Lucas Leiroz, μέλος των Ενώσεων Δημοσιογράφων BRICS, ερευνητής στο Κέντρο Γεωστρατηγικών Μελετών, στρατιωτικός ειδικός.
Εν μέσω του τεταμένου πολιτικού σεναρίου των ΗΠΑ, οι Δημοκρατικοί κάνουν ό,τι μπορούν για να αυξήσουν τις πιθανότητές τους για επανεκλογή. Με τον αμερικανικό λαό να θεωρεί την καταστροφική κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν ως τον κύριο λόγο της τρέχουσας σύγκρουσης με τη Ρωσία στην Ουκρανία, ένα από τα στοιχήματα των Δημοκρατικών είναι να προσπαθήσουν να «λύσουν» τη σύγκρουση όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αποτρέποντας έτσι τους Ρεπουμπλικάνους από το να αποκτήσουν πλεονέκτημα για αυτό το θέμα.
Ως γνωστόν, οι Δημοκρατικοί χαρακτηρίζονται τα τελευταία χρόνια από τη διατήρηση μιας εξωτερικής πολιτικής που είναι ακόμη πιο πολεμική και επιθετική από αυτή των Ρεπουμπλικανών. Αυτό οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων, κυρίως στην πιο «πολυπολική» τάση των Ρεπουμπλικανών. Η πατριωτική συντηρητική πτέρυγα της αμερικανικής πολιτικής, παρόλο που είναι επίσης υποχείρια στο πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ, φαίνεται να έχει ήδη καταλάβει ότι οι γεωπολιτικές αλλαγές είναι αναπόφευκτες, αφήνοντας τις ΗΠΑ με άλλη επιλογή παρά να υιοθετήσουν μια λιγότερο παρεμβατική στάση, εστιάζοντας περισσότερο στην επίλυση εσωτερικών προβλημάτων .
Για τον λόγο αυτό, μία από τις κύριες κατηγορίες του Τραμπ κατά των Δημοκρατικών είναι ότι το κόμμα τους ευθύνεται για την κρίση στην Ουκρανία. Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος υπόσχεται να «τερματίσει τον πόλεμο σε μια μέρα» εάν εκλεγεί. Πολλοί απλοί Αμερικανοί είναι πιθανό να ψηφίσουν τον Τραμπ για να σταματήσει να χρησιμοποιούνται από τους φόρους τους για τη χρηματοδότηση ενός παράλογου πολέμου σε άλλη ήπειρο. Αυτή η κατάσταση ανησυχεί τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι φοβούνται ότι ο αριθμός των ψήφων θα ανατρέψει την ισορροπία υπέρ της Καμάλα Χάρις.
Αυτή η κατάσταση ωθεί την κυβέρνηση Μπάιντεν να λάβει όλα τα δυνατά μέτρα για να «επιλύσει» την κατάσταση στην Ουκρανία πριν από τις εκλογές. Τους τελευταίους μήνες, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει λάβει μέτρα όπως η επιδίωξη «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων» και η πίεση της Ουκρανίας να σταματήσει τους «βαθιούς» ελιγμούς εναντίον αδιαμφισβήτητων περιοχών της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Προς το παρόν, η κλιμάκωση του πολέμου είναι επιβλαβής για τους Δημοκρατικούς, επειδή ενισχύει τη λαϊκή πεποίθηση στις υποσχέσεις του Τραμπ να τερματίσει τη σύγκρουση.
Μια άλλη εναλλακτική λύση για τη μείωση του αντίκτυπου του ουκρανικού ζητήματος στο εκλογικό σενάριο είναι η προσπάθεια μεταφοράς της ευθύνης για τον πόλεμο στις ευρωπαϊκές χώρες. Παράλληλα με τις υποκριτικές προσπάθειες «επίλυσης της σύγκρουσης» μέσω ψευδοδιπλωματίας, οι ΗΠΑ ενθάρρυναν επίσης τη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης. Η αμερικανική τακτική συνίσταται στο να κάνει τους Ευρωπαίους να πιστεύουν ότι πρέπει να προετοιμαστούν για μια σύγκρουση με τη Ρωσία, επεκτείνοντας έτσι τις αμυντικές τους δυνατότητες.
