Ο Νετανιάχου και οι γύρω του μπορεί να μην αντιλαμβάνονται τι παιχνίδι θα μπορούσε να αλλάξει αυτό όσον αφορά τη δραστική αλλαγή της περιφερειακής πολιτικής της Ρωσίας, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο τα πάντα γίνονται όλο και περισσότερο αντιληπτά από το Κρεμλίνο, δεδομένου του εξελισσόμενου πλαισίου του Νέου Ψυχρού Πολέμου.
Γράφει ο Andrew Korybko
Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα.
Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ Βασίλι Νεμπένζια προειδοποίησε το Ισραήλ για “ορισμένες πολιτικές συνέπειες” σε περίπτωση που στείλει κάποιους από τους πατριώτες του στην Ουκρανία μέσω των ΗΠΑ, όπως ανέφερε πρόσφατα το CNN ότι διαπραγματεύονται επί του παρόντος μεταξύ τους. Αυτό έρχεται εν μέσω της σταδιακής επιδείνωσης των σχέσεών τους μετά την αιφνιδιαστική επίθεση της Χαμάς πέρυσι, παρά τον περήφανο φιλοσημιτισμό του προέδρου Πούτιν σε όλη του τη ζωή, για τον οποίο μπορείτε να μάθετε περισσότερα εδώ. Τα παρακάτω πέντε κομμάτια καταγράφουν την πορεία προς αυτή την τελευταία εξέλιξη:
* 25 Ιανουαρίου: “Η Ρωσία ανησυχεί ότι τα ισραηλινά χτυπήματα κινδυνεύουν να τραβήξουν τη Συρία βαθύτερα στη σύγκρουση της Δυτικής Ασίας”
* 6 Φεβρουαρίου: “Ο νέος Ισραηλινός πρέσβης στη Ρωσία κάνει εντελώς λάθος για την περιφερειακή πολιτική της Μόσχας”
* 7 Μαρτίου: “Η μερική συμμόρφωση του Ισραήλ με τις αντιρωσικές απαιτήσεις των ΗΠΑ κινδυνεύει να καταστρέψει τους δεσμούς με τη Μόσχα”
* 19 Απριλίου: “Το αίτημα της Ρωσίας για κυρώσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά του Ισραήλ είναι μια κίνηση ήπιας ισχύος”
* 7 Ιουνίου: “Ποιον θα μπορούσε να εξοπλίσει η Ρωσία ως ασύμμετρη απάντηση στον εξοπλισμό της Ουκρανίας από τη Δύση;”
Συνοψίζοντας, το Ισραήλ άρχισε να παραποιεί την εξισορροπητική πράξη της Ρωσίας στην τελευταία σύγκρουση (τις λεπτομέρειες της οποίας μπορείτε να διαβάσετε εδώ) και να φλερτάρει με την ιδέα της αποστολής συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης στο Κίεβο, γεγονός που ώθησε τη Ρωσία να κλιμακώσει τη ρητορική της εναντίον του Ισραήλ και να φλερτάρει με τον εξοπλισμό των εχθρών του Άξονα Αντίστασης. Μέχρι στιγμής, η διαμάχη τους έχει παραμείνει στη σφαίρα των αμοιβαίων αντιλήψεων και της ρητορικής, αλλά ο πιθανός εξοπλισμός της Ουκρανίας με συστήματα αεράμυνας από το Ισραήλ θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν αμοιβαίο ρωσικό εξοπλισμό του Άξονα Αντίστασης.
