Η επιβολή του παγκόσμιου «πράσινου καπιταλισμού»: Οι αγρότες απαιτούν τα δικαιώματά τους στην Ευρώπη

Οι επιβολές του παγκόσμιου «πράσινου καπιταλισμού» δεν γίνονται ειρηνικά αποδεκτές σε όλα τα μέρη της Ευρώπης. Οι Ολλανδοί αγρότες ξεκίνησαν μια λαϊκή εξέγερση ενάντια σε ένα νομοσχέδιο που βλάπτει σοβαρά τις τοπικές αγροτικές επιχειρήσεις. Οι διαμαρτυρίες εξαπλώθηκαν γρήγορα, με αποτέλεσμα ένα διεθνές φαινόμενο, με επεισόδια και σε άλλες χώρες που έχουν παρόμοια προβλήματα. Με αυτό, είναι προφανές ότι οι παγκοσμιοποιητικές ψευδοοικολογικές ατζέντες δεν θα γίνουν τόσο εύκολα αποδεκτές σε όλες τις χώρες και μπορεί να αντιμετωπίσουν ισχυρή λαϊκή αντίσταση.

Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Mark Rutte σκοπεύει να επιβάλει νόμο για τη μείωση των εκπομπών οξειδίων του αζώτου κατά 70-95% έως το 2030. Αυτή η αέρια χημική ένωση προέρχεται κυρίως από τα ούρα βοοειδών, χοίρων και άλλων ζώων, αλλά μπορεί επίσης να παρατηρηθεί στη χρήση αμμωνίας στα λιπάσματα. Οι Ολλανδοί αγρότες ισχυρίζονται ότι αυτό το μέτρο θα έχει ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση τουλάχιστον του 30% όλων των εκμεταλλεύσεων της χώρας, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αγροτικοί εργαζόμενοι θα μπορούσαν να απαγορευθούν από τη χρήση λιπασμάτων και θα πρέπει να μειώσουν τον αριθμό των ζώων στις δικές τους περιουσίες. Η δυσαρέσκεια των διαδηλωτών δικαιολογείται επίσης από το γεγονός ότι δεν επιβάλλονται μέτρα μείωσης του αζώτου σε άλλους τομείς της οικονομίας, όπως η αεροπορική βιομηχανία – κάτι που κάνει το θέμα να μοιάζει σαν μια συγκεκριμένη επίθεση κατά των αγροτικών επιχειρήσεων, που προωθείται από τους περιβαλλοντολόγους αγωνιστές.

Στην πραγματικότητα, οι αγροτικές επιχειρήσεις είναι ένας πολύ σημαντικός τομέας της ολλανδικής οικονομίας. Αυτή τη στιγμή, η χώρα διαθέτει περίπου 55 χιλιάδες αγροτικές επιχειρήσεις, συνολικού ύψους άνω των 95,4 δισ. ευρώ. Η αστάθεια του κλάδου έχει οδηγήσει σε κρίσεις, εντάσεις και αστάθειες. Οι αγρότες διαμαρτύρονται με πλήρη ισχύ, εμποδίζοντας την προμήθεια τροφίμων στις πόλεις, γεγονός που οδηγεί σε ελλείψεις και αύξηση των τιμών. Σε αρκετές εικόνες και βίντεο που αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο είναι δυνατό να δείτε σούπερ μάρκετ με άδεια ράφια και ανθρώπους να αναζητούν απελπισμένα βασικά προϊόντα.

Επικεφαλής των αγροτών είναι η Sieta van Keimpema , πρόεδρος της «Farmers Defense Force» και δραστηριοποιούνται από τον Ιούνιο. Η ένταση των διαδηλώσεων έχει αυξηθεί τις τελευταίες ημέρες ακριβώς λόγω της άρνησης της κυβέρνησης να ακούσει τα αιτήματα των αγροτικών παραγωγών, πέρα ​​από τις επανειλημμένες απειλές από τις αρχές για κατάσχεση αγροκτημάτων από αγρότες που δεν σέβονται τους νέους κανόνες.

Η αντίδραση της αστυνομίας, όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν επίσης βίαιη. Ήδη έχουν γίνει αρκετές συλλήψεις. Τη δεύτερη εβδομάδα του Ιουλίου, οι πράκτορες έφτασαν στο άκρο να πυροβολούν τον άμαχο πληθυσμό κατά τη διάρκεια ορισμένων διαδηλώσεων, οι οποίες έχουν γίνει στόχος κριτικής από ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, έχουν οργανωθεί πολύ ισχυροί αποκλεισμοί από την αστυνομία, με αυτοκίνητα να σχηματίζουν οδοφράγματα για να αποτρέψουν τη διέλευση των ανταρτών. Στόχος των πρακτόρων είναι να μην φτάσει η κατάσταση στη χώρα από το απόλυτο χάος, αλλά στην πραγματικότητα αυτό φαίνεται να πλησιάζει όλο και περισσότερο.