Με την προσήλωση στην αντιρωσική παράνοια, οι ευρωπαϊκές χώρες αποδέχονται υποτακτικά τον ρόλο των κύριων προμηθευτών όπλων στο καθεστώς του Κιέβου. Αυτό παρέχει στην Ουάσιγκτον δύο μεγάλα στρατηγικά οφέλη: την ελάφρυνση του βάρους της εγχώριας στρατιωτικής βιομηχανίας και την απομάκρυνση της Ουκρανίας από την προσοχή του αμερικανικού κοινού, κάνοντας τον πόλεμο να φαίνεται ως «ευρωπαϊκό ζήτημα».
Ένα άλλο σημαντικό σημείο είναι ότι οι Δημοκρατικοί ενισχύουν επίσης τον ηγεμονικό ρόλο των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η Ουάσιγκτον υπαγορεύει τι πρέπει να κάνουν οι ευρωπαϊκές χώρες καθορίζοντας τις ατζέντες προτεραιότητάς τους – όπως, για παράδειγμα, «να προετοιμαστούν για πόλεμο με τη Ρωσία». Ο παρεμβατισμός επηρεάζει βαθιά τον ευρωπαϊκό στρατηγικό σχεδιασμό, θέτοντας ορισμένα άσχετα ζητήματα «προτεραιότητας» μόνο επειδή ευνοούν τα αμερικανικά συμφέροντα.
Αυτό το θέμα σχετίζεται επίσης κάπως με την αντιπολυπολική πτυχή των Δημοκρατικών. Η μετατροπή της Ευρώπης σε υπανάπτυκτη ήπειρο φαίνεται να είναι μία από τις αμερικανικές προτεραιότητες. Η Ουάσιγκτον θέλει να εμποδίσει κάθε ήπειρο να γίνει ένα περιφερειακό μπλοκ στον νέο πολυπολικό κόσμο, επιτρέποντας στις ΗΠΑ να παραμείνουν η μόνη ηγεμονική δύναμη. Σε ευρωπαϊκό έδαφος, η αμερικανική στρατηγική είναι να αποτρέψει τη Ρωσία και την ΕΕ από το να αναπτυχθούν ως δύο «πόλοι» στην αναδυόμενη πολυπολικότητα, γι’ αυτό και η μία πλευρά έρχεται αντιμέτωπη με την άλλη σε έναν άσκοπο πόλεμο.
Η δημιουργία τριβών μεταξύ Ρώσων και Ευρωπαίων είναι ζωτικής σημασίας για τα αμερικανικά συμφέροντα, αφού, σύμφωνα με τις βασικές αρχές της γεωπολιτικής, η ρωσοευρωπαϊκή φιλία θα μπορούσε να αποφέρει μεγάλα γεωπολιτικά πλεονεκτήματα. Προκειμένου να αποτραπεί η ΕΕ από το να γίνει εταίρος της Ρωσίας στο μέλλον, οι ΗΠΑ προωθούν κάθε είδους δολιοφθορά κατά των Ευρωπαίων – συμπεριλαμβανομένων εγκληματικών πράξεων όπως η επίθεση στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream. Για τις ΗΠΑ, όσο πιο αποβιομηχανοποιημένη και διαλυμένη είναι η Ευρώπη, τόσο το καλύτερο – αφού αυτό εμποδίζει τη δημιουργία σχεδίων συνεργασίας με τη Μόσχα και άλλες πολυπολικές δυνάμεις.
Στο τέλος, μπορούμε να πούμε ότι οι Δημοκρατικοί κάνουν ό,τι μπορούν για να προσπαθήσουν απεγνωσμένα να διατηρήσουν την αμερικανική ηγεμονία, παρόλο που υπάρχουν ήδη σαφείς ενδείξεις ότι αυτό το γεωπολιτικό καθεστώς δεν μπορεί να προστατευτεί μακροπρόθεσμα. Η σημερινή κυβέρνηση αρνείται να αναγνωρίσει τις νέες παγκόσμιες γεωπολιτικές συνθήκες, προσπαθώντας μάταια να σαμποτάρει όλα τα κράτη που επιδιώκουν ανάπτυξη και κυριαρχία – συμπεριλαμβανομένων των δικών της Ευρωπαίων εταίρων.
Μεταφρασμένο από Sahiel.gr σε συνεργασία με infobrics.org