Το προνόμιο ανήκει στο Ισραήλ, καθώς είναι ευκολότερο γι’ αυτό να εξοπλίσει έμμεσα την Ουκρανία παρά για τη Ρωσία να εξοπλίσει έμμεσα τον Άξονα της Αντίστασης. Επιπλέον, ο Νετανιάχου μπορεί να υπολογίσει ότι η αποστολή αμυντικών όπλων εκεί δεν θα περάσει την πολιτική κόκκινη γραμμή της Ρωσίας, αλλά θα μπορούσε να του αποφέρει κάποια ανακούφιση από την πίεση των ΗΠΑ, για την οποία οι αναγνώστες μπορούν να μάθουν περισσότερα εδώ. Δεν είναι σαφές αν θα προχωρήσει σε αυτό που ανέφερε πρόσφατα το CNN, αλλά αν το κάνει, τότε ο Nebenzia άφησε να εννοηθεί ότι η αρχική αντίδραση της Ρωσίας θα είναι πολιτική.
Αυτό που πιθανότατα ήθελε να σηματοδοτήσει ήταν ότι η χώρα του μπορεί είτε να φιλοξενήσει περισσότερες αντιπροσωπείες της Χαμάς στο μέλλον, αλλά αυτή τη φορά για να συζητήσουν διμερείς σχέσεις αντί για απελευθερώσεις ομήρων, όπως κατά τη διάρκεια προηγούμενων επισκέψεων μετά το ξέσπασμα της τελευταίας σύγκρουσης, και/ή να διατάξει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να προωθήσουν αποφασιστικά αντι-ισραηλινά αφηγήματα. Μέχρι τώρα ήταν αρκετά ισορροπημένα, αλλά αυτό θα μπορούσε να αλλάξει αν ληφθεί η απόφαση. Μια άλλη πιθανότητα είναι να αφήσει τη Συρία να χρησιμοποιήσει επιτέλους τους S-300 για να αμυνθεί, παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής της αρνούνταν αυτό το δικαίωμα για λόγους αποκλιμάκωσης:
* 10 Οκτωβρίου 2023: “ΗΡωσία είναι απίθανο να αφήσει τη Συρία να εμπλακεί στον τελευταίο πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς”
* 22 Οκτωβρίου 2023: “ΗΡωσία δεν αναμένεται να σταματήσει τα χτυπήματα του Ισραήλ στη Συρία”
* 27 Οκτωβρίου 2023: “Ιδούγιατί η Ρωσία δεν απέτρεψε ούτε απάντησε στους τελευταίους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στη Συρία”
* 11 Φεβρουαρίου 2024: “Ο τελευταίος ισραηλινός βομβαρδισμός της Συρίας αποδεικνύει ότι η Ρωσία δεν θα διακινδυνεύσει έναν ευρύτερο πόλεμο για να σταματήσει το Τελ Αβίβ”
* 11 Απριλίου 2024: “Η ρωσική αεράμυνα με βάση τη Συρία δεν θα βοηθήσει το Ιράν αν το Ισραήλ απαντήσει στα αντίποινά του”
Η Ρωσία είναι απίθανο να αλλάξει πορεία σε αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα αμέσως, αφού έχει ήδη προκαλέσει τόση οργή από πολλούς από τους υποστηρικτές της στην κοινότητα των Alt-Media κρατώντας το στη θέση του για τόσο πολύ καιρό. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να παραμένει ένα κατάλληλο μέτρο ανταπόδοσης αν το Ισραήλ εξοπλίσει την Ουκρανία, αν και αναμένεται να κρατηθεί προς το παρόν, αφού δεν υπάρχει επιστροφή από τη στιγμή που θα δοθεί αυτή η άδεια. Σε αυτή την περίπτωση, οι διμερείς σχέσεις δεν θα ανακάμψουν για χρόνια, ακυρώνοντας έτσι όλη τη σκληρή δουλειά του Προέδρου Πούτιν για το θέμα αυτό.
Τούτου λεχθέντος, η Ρωσία φαίνεται όντως να χάνει την υπομονή της με το Ισραήλ και μπορεί να υποστηριχθεί ότι έχει να κερδίσει πολύ περισσότερα από το να κάνει αυτή την καθυστερημένη κίνηση και να εδραιώσει τους στρατηγικούς της δεσμούς με τον άξονα αντίστασης υπό ιρανική ηγεσία από ό,τι έχει να χάσει με το να προσκολλάται στις ελπίδες για μια περιφερειακή εταιρική σχέση με το Ισραήλ. Αυτή η σχολή σκέψης ήταν πρακτικά ανύπαρκτη μέσα στις κοινότητες χάραξης πολιτικής της Ρωσίας πριν από την τελευταία σύγκρουση, αλλά αυτό δείχνει πόσο πολύ έχουν αλλάξει όλα από τότε.
