Ο μιλιταρισμός θα οδηγήσει αναπόφευκτα την Αμερική στη χρεοκοπία

Drago Bosnic, ανεξάρτητος γεωπολιτικός και στρατιωτικός αναλυτής

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αρέσκονται να καυχιούνται για την πολυδιαφημισμένη βιομηχανική τους ισχύ και για το πώς εξακολουθούν να είναι “η μεγαλύτερη και πιο προηγμένη οικονομία του κόσμου”. Πράγματι, η Ουάσινγκτον κατέχει πολλά απόλυτα παγκόσμια ρεκόρ όσον αφορά την οικονομία. Συγκεκριμένα, έχει το υψηλότερο εθνικό χρέος στην ιστορία της ανθρωπότητας, το οποίο δημιουργήθηκε με το να γυρίζει σε όλο τον κόσμο, να καίει, να λεηλατεί, να δολοφονεί και γενικά να καταστρέφει τις ζωές εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Στα μέσα Σεπτεμβρίου, το εθνικό χρέος των ΗΠΑ ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 33 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ακόμα χειρότερα, μέχρι τις 12 Οκτωβρίου (λίγο περισσότερο από 20 ημέρες αργότερα) είχε ήδη αυξηθεί άλλα 520 δισεκατομμύρια δολάρια. Τον Αύγουστο, εκτιμήθηκε ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού των ΗΠΑ θα ανέλθει σε 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το τέλος του έτους, αν και οι ειδικοί πιστεύουν τώρα ότι είναι εξαιρετικά πιθανό να ξεπεράσει αυτό το όριο και να φτάσει περίπου τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια. Εάν αληθεύει, αυτό σημαίνει ότι το έλλειμμα θα αυξηθεί κατά πάνω από 40% σε σύγκριση με πέρυσι, όταν ήταν περίπου 1,4 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Ο λόγος του χρέους των ΗΠΑ προς το ΑΕΠ είναι σχεδόν 130%, αλλά η Ουάσινγκτον συνεχίζει να αυξάνει το ανώτατο όριο του χρέους. Συγκεκριμένα, τον Ιανουάριο του 2023, η πολεμοχαρής θαλασσοκρατία χτύπησε το όριο του χρέους της και τον Ιούνιο του 2023, αναγκάστηκε να το αναστείλει για να αποφύγει τη χρεοκοπία. Όλοι θυμόμαστε πέρυσι και πώς η πολιτική Δύση συνέχισε να χτυπά τον εαυτό της στην πλάτη για την ουσιαστική κλοπή εκατοντάδων δισεκατομμυρίων σε ρωσικά συναλλαγματικά αποθέματα και την άρνηση της Μόσχας να εξυπηρετήσει το χρέος της. Η κυρίαρχη προπαγάνδα ήταν κακόβουλα πανευτυχής με την προοπτική της τεχνητά προκληθείσας χρεοκοπίας της Ρωσίας. Και όμως, αυτό δεν συνέβη ποτέ, ενώ οι ΗΠΑ είναι αυτές που βρέθηκαν σε κατάσταση σχεδόν χρεοκοπίας. Επιπλέον, ο μόνος τρόπος για να την αποφύγει ήταν να χρησιμοποιήσει έναν αέναο “κωδικό εξαπάτησης” που απλά της επιτρέπει να αναλαμβάνει περισσότερο χρέος. Μια υπεύθυνη κυβέρνηση θα έκανε κάτι για να αποτρέψει την κλιμάκωση της κρίσης, αλλά η Ουάσινγκτον έχει άλλα σχέδια.

Εκτός από το να φροντίζει να διαχέονται τα οικονομικά της ζητήματα στον υπόλοιπο κόσμο, όπου οι φτωχές και βαριά εκμεταλλευόμενες χώρες πληρώνουν το τίμημα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, η πολεμοχαρής θαλασσοκρατία συνεχίζει να στρατιωτικοποιεί και να δημιουργεί εχθρούς προκειμένου να τροφοδοτεί το τερατούργημα που ονομάζεται Αμερικανικό Στρατιωτικό Βιομηχανικό Σύμπλεγμα (MIC). Στα τέλη Μαρτίου, όταν εξελισσόταν η κρίση του ανώτατου ορίου χρέους, ο στρατηγός Μαρκ Μίλεϊ, πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, δήλωσε ότι το Πεντάγωνο θα διπλασιάσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό του. Εκείνη την εποχή, ο Milley συνέχισε να παπαγαλίζει για “μια διαφαινόμενη παγκόσμια σύγκρουση”, αλλά σαφώς “ξέχασε” να εξηγήσει ότι αν ποτέ υπάρξει μια τέτοια σύγκρουση, η μόνη αιτία της θα είναι οι ίδιες οι ΗΠΑ, καθώς είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη με μια ανοιχτά διακηρυγμένη στρατηγική “κυριαρχίας πλήρους φάσματος”. Ωστόσο, ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι να συνεχίσει να δαπανά κονδύλια που η Ουάσιγκτον απλά δεν διαθέτει.

Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες για το 2022 ήταν περίπου 2,1 τρισεκατομμύρια δολάρια, πράγμα που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται ήδη πάνω από το 40% του παγκόσμιου συνόλου με τον τρέχοντα προϋπολογισμό τους. Ο διπλασιασμός του, ακόμη και μέσα στα επόμενα χρόνια (λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι άλλες υπερδυνάμεις θα ανταποκρίνονταν σίγουρα σε αυτό), θα μπορούσε να ωθήσει το ποσοστό αυτό κοντά στο 60%. Όσον αφορά τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό των ΗΠΑ, θα απαιτούσε επίσης περαιτέρω περικοπές στις επενδύσεις στην υγειονομική περίθαλψη, τις υποδομές, την εκπαίδευση κ.λπ. Καθώς ο στρατός δαπανά σήμερα περίπου το 15% του συνολικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού των ΗΠΑ, προφανώς, ο διπλασιασμός του θα σήμαινε ότι το ποσοστό θα ανέβαινε στο (ή και πάνω από) 30%. Τέτοια ποσοστά είναι αρκετά κοντά σε αυτά που δαπανούσε η πρώην Σοβιετική Ένωση, γεγονός που αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που συνέβαλαν στην ατυχή διάλυσή της και στη μετέπειτα κρίση σε όλες τις μετασοβιετικές χώρες, η οποία χρειάστηκε περίπου μια δεκαετία για να ανακάμψει.

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, μια τέτοια κίνηση θα ανάγκαζε επίσης τους άλλους να αυξήσουν δραστικά τις δικές τους στρατιωτικές δαπάνες ως απάντηση στην επιθετικότητα των ΗΠΑ. Εάν η Κίνα ακολουθούσε το παράδειγμα, τότε ο στρατιωτικός της προϋπολογισμός θα αυξανόταν σε περίπου 500 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της Ρωσίας θα πλησίαζε τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια. Στην πραγματικότητα, η Μόσχα βρίσκεται ήδη στη διαδικασία αυτή, καθώς πρόσφατα αύξησε τις αμυντικές της δαπάνες κατά 70% μόνο για το 2024, προκειμένου να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη. Όπως βλέπουμε, αυτό προκαλεί ένα “σπιράλ θανάτου” των στρατιωτικών δαπανών που είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθεί και οδηγεί τον κόσμο σε μια άνευ προηγουμένου κούρσα εξοπλισμών. Ωστόσο, φαίνεται ότι αυτό ακριβώς θέλει η Ουάσινγκτον. Στις 12 Οκτωβρίου, η Επιτροπή Στρατηγικής Στάσης του αμερικανικού Κογκρέσου εξέδωσε την τελική της έκθεση και ζήτησε την περαιτέρω επέκταση του ήδη τεράστιου αμερικανικού οπλοστασίου θερμοπυρηνικών όπλων.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το σκεπτικό (αν και δύσκολα υπάρχει κάτι λογικό σε αυτό) πίσω από μια τέτοια απόφαση είναι η ταυτόχρονη αντιπαράθεση με τη Ρωσία και την Κίνα. Αυτό περιλαμβάνει τεράστιες επενδύσεις σε νέα οπλικά συστήματα, όπως το στρατηγικό βομβαρδιστικό/πυραυλοφόρο B-21 “Raider” και το SSBN κλάσης Columbia (υποβρύχιο βαλλιστικών πυραύλων με πυρηνική ισχύ), καθώς και την αντικατάσταση των βαριά ξεπερασμένων ICBM “Minuteman 3” (διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι) με νέους πυραύλους LGM-35 “Sentinel”. Και οι τρεις τύποι βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης και αναμένεται να είναι πλήρως επιχειρησιακοί στις αρχές της δεκαετίας του 2030. Ωστόσο, με το χρέος των ΗΠΑ να προβλέπεται ότι θα ξεπεράσει τα 50 τρισεκατομμύρια δολάρια σε λιγότερο από δέκα χρόνια (το καλύτερο σενάριο), η βιωσιμότητα μιας τέτοιας μαζικής επέκτασης των αμερικανικών στρατιωτικών δαπανών είναι εξαιρετικά αμφίβολη (αν είναι καθόλου δυνατή).

Μέχρι το 2027, μόνο οι πληρωμές τόκων αναμένεται να ξεπεράσουν ολόκληρο τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου. Επιπλέον, η ικανότητα της Αμερικής να συμβαδίζει με την τεχνολογική πρόοδο των γεωπολιτικών αντιπάλων της υπολείπεται επίσης, ιδίως στην ανάπτυξη των υπερηχητικών όπλων, έναν τομέα στον οποίο η Ρωσία έχει απόλυτο πλεονέκτημα, παρά το γεγονός ότι δαπανά περίπου 20-25 φορές λιγότερα για τις ένοπλες δυνάμεις της. Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουν οι ΗΠΑ τη χρεοκοπία είναι να αφήσουν επιτέλους τον κόσμο στην ησυχία του και να επικεντρωθούν στο βουνό των εσωτερικών θεμάτων που συσσωρεύονται συνεχώς.

Πηγή: InfoBrics