Περίληψη Άρθρου
–
Sahiel.gr
- Η Ελλάδα απάντησε επίσημα στον ΟΗΕ στους ισχυρισμούς της ABTTF σχετικά με τη μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη.
- Η Αθήνα υπογραμμίζει ότι η Συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, τα μέλη της οποίας είναι Έλληνες πολίτες.
- Η ελληνική πλευρά απορρίπτει τις αιτιάσεις περί διακριτικής μεταχείρισης, τονίζοντας ότι η αναστολή λειτουργίας σχολείων βασίζεται σε γενικά εκπαιδευτικά και πληθυσμιακά κριτήρια.
- Η Ελλάδα επισημαίνει ότι χρηματοδοτεί τη μειονοτική εκπαίδευση και εφαρμόζει πρόσθετα μέτρα για την πρόσβαση των μαθητών της μειονότητας στην ανώτατη εκπαίδευση.
- Η αντιπαράθεση συνεχίζεται σε διεθνή φόρα, με την ABTTF να προβάλλει νέες αιτιάσεις και την Αθήνα να στηρίζει τις θέσεις της στη Συνθήκη της Λωζάννης, το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο.
Η Ελλάδα έδωσε επίσημη και αναλυτική απάντηση στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στους ισχυρισμούς της «Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης στην Ευρώπη» (ABTTF) σχετικά με τη μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη.
Η ελληνική θέση κατατέθηκε μέσω της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη, με ρηματική διακοίνωση της 30ής Μαρτίου 2026, η οποία δημοσιοποιήθηκε ως επίσημο έγγραφο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με τον κωδικό A/HRC/61/G/4.
Η Αθήνα απορρίπτει τις αιτιάσεις περί διακριτικής μεταχείρισης στην εκπαίδευση και παρουσιάζει το θεσμικό πλαίσιο που, σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση, εφαρμόζεται στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
Τι υποστήριξε η ABTTF στον ΟΗΕ
Η ABTTF είχε προηγουμένως υποβάλει γραπτή δήλωση στην 61η Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα περιορίζει την εκπαιδευτική αυτονομία της μειονότητας.
Μεταξύ άλλων, η οργάνωση αμφισβήτησε τον τρόπο λειτουργίας των σχολικών εφορειών και την πολιτική αναστολής λειτουργίας μειονοτικών σχολείων με μικρό αριθμό μαθητών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η ίδια η ABTTF, τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία μειώθηκαν από 188 το 2011 σε 83 κατά το σχολικό έτος 2025-2026.
Η οργάνωση υποστηρίζει ότι οι εξελίξεις αυτές αποτελούν περιορισμό της εκπαιδευτικής αυτονομίας που θεωρεί ότι απορρέει από τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Η ελληνική απάντηση: Η Λωζάννη αναγνωρίζει μουσουλμανική μειονότητα
Κεντρικό σημείο της ελληνικής απάντησης είναι ο χαρακτηρισμός της μειονότητας. Η Αθήνα αναφέρει στο επίσημο έγγραφό της ότι η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 αναγνωρίζει μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, η οποία αριθμεί περισσότερους από 120.000 Έλληνες πολίτες.
Σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση, τα μέλη της μειονότητας απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από το ελληνικό Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο, παράλληλα με τις ειδικές προβλέψεις που αφορούν την εκπαίδευση, τη θρησκεία και την κοινωνική ζωή.
Πρόκειται για ουσιαστικό σημείο της διαφοράς, καθώς η ABTTF χρησιμοποιεί συστηματικά τον όρο «τουρκική μειονότητα», ενώ η επίσημη ελληνική θέση στηρίζεται στην ορολογία της Συνθήκης της Λωζάννης περί μουσουλμανικής μειονότητας.
Τι απαντά η Ελλάδα για τα μειονοτικά σχολεία
Η Αθήνα απορρίπτει επίσης την κατηγορία ότι η αναστολή λειτουργίας μειονοτικών σχολείων αποτελεί πολιτική διάκρισης.
Σύμφωνα με την επίσημη ελληνική απάντηση, η προσωρινή αναστολή λειτουργίας σχολείων εφαρμόζεται όταν δεν συμπληρώνεται ο ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός μαθητών και εντάσσεται σε πολιτική που εφαρμόζεται συνολικά στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Η ελληνική πλευρά υπογραμμίζει μάλιστα ότι η εφαρμογή γίνεται με ευελιξία σε απομακρυσμένες ή απομονωμένες περιοχές, όπου σχολεία μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν ακόμη και με μικρότερο αριθμό μαθητών.
Παράλληλα, όταν ένα σχολείο τίθεται σε προσωρινή αναστολή, το κράτος αναλαμβάνει, σύμφωνα με το ελληνικό έγγραφο, τη μεταφορά των μαθητών στο πλησιέστερο σχολείο.
Ένα μειονοτικό σχολείο που έχει αναστείλει τη λειτουργία του μπορεί επίσης να επαναλειτουργήσει εφόσον αυξηθεί εκ νέου ο αριθμός των μαθητών.
