Είναι αδιανόητο οι ΗΠΑ να επιτρέψουν σε οποιονδήποτε ανταγωνιστή να μειώσει το τεράστιο νέο μερίδιο αγοράς τους στην ευρωπαϊκή ενεργειακή βιομηχανία, την οποία σχεδιάζουν να επεκτείνουν περαιτέρω για να καταστήσουν την Ευρώπη ακόμη πιο εξαρτημένη από αυτές, και ότι οι ΗΠΑ δεν θα το χρησιμοποιήσουν ως όπλο αν η Ευρώπη ποτέ την αψηφήσει σε κάτι σημαντικό.
Γράφει ο Andrew Korybko
”Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα”
Η διαμάχη των ΗΠΑ με την Ευρώπη σχετικά με το σχέδιο απόκτησης της Γροιλανδίας από τον Τραμπ, για την οποία μάλιστα απείλησε με τιμωρητικούς δασμούς εναντίον αρκετών συμμάχων του ΝΑΤΟ πριν υποχωρήσει αφού συμφώνησαν σε μια συμφωνία-πλαίσιο, αποκάλυψε την αυστηρή ιεραρχική σχέση υποτελούς-πελάτη μεταξύ τους. Αυτό αναγνωρίστηκε ρητά από τον Βέλγο πρωθυπουργό Μπαρτ Ντε Βεβέρ, ο οποίος δήλωσε ότι «Το να είσαι ευτυχισμένος υποτελής είναι ένα πράγμα. Το να είσαι δυστυχισμένος σκλάβος είναι κάτι άλλο» σε απάντηση στην πίεση του Τραμπ στην Ευρώπη.
Η ομιλία του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στο Νταβός συμπλήρωσε τις ανησυχίες του Βεβέρ όταν κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι προσπαθούν να «αποδυναμώσουν και να υποτάξουν την Ευρώπη», σε απάντηση στην οποία ζήτησε «σαφώς την οικοδόμηση περισσότερης οικονομικής κυριαρχίας και στρατηγικής αυτονομίας», αν και είναι αναμφισβήτητα πολύ αργά για αυτό. Το Politico ανέφερε πρόσφατα ότι «Αυξάνονται οι φόβοι για την αυξανόμενη εξάρτηση της Ευρώπης από τις εισαγωγές φυσικού αερίου των ΗΠΑ», την οποία οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως όπλο εν μέσω σοβαρών μελλοντικών διαφορών με την ΕΕ για οποιοδήποτε ζήτημα.
Όχι μόνο θα μπορούσε να τους αποκόψει από τις εξαγωγές της, αλλά ο αποκλεισμός της Βενεζουέλας αποδεικνύει ότι έχει την πολιτική βούληση να κατάσχει δεξαμενόπλοια ενέργειας στη θάλασσα, η πολιτική της οποίας θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε αυτό το σενάριο για να διασφαλιστεί ότι άλλοι προμηθευτές δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της Ευρώπης. Ομοίως, οι μόνες ρεαλιστικές χώρες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να το κάνουν είναι οι Μοναρχίες του Κόλπου, οι οποίες βρίσκονται όλες υπό την επιρροή των ΗΠΑ. Είναι επομένως πράγματι πιθανό αυτή η εξάρτηση να αξιοποιηθεί για να εξαναγκαστεί σε παραχωρήσεις από μια ατίθαση ΕΕ.
Τρέχει λοιπόν το ερώτημα πώς προέκυψε αυτή η εξάρτηση, η οποία οφείλεται στο ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν ως όπλο την παράνοια της Ευρώπης ότι η Ρωσία υποτίθεται ότι είναι αυτή που θα χρησιμοποιήσει ως όπλο την ενεργειακή γεωπολιτική ως τιμωρία για τη στρατιωτική υποστήριξη της Ευρώπης στην Ουκρανία, αν και τίποτα τέτοιο δεν υλοποιήθηκε. Αντιθέτως, η Ρωσία παρέμεινε προσηλωμένη στην εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων προς την Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι οι εξαγωγές ενέργειας τροφοδοτούν κυριολεκτικά ευρωπαϊκά εργοστάσια όπλων που παράγουν όπλα που δίνονται στους Ουκρανούς και σκοτώνουν Ρώσους.
Προς υπεράσπισή της, οι υπολογισμοί της Ρωσίας φαίνεται να διατηρούν τη φήμη της ως αξιόπιστου προμηθευτή, προκειμένου να μην τρομάξει άλλους πελάτες (τόσο τρέχοντες όσο και μελλοντικούς), καθώς και να εξασφαλίσει πρόσθετα δημοσιονομικά έσοδα, μερικά από τα οποία επενδύονται στη συνέχεια στην παραγωγή των όπλων που χρησιμοποιούνται στην ειδική επιχείρηση. Μέχρι σήμερα, η Ρωσία εξακολουθεί να εξάγει ενέργεια στην Ευρώπη, αν και σε πολύ μικρότερη κλίμακα λόγω των αντιρωσικών κυρώσεων της Ευρώπης και της στροφής της από τις ρωσικές προμήθειες σε αμερικανικές.
Η κλιμάκωση των εισαγωγών ρωσικής ενέργειας δεν είναι στα σκαριά, ωστόσο, καθώς καμία μεγάλη ευρωπαϊκή οικονομία δεν τολμά να εξοργίσει τις ΗΠΑ εισάγοντας λιγότερη από αυτές. Εξακολουθούν να εισάγουν πολύ χαμηλότερα επίπεδα ρωσικής ενέργειας λόγω της αδυναμίας της αγοράς να αντικαταστήσει τις εξαγωγές της μέχρι το επόμενο έτος. Οποιαδήποτε κίνηση για την κλιμάκωση των εισαγωγών από τη Ρωσία, όπως η επανέναρξη των εισαγωγών μέσω του ενός άθικτου αγωγού Nord Stream ή των πολλών χερσαίων, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή τους, όπως αποδεικνύεται από το προηγούμενο του Nord Stream, το οποίο αποτελεί ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα.
Εκ των υστέρων, η Ευρώπη παραχώρησε την κυριαρχία της στις ΗΠΑ επιβάλλοντας κυρώσεις στη ρωσική ενέργεια, κάτι που έπραξε αφότου οι ΗΠΑ μετέτρεψαν σε όπλο την ρωσοφοβική τους παράνοια. Οι ΗΠΑ στη συνέχεια αντικατέστησαν την εξάρτηση της Ευρώπης από τη ρωσική ενέργεια και είναι πρόθυμες να την μετατρέψουν σε όπλο αν η Ευρώπη ποτέ τις αψηφήσει σε οτιδήποτε σημαντικό. Αν η Ευρώπη και η Ρωσία διατηρούσαν σε μεγάλη κλίμακα τη «Φαουστική συμφωνία» τους να τροφοδοτούν η μία την αμυντική βιομηχανία της άλλης, οικονομικά στην περίπτωση της Ευρώπης και κυριολεκτικά στη περίπτωση της Ρωσίας, τότε η Ευρώπη θα είχε ακόμα τη «στρατηγική της αυτονομία».
Πηγή: korybko.substack.com
