Στις 11 Αυγούστου του 1996, επτά χιλιάδες μοτοσικλετιστές, θα πραγματοποιούσαν την μεγαλύτερη αντικατοχική πορεία με προορισμό την Κερύνεια. Η πορεία άρχισε στις 2 Αυγούστου από την πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο, διέσχισε την Ευρώπη, με στόχο τη διεθνοποίηση του προβλήματος εισβολής και κατοχής στην Κύπρο.
Στην πορεία συμμετείχε και αριθμός ξένων μοτοσικλετιστών από τρίτες χώρες.
Παρά τις απειλές των Τούρκων, και την ακύρωση της πορείας από τα επίσημα χείλη της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Μοτοσικλετιστών κατόπιν κυβερνητικής παρέμβασης, μεγάλος αριθμός κατευθύνθηκε προς τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός.
Ο Τάσος Ισαάκ, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που προκλήθηκαν από τον τουρκικό όχλο, στο οδόφραγμα της Δερύνειας, εγκλωβίστηκε σε συρματοπλέγματα, στην προσπάθεια του να σώσει άλλο διαδηλωτή, που δεχόταν το λυντσάρισμα Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Αυτοί, οι στυγνοί δολοφόνοι έστρεψαν το άνανδρο μένος τους πάνω του. Μετά από ανελέητα κτυπήματα με τσεκούρια, μαχαίρια, ρόπαλα ήρθε και το θανατηφόρο τελειωτικό κτύπημα με πέτρα που κονιορτοποίησε το κεφάλι του Ισαάκ.
Kαθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Iσαάκ φέρεται να ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Mεχμέτ Aρσλάν. Τρεις μέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε η κηδεία του.
Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ εναντίον των:
Χασίμ Γιλμάζ, εποίκου και πρώην στελέχους της ΜΙΤ (τουρκική ΚΥΠ)
Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, εποίκου από την Τουρκία και αστυνομικού του ψευδοκράτους
Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Τουρκοκύπριου από την Αμμόχωστο
Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, Τούρκου εποίκου και επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα Κατεχόμενα
Ερχάν Αρικλί, Τούρκου εποίκου από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο Αρικλί συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Κιργιστάν, αλλά αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν πιέσεων της Τουρκίας.
Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε ένοχη την Τουρκία για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, βάσει του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.
Μέχρι σήμερα, κανένας από τους δολοφόνους δεν έχει συλληφθεί, ούτε καταδικαστεί.
Την ημέρα της κηδείας του Τάσου Ισαάκ, δηλαδή στις 14 Αυγούστου 1996, μια ομάδα διαδηλωτών, κατευθύνθηκε προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να αφήσει μερικά στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της δολοφονίας. Ακολούθησε η δολοφονία του ο Σολωμός Σολωμού, ο οποίος αφού ξέφυγε από τον κλοιό των κυονόκρανων, πέρασε στη νεκρή ζώνη, και παρά τις προτροπές άλλων Ε/κ, επιχείρησε να ανέβει σε ένα ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία.
Με πληροφορίες από sigmalive.com