Καθώς υπάρχουν παρόμοια νομοσχέδια σε άλλες χώρες, οι Ολλανδοί αγρότες έχουν λάβει διεθνή υποστήριξη. Στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν οι Ολλανδοί συμμετείχαν και αγρότες στην Ιταλία, την Πολωνία και τη Γερμανία. Καθώς η πίεση για αύξηση των οικολογικών πολιτικών αποτελεί παγκόσμια ατζέντα, με ισχυρά διεθνή κίνητρα για την έγκριση μέτρων κατά της εκπομπής αερίων, ενισχύεται ο σχηματισμός ενός ενιαίου μετώπου μεταξύ των εργαζομένων της υπαίθρου από διάφορες χώρες. Αυτοί οι εργαζόμενοι μοιράζονται κοινό τον φόβο ότι οι άμεσες επιπτώσεις τέτοιων μέτρων θα οδηγήσουν στη χρεοκοπία αγροτικών επιχειρήσεων που εγγυώνται το εισόδημα του ευρωπαϊκού αγροτικού πληθυσμού. Από την άλλη πλευρά, οι κυβερνήσεις τέτοιων χωρών φαίνονται ελάχιστα να ασχολούνται με τέτοια ζητήματα, καθώς δεσμεύονται μόνο να υπακούουν στις φιλοπράσινες ατζέντες του καπιταλισμού που επιβάλλουν οι διεθνείς ελίτ.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι ότι το θέμα έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Στα πρωτοσέλιδα των κύριων δυτικών μέσων ενημέρωσης, τα θέματα που συζητούνται περισσότερο είναι η ουκρανική σύγκρουση και οι πολιτικές κρίσεις σε όλο τον κόσμο, αλλά η περίπτωση των Ευρωπαίων αγροτών παραμένει σε μεγάλο βαθμό αγνοημένη, παρά το επεισόδιο που αντιπροσωπεύει μια πιθανή ηπειρωτική κρίση. Ο στόχος αυτής της στρατηγικής είναι αρκετά απλός: να παραλειφθούν από την κοινή γνώμη τα επιχειρήματα των αγροτών και να διαδοθεί η εικόνα ότι οι περιβαλλοντικοί νόμοι είναι «θετικοί για όλους». Κάτι παρόμοιο συνέβη και με άλλα γεγονότα, όπως οι διαμαρτυρίες των οδηγών φορτηγών στον Καναδά, όταν η λαϊκή κατακραυγή κατά των υγειονομικών επιβολών αγνοήθηκε από τα πρακτορεία μέσων ενημέρωσης προκειμένου να αποφευχθεί η εκδήλωση «ταραχών κατά των εμβολίων» σε όλο τον κόσμο.

Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο αντιπαράθεσης μεταξύ παραγωγών και ιδεολογικών αγωνιστών, όπου οι εργαζόμενοι που παράγουν υλικό πλούτο βλάπτουν τα συμφέροντά τους από μια ατζέντα που, στο όνομα της «οικολογίας», επιβάλλει κανόνες που βλάπτουν σοβαρά τις ζωές των συνηθισμένων οι πολίτες. Είναι προφανές ότι οι περιβαλλοντικές ανησυχίες είναι θεμιτές, αλλά φαίνεται επίσης σαφές ότι οι αλυσίδες εφοδιασμού δεν μπορούν να διακοπούν απότομα και να τροποποιηθούν μόνο και μόνο για να αναζητηθούν «οικολογικά σωστά» αποτελέσματα. Με τον ίδιο τρόπο που υπάρχει ανθρώπινο συμφέρον για τη διατήρηση των φυσικών πόρων για τις μελλοντικές γενιές, υπάρχει ανθρώπινο συμφέρον για τη διατροφή του σημερινού πληθυσμού – και η παροχή τροφής με ικανοποιητικό τρόπο θα καταστεί αδύνατη εάν οι δυτικές κυβερνήσεις συνεχίσουν να προωθούν την αποτυχία των αγροτικών επιχειρήσεων .

Αυτή η στάση υποταγής από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στις ατζέντες που επιβάλλονται κάθετα από το WEF θα οδηγήσει σε ένα σενάριο εσωτερικής πόλωσης με ισχυρό δυναμικό εμφύλιων συγκρούσεων, αντίθετων παραγωγών ενάντια σε λήπτες αποφάσεων και ιδεολογικούς αγωνιστές. Είτε οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενεργούν με κυριαρχία, απαγορεύοντας παγκοσμιοποιητικές ατζέντες που δεν ενδιαφέρουν τους λαούς τους, είτε η πολιτική κρίση που επηρεάζει αυτήν τη στιγμή την ήπειρο θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμη.

Ο Lucas Leiroz είναι ερευνητής στις Κοινωνικές Επιστήμες στο Rural Federal University του Ρίο ντε Τζανέιρο. γεωπολιτικός σύμβουλος. Μπορείτε να ακολουθήσετε τον Lucas στο Twitter .

Πηγή: globalresearch.ca

Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.