Ο Νίκολα Τέσλα είναι σήμερα διάσημος για το έργο του στον ηλεκτρισμό και την ενέργεια. Ανέπτυξε το σύστημα εναλλασσόμενου ρεύματος, καθιστώντας δυνατή τη μετάδοση ηλεκτρικής ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις και εργάστηκε στην ασύρματη επικοινωνία και τη μεταφορά ενέργειας.
Ήταν ένας λαμπρός στοχαστής, αλλά και πολύ εκκεντρικός. Ίσως τα πιο αινιγματικά μέρη της προσωπικότητάς του να τον κάνουν τόσο ενδιαφέρον θέμα για συνωμοσιολόγους. Ο Τέσλα πιστώνεται ότι εργάστηκε ακόμα και σε άγνωστες πηγές ενέργειας, για να έρθει σε επαφή με UFO, ότι προκάλεσε την έκρηξη της Τουνγκούσκα αφού εργάστηκε για μια σεισμική γεννήτρια.
Από το 1896 ο Τέσλα εργαζόταν σε ταλαντώσεις που θα χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά ενέργειας. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένας ατμοκίνητος ταλαντωτής, ικανός να δημιουργήσει διάφορες συχνότητες. Εάν η συχνότητα ταιριάζει με τη συχνότητα συντονισμού, μια συσκευή λήψης θα πρέπει να μετατρέψει τις μηχανικές ταλαντώσεις ξανά σε ηλεκτρικό ρεύμα.
Το 1897 η συσκευή ήταν έτοιμη και το 1898 κατάφερε να ταλαντεύσει το εργαστήριό του στην οδό E. Houston 48 της Νέας Υόρκης, αρκετά, ώστε οι ανήσυχοι γείτονες κάλεσαν την αστυνομία, φοβούμενοι ότι συνέβει σεισμός. Ο Τέσλα εξήγησε αργότερα αυτή την αρχή στον δημοσιογράφο Allan L. Besnson, ο οποίος το δημοσίευσε τον Φεβρουάριο του 1912 σε ένα άρθρο σχετικά με τον συντονιστή του Tesla στο περιοδικό The World Today:
«Έβαλε τον μικρό του δονητή στην τσέπη του παλτού του και βρήκε ένα μισοστημένο ατσάλινο κτίριο στην περιοχή της Wall Street, από χαλύβδινο πλαίσιο χωρίς τούβλο ή πέτρα γύρω του. Έσφιξε τον δονητή σε μία από τις δοκούς και έκανε φασαρία με τη ρύθμιση μέχρι να το δονήσει. Ο Τέσλα είπε ότι η κατασκευή άρχισε να τρίζει και να υφαίνει και τα χαλύβδινα πλαίσια τραντάχτηκαν στο έδαφος, πιστεύοντας οι κάτοικοι ότι είχε γίνει σεισμός. Κλήθηκε η αστυνομία. Ο Τέσλα έβαλε τον δονητή στην τσέπη του και έφυγε. Δέκα λεπτά ακόμα και θα μπορούσε να είχε ρίξει το κτίριο στο δρόμο. Και, με τον ίδιο δονητή, θα μπορούσε να είχε ρίξει τη γέφυρα του Μπρούκλιν στο East River σε λιγότερο από μία ώρα».
Ο Τέσλα θέλησε να χρησιμοποιεί τα κύματα που δημιουργούνται από την εφεύρεσή του για ειρηνικές εφαρμογές. Μια συσκευή που θα μετέτρεπε την ηλεκτρική ενέργεια σε δονήσεις. Στη συνέχεια, θα χρησιμοποιούσε τα πετρώματα στο υπέδαφος για να στείλει τις δονήσεις σε μια δεύτερη συσκευή. Αυτή η συσκευή λήψης θα έπαιρνε τις δονήσεις και θα μετέτρεπε τις ταλαντώσεις με ηλεκτρισμό, για να χρησιμοποιηθεί η δόνηση μόνο τοπικά.
Στην πραγματικότητα, ο Tesla, είχε μια μικρή συσκευή, που αποτελείται από ένα έμβολο που δονείται σε έναν κύλινδρο, και ήταν ήδη αρκετά ισχυρό για να δονήσει ένα ολόκληρο κτίριο. Μόνο μία προφύλαξη ήταν απαραίτητη. Αν ήταν αρκετά ισχυρό, το μηχάνημά του θα μπορούσε να ταιριάξει με τη συχνότητα της Γης, προκαλώντας ακόμη και τεράστιους σεισμούς.
Ωστόσο, τη δεκαετία του 1930, ο Τέσλα φαντάστηκε να χρησιμοποιεί μικρότερες συσκευές για να ανακουφίσει την ενέργεια από τη Γη, σε αυτή την περίπτωση, για να αποτρέψει τους σεισμούς. Το σύστημα «τηλεγεωδυναμικής» του Tesla δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει το πρωτότυπο. Η συσκευή στην πραγματικότητα δεν έγινε αρκετά ισχυρή για να στείλει ενέργεια δονήσεων αρκετά μακριά. Η απόσβεση των ταλαντώσεων από τις κατασκευές και το υπέδαφος ήταν πάρα πολύ ισχυρή.
Μια άλλη ιδέα του Tesla ήταν πιο επιτυχημένη. Φαντάστηκε ότι θα χρησιμοποιούσε τις ταλαντώσεις που δημιουργούνται από τη συσκευή του για να αναζητήσει ένα υπόγειο (κενό στο υπέδαφος). Τα κύματα που θα στέλνονταν στο υπέδαφος θα αντανακλώνται από εμπόδια ή διαφορετικούς βράχους. Παρατηρώντας τα κύματα που επιστρέφουν, ένας γεωλόγος μπορεί να είναι σε θέση να δει το υπόγειο με τις δονήσεις.
Αυτή είναι ακριβώς η βασική ιδέα που χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι σεισμολόγοι. Παλμοί ενέργειας, που παράγονται από ηλεκτρομαγνητικές συσκευές, ελεγχόμενες εκρήξεις ή μηχανικά έμβολα, που αποστέλλονται βαθιά στο υπέδαφος και αντανακλώνται ή εκτρέπονται από γεωλογικές δομές.
[ΠΗΓΗ]
Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