Τι ισχύει για τις σχολικές εφορείες
Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στις σχολικές εφορείες των μειονοτικών σχολείων. Η Ελλάδα επικαλείται την Υπουργική Απόφαση 62092/2002, επισημαίνοντας ότι οι αρμοδιότητές τους καθορίζονται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και αφορούν τη διαχείριση εσόδων και λειτουργικών εξόδων των σχολείων.
Σύμφωνα με την ελληνική θέση, δεν υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη που να παρέχει στις συγκεκριμένες εφορείες συμβουλευτικό ρόλο σε άλλα ζητήματα λειτουργίας των σχολείων, ούτε μόνιμο δικαίωμα χρήσης αιθουσών ή γραφείων.
Η Αθήνα σημειώνει επίσης ότι οι σχολικές εφορείες λαμβάνουν τακτική κρατική χρηματοδότηση, καθώς και έκτακτες οικονομικές ενισχύσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Ελληνικό κράτος: Πλήρης χρηματοδότηση της μειονοτικής εκπαίδευσης
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στη χρηματοδότηση. Η ελληνική κυβέρνηση αναφέρει ότι χρηματοδοτεί πλήρως τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία, καθώς και τα μειονοτικά σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε Κομοτηνή και Ξάνθη και τα μουσουλμανικά ιεροσπουδαστήρια.
Παράλληλα, τα παιδιά της μειονότητας έχουν τη δυνατότητα να φοιτούν στα δημόσια σχολεία, ενώ λειτουργεί ειδική ποσόστωση για τη διευκόλυνση της εισαγωγής μειονοτικών μαθητών στην ανώτατη εκπαίδευση. Η Αθήνα παρουσιάζει αυτά τα μέτρα ως μέρος μιας πολιτικής που έχει στόχο την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και τη συμμετοχή των νέων της μειονότητας στην ελληνική κοινωνία.
Η υπόθεση του σχολείου στον Άρατο
Στην ελληνική απάντηση υπάρχει αναφορά και σε περιστατικό που σημειώθηκε τον Ιανουάριο του 2026 σε προσωρινά ανενεργό μειονοτικό σχολείο στον Άρατο Ροδόπης. Σύμφωνα με την ελληνική πλευρά, οι τοπικές αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το περιστατικό ήταν ατύχημα και δεν συνδεόταν με διακριτική μεταχείριση ή κίνητρο μίσους.
Η συγκεκριμένη αναφορά συμπεριλήφθηκε στο επίσημο ελληνικό έγγραφο ως απάντηση σε σχετικές αιτιάσεις που είχαν τεθεί στο πλαίσιο της συζήτησης για τη μειονοτική εκπαίδευση.
Η αντιπαράθεση για τη Θράκη συνεχίζεται στον ΟΗΕ
Η υπόθεση δεν περιορίζεται στη συγκεκριμένη παρέμβαση. Η ABTTF επανήλθε τον Ιούλιο του 2026 στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αυτή τη φορά ενόψει της Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολόγησης της Ελλάδας, προβάλλοντας εκ νέου αιτιάσεις για την εκπαίδευση, τη θρησκευτική διοίκηση, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και τον εθνοτικό αυτοπροσδιορισμό.
Τον Σεπτέμβριο η οργάνωση έθεσε επίσης στον ΟΗΕ το ζήτημα των μουφτήδων, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική πολιτεία παρεμβαίνει στη θρησκευτική αυτονομία της μειονότητας. Πρόκειται για ισχυρισμό της ABTTF και όχι για διαπίστωση του ΟΗΕ.
Η σημασία της επίσημης ελληνικής παρέμβασης
Η σημασία της ελληνικής απάντησης βρίσκεται κυρίως στο γεγονός ότι οι αιτιάσεις δεν έμειναν χωρίς επίσημη τοποθέτηση στο διεθνές επίπεδο.
Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας ζήτησε από το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα να κυκλοφορήσει την ελληνική απάντηση ως έγγραφο της 61ης Συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Έτσι, απέναντι στις καταγγελίες της ABTTF βρίσκεται πλέον καταχωρισμένη και η επίσημη ελληνική θέση η Αθήνα υποστηρίζει ότι η πολιτική της στη Θράκη εφαρμόζεται με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης, το ελληνικό Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο και ότι τα μέτρα για τη λειτουργία των σχολείων δεν έχουν διακριτικό χαρακτήρα.
Η αντιπαράθεση γύρω από τη μειονότητα της Θράκης έχει σαφώς και διεθνή διάσταση. Γι’ αυτό ακριβώς η τεκμηρίωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία οι ισχυρισμοί που κατατίθενται σε διεθνή φόρα πρέπει να εξετάζονται απέναντι στο πραγματικό περιεχόμενο των συνθηκών, της νομοθεσίας και των επίσημων κρατικών εγγράφων — όχι μόνο μέσα από πολιτικές διατυπώσεις και επικοινωνιακές εντυπώσεις.
Πηγή: Επίσημο έγγραφο A/HRC/61/G/4 – Ελληνική απάντηση στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ

