Περίληψη Άρθρου
–
Sahiel.gr
- Χωρίς οριστική συμφωνία ολοκληρώθηκαν οι συνομιλίες του Σαντάμ Χαφτάρ στην Άγκυρα.
- Οι διαφωνίες επικεντρώθηκαν στον έλεγχο του ενιαίου λιβυκού στρατού.
- Ο Σαντάμ Χαφτάρ φέρεται να διεκδίκησε την προεδρία του Προεδρικού Συμβουλίου.
- Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την επιρροή της τόσο στην ανατολική όσο και στη δυτική Λιβύη.
- Το αδιέξοδο σημειώθηκε λίγες ημέρες μετά την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης.
- Οι εξελίξεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Χωρίς οριστική συμφωνία ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις στην Άγκυρα μεταξύ του Σαντάμ Χαφτάρ, γιου του ισχυρού στρατιωτικού ηγέτη της ανατολικής Λιβύης, Χαλίφα Χαφτάρ, και του Αμπντουλσαλάμ αλ Ζούμπι, εκπροσώπου της κυβέρνησης της Τρίπολης.
Οι συνομιλίες, που πραγματοποιήθηκαν στις 23 και 24 Οκτωβρίου 2026 υπό τουρκική διαμεσολάβηση, είχαν ως βασικό στόχο την ενοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων της διαιρεμένης χώρας. Ωστόσο, οι διαφωνίες για τον έλεγχο του στρατού και την κατανομή της πολιτικής εξουσίας εμπόδισαν την επίτευξη συμφωνίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του αραβικού μέσου Al-Araby Al-Jadeed, ο Σαντάμ Χαφτάρ φέρεται να έθεσε στο τραπέζι ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο αίτημα: την ανάληψη της προεδρίας του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης.
Η εξέλιξη αποτελεί εμπόδιο στις προσπάθειες της Τουρκίας να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτικοστρατιωτική ενοποίηση της χώρας, λίγες ημέρες μετά την έγκριση του αμφισβητούμενου τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης.
Το αίτημα Χαφτάρ που προκάλεσε το αδιέξοδο
Σύμφωνα με το Al-Araby Al-Jadeed και το Libya Observer, ο Σαντάμ Χαφτάρ φέρεται να πρότεινε την κατάργηση της θέσης του γενικού διοικητή των ενόπλων δυνάμεων, την οποία κατέχει ο πατέρας του, με αντάλλαγμα την ανάληψη της προεδρίας του Προεδρικού Συμβουλίου.
Η πλευρά της Τρίπολης εμφανίζεται να απέρριψε τη σύνδεση των στρατιωτικών διαπραγματεύσεων με την κατανομή πολιτικών αξιωμάτων. Παράλληλα, καταγράφηκαν διαφωνίες σχετικά με το ποιος θα ελέγχει τον ενιαίο στρατό. Η Τρίπολη επιθυμεί την υπαγωγή του στο υπουργείο Άμυνας, ενώ η πλευρά Χαφτάρ φέρεται να προτιμά την εποπτεία του Προεδρικού Συμβουλίου.
Παρά το αδιέξοδο, οι συνομιλίες δεν κατέρρευσαν πλήρως. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, υπήρξε προκαταρκτική σύγκλιση για τη Σύρτη ως πιθανή έδρα της κοινής στρατιωτικής διοίκησης.
Η Τουρκία επιχειρεί να ελέγξει τις νέες ισορροπίες στη Λιβύη
Η Άγκυρα επιδιώκει τα τελευταία χρόνια να επεκτείνει την επιρροή της πέρα από τη δυτική Λιβύη, όπου διατηρεί ισχυρή στρατιωτική και πολιτική παρουσία. Η προσέγγιση με την οικογένεια Χαφτάρ αποτελεί σημαντική μεταβολή της τουρκικής στρατηγικής, καθώς η Τουρκία είχε υποστηρίξει στρατιωτικά την κυβέρνηση της Τρίπολης απέναντι στις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ κατά τον λιβυκό εμφύλιο.
Σήμερα, η τουρκική διπλωματία επιχειρεί να διατηρεί σχέσεις και με τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα, εξασφαλίζοντας παρουσία στις μελλοντικές πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις. Ωστόσο, η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας στην Άγκυρα δείχνει ότι η τουρκική επιρροή δεν αρκεί από μόνη της για να ξεπεραστούν οι βαθιές εσωτερικές αντιθέσεις της Λιβύης.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η ελληνική διάσταση
Το σημαντικότερο στοιχείο για την Ελλάδα είναι ότι οι συνομιλίες πραγματοποιήθηκαν μόλις λίγες ημέρες μετά την απόφαση του κοινοβουλίου της ανατολικής Λιβύης, στις 20 Οκτωβρίου, να εγκρίνει το τουρκολιβυκό μνημόνιο θαλάσσιας οριοθέτησης του 2019.
Πρόκειται για σημαντική διπλωματική εξέλιξη υπέρ της Άγκυρας, καθώς η πλευρά Χαφτάρ είχε προηγουμένως αντιταχθεί στη συγκεκριμένη συμφωνία. Η Αθήνα απέρριψε κατηγορηματικά την απόφαση, υπογραμμίζοντας ότι το μνημόνιο παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και αγνοεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών.
Η αποτυχία των στρατιωτικών συνομιλιών δεν αναιρεί την προσέγγιση Τουρκίας και ανατολικής Λιβύης. Αντιθέτως, αποκαλύπτει πόσο σύνθετο είναι το παιχνίδι επιρροής που εξελίσσεται στη Βόρεια Αφρική.
Για την Ελλάδα, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος θα ελέγχει τον λιβυκό στρατό, αλλά και κατά πόσο η Άγκυρα θα καταφέρει να μετατρέψει τη διπλωματική της προσέγγιση με την οικογένεια Χαφτάρ σε μόνιμο στρατηγικό πλεονέκτημα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ένα αδιέξοδο με ευρύτερες προεκτάσεις
Ο Σαντάμ Χαφτάρ δεν εξασφάλισε την επιδιωκόμενη συμφωνία στην Άγκυρα, ενώ η Τουρκία δεν πέτυχε την άμεση ενοποίηση των λιβυκών στρατιωτικών δομών.
Ωστόσο, οι διαβουλεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν και οι ισορροπίες παραμένουν ρευστές.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι εάν η οικογένεια Χαφτάρ θα χρησιμοποιήσει την προσέγγιση με την Τουρκία ως διαπραγματευτικό εργαλείο για την ενίσχυση της εξουσίας της ή εάν η Άγκυρα θα κατορθώσει να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο στις πολιτικές εξελίξεις της Λιβύης.
Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα καλείται να παρακολουθεί προσεκτικά μια αναδιάταξη συμμαχιών που επηρεάζει άμεσα τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Πηγές και τεκμηρίωση
- Al-Araby Al-Jadeed – Οι διαπραγματεύσεις στην Άγκυρα ολοκληρώθηκαν χωρίς επίλυση των διαφορών (25/10/2026).
- The Libya Observer – Αδιέξοδο στις συνομιλίες Χαφτάρ και Ζούμπι (25/10/2026).
- Al-Monitor – Η τουρκική επιτυχία στη θαλάσσια συμφωνία και οι πολιτικές φιλοδοξίες του Χαφτάρ (23/10/2026).
- Reuters – Η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου και η ελληνική αντίδραση (20/10/2026).
- Associated Press – Η αντιπαράθεση για τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο.
