Η Κίνα δεν θα κατείχε πλέον τον κεντρικό ρόλο σε αυτό, κάτι που θα βοηθούσε τις ΗΠΑ και τους Ασιάτες συμμάχους τους να την ανταγωνιστούν καλύτερα, ενώ η Ρωσία θα μετακινούνταν από την περιφέρεια της υπάρχουσας αρχιτεκτονικής προς τον πυρήνα της λόγω της σημασίας των στρατηγικών πόρων της σε αυτό το νέο παράδειγμα.
Γράφει ο Andrew Korybko
”Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα” – Πηγή: korybko.substack.com
Σε αυτήν την ανάλυση σχετικά με το «Πώς μια προσέγγιση με τη Ρωσία βοηθά τις ΗΠΑ να προωθήσουν τους στόχους τους έναντι της Κίνας» εξηγήθηκε ότι οι κοινές επενδύσεις σε στρατηγικούς πόρους μετά το τέλος της ουκρανικής σύγκρουσης, ιδίως στην ενέργεια και τα κρίσιμα ορυκτά, μπορούν να βοηθήσουν τις ΗΠΑ να ανταγωνιστούν οικονομικά την Κίνα. Αυτό το όραμα ευθυγραμμίζεται με την εστίαση της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (NSS) στην εξασφάλιση κρίσιμων αλυσίδων εφοδιασμού πόρων και μπορεί μελλοντικά να επεκταθεί για να βοηθήσει τους συμμάχους των ΗΠΑ σε αυτό για την περαιτέρω προώθηση των στόχων τους.
Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος του ασιατικού τμήματος της NSS δεν αφορά τον στρατιωτικό ανταγωνισμό των ΗΠΑ με την Κίνα (αν και μια υποενότητα περιγράφει λεπτομερώς τις προσπάθειες αποτροπής της στην Ταϊβάν και τη Νότια Σινική Θάλασσα), αλλά τον οικονομικό τους ανταγωνισμό και τους τρόπους με τους οποίους οι σύμμαχοι των ΗΠΑ μπορούν να βοηθήσουν τη Δύση να συμβαδίσει με τη Λαϊκή Δημοκρατία. Προτείνει μάλιστα κοινή συνεργασία «όσον αφορά τα κρίσιμα ορυκτά στην Αφρική» για τη σταδιακή μείωση και τελικά την εξάλειψη της συλλογικής τους εξάρτησης από τις συνδεδεμένες αλυσίδες εφοδιασμού της Κίνας.
Δεδομένου του πλούτου της Ρωσίας σε κοιτάσματα κρίσιμων ορυκτών, του κεντρικού ρόλου που αναμένεται να διαδραματίσει η ανάπτυξή τους στη «Νέα Ύφεση» και της σημασίας αυτών των επενδύσεων για την προώθηση των στόχων NSS των ΗΠΑ έναντι της Κίνας, είναι πιθανό τα συνδεδεμένα έργα να περιλαμβάνουν τους Ασιάτες συμμάχους των ΗΠΑ. Αυτό θα μπορούσε να λάβει τη μορφή της παροχής από τις ΗΠΑ τομεακών εξαιρέσεων δευτερογενών κυρώσεων στην Ινδία, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Ταϊβάν και άλλους ως ανταμοιβή για τη συμμόρφωση της Ρωσίας με μια ουκρανική ειρηνευτική συμφωνία για την παροχή κινήτρων για κοινές επενδύσεις.
Αυτό όχι μόνο θα βοηθούσε τις ΗΠΑ και τους Ασιάτες συμμάχους τους να μειώσουν τη συλλογική τους εξάρτηση από τις αλυσίδες εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών της Κίνας, αλλά θα βοηθούσε επίσης στην αποτροπή του σεναρίου της δυσανάλογης εξάρτησης της Ρωσίας από την Κίνα, εξυπηρετώντας έτσι τα συμφέροντα και των δύο πλευρών έναντι της Κίνας. Επιπλέον, οι προτεινόμενες τομεακές εξαιρέσεις δευτερογενών κυρώσεων θα μπορούσαν να επεκταθούν ώστε να περιλαμβάνουν την ενέργεια και την τεχνολογία, κάτι που θα απελευθέρωνε την πρόσβασή τους στο ρωσικό μεγα-έργο Arctic LNG 2, μειώνοντας παράλληλα την εξάρτηση της Ρωσίας από τα κινεζικά τσιπ.
Η προκύπτουσα σύνθετη στρατηγική αλληλεξάρτηση θα ήταν αμοιβαία επωφελής. Η πίεση των ΗΠΑ κατά μήκος των δυτικών (ευρωπαϊκών), βόρειων (αρκτικών), ανατολικών (ανατολικής Ασίας) και ενδεχομένως και νότιων (Νότιου Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας, όπως προτείνεται εδώ) πλευρών της Ρωσίας θα μειωνόταν σημαντικά λόγω της νεοαποκτηθείσας σημασίας της Ρωσίας για την εθνική ασφάλεια, που προκύπτει από τους αναντικατάστατους στρατηγικούς πόρους και τους σχετικούς ρόλους της στην εφοδιαστική αλυσίδα. Η Ρωσία το επιθυμούσε αυτό εδώ και δεκαετίες και μπορεί τελικά να είναι εφικτό.
Ομοίως, η Ρωσία θα είχε κίνητρο να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε ουκρανική ειρηνευτική συμφωνία μεσολαβήσουν οι ΗΠΑ, προκειμένου να διατηρήσει αυτό το αποτέλεσμα, το οποίο επίσης αποτρέπει το σενάριο να γίνει δυσανάλογα εξαρτημένη από την Κίνα, ενώ παράλληλα θα αποφέρει απτά οικονομικά οφέλη. Οι ΗΠΑ και οι Ασιάτες σύμμαχοί τους ουσιαστικά θα πλήρωναν τη Ρωσία για να συμμορφωθεί με αυτή τη συμφωνία και να μετατρέψει την de facto συνεννόηση με την Κίνα, στην οποία μπορεί μια μέρα να γίνει ο κατώτερος εταίρος, σε μία μόνο από τις πολλές σχεδόν ισότιμες στρατηγικές συνεργασίες.
Μέσω αυτών των μέσων, η αναγεννημένη ρωσοαμερικανική «Νέα Ύφεση» θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στην παγκόσμια οικονομική αρχιτεκτονική, αφαιρώντας την κεντρική θέση της Κίνας σε αυτήν, κάτι που θα βοηθούσε τις ΗΠΑ και τους Ασιάτες συμμάχους τους να ανταγωνιστούν καλύτερα μαζί της για τον κοινό τους στόχο μέσω της βοήθειας που θα παρείχε η Ρωσία. Σημαντικό είναι ότι η Ρωσία θα μετακινούνταν επίσης από την περιφέρεια της υπάρχουσας παγκόσμιας οικονομικής αρχιτεκτονικής προς τον πυρήνα της λόγω της σημασίας των στρατηγικών πόρων της σε αυτό το παράδειγμα, εκπληρώνοντας έτσι τον μεγάλο οικονομικό της στόχο.
Πηγή: korybko.substack.com
