην συγκινείται. Την Παρασκευή ανακοίνωσε πρόοδο στο μέτωπο και αύξηση παραγωγής πυραύλων – μια κίνηση που περισσότερο θυμίζει… αμείλικτο στοίχημα για το ποιος θα υποχωρήσει τελευταίος.
Η απογοήτευση στις τάξεις της κυβέρνησης Τραμπ αυξάνεται, καθώς οι μέχρι τώρα συνομιλίες για κατάπαυση του πυρός καταλήγουν σε ανταλλαγές κρατουμένων, και όχι σε ουσιαστική ειρήνη. Το ερώτημα, φυσικά, παραμένει:
Θα ακούσει το Κρεμλίνο τα καμπανάκια ή θα συνεχίσει το ίδιο σκοπό με άλλη παρτιτούρα;