Η άνοδος μιας παράταξης χάραξης πολιτικής υπέρ της Αντίστασης είναι παράλληλη με την άνοδο της παράταξης υπέρ της BRI, για την οποία οι αναγνώστες μπορούν να μάθουν περισσότερα εδώ, και είναι πρακτικά ένα και το αυτό λόγω των αλληλοεπικαλυπτόμενων κοσμοθεωριών τους. Οι αντίστοιχοι αντίπαλοί τους είναι η φιλοϊσραηλινή και η εξισορροπητική/πραγματιστική παράταξη, οι οποίοι είναι επίσης πρακτικά ένα και το αυτό σε αυτό το περιφερειακό πλαίσιο, καθώς θέλουν να αποτρέψουν δυνητικά δυσανάλογη περιφερειακή εξάρτηση από το Ιράν διατηρώντας στρατηγικούς δεσμούς με το Ισραήλ, ακόμη και αν αυτοί είναι εις βάρος του Ιράν.
Ενώ η Ρωσία αναπροσαρμόζει τη στρατηγική της στην Ασία, όπως εξηγείται εδώ, και έτσι φαίνεται να θέτει φραγμό στη μέχρι τώρα αστρονομική επέκταση της επιρροής της παράταξης υπέρ της BRI, η παράταξη υπέρ της Αντίστασης θα μπορούσε να λάβει μια καίρια ώθηση εάν το Ισραήλ στείλει τους Πατριώτες του στην Ουκρανία μέσω των ΗΠΑ. Αυτό θα μπορούσε να είναι η σταγόνα που θα σπάσει παροιμιωδώς την πλάτη των πολιτικών και θα τους κάνει να ρίξουν την υποστήριξή τους πίσω από τις συστάσεις πολιτικής αυτής της ομάδας, η οποία θα μπορούσε να δει τη Ρωσία να επιτρέπει στη Συρία να χρησιμοποιήσει τους S-300 εναντίον του Ισραήλ, όπως εξηγείται.
Για να είμαστε σαφείς, η παράταξη υπέρ της Αντίστασης υπάρχει κυρίως μόνο στα δημόσια χρηματοδοτούμενα διεθνή μέσα ενημέρωσης της Ρωσίας και μεταξύ των συνεργατών τους (συμπεριλαμβανομένων των άτυπων), με ελάχιστη επιρροή εντός των δεξαμενών σκέψης της, αν και ορισμένοι εκεί ζεσταίνονται με τις απόψεις τους. Η φιλοϊσραηλινή/εξισορροπητική/πραγματιστική παράταξη παραμένει κυρίαρχη και γι’ αυτό η τρέχουσα πολιτική παρέμεινε σε ισχύ για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, παρά τις επανειλημμένες προκλήσεις του Ισραήλ που θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε αλλαγή πολιτικής εδώ και πολύ καιρό, αν υπήρχε η πολιτική βούληση.
Αυτή η κατάσταση πραγμάτων θα μπορούσε να αλλάξει αποφασιστικά, ωστόσο, εάν το Ισραήλ εξοπλίσει έμμεσα την Ουκρανία με τα Πατρίτσια του. Ο Νετανιάχου και οι γύρω του μπορεί να μην αντιλαμβάνονται τι παιχνίδι θα μπορούσε να αλλάξει αυτό όσον αφορά τη δραστική αλλαγή της περιφερειακής πολιτικής της Ρωσίας, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο τα πάντα γίνονται όλο και περισσότερο αντιληπτά από το Κρεμλίνο, δεδομένου του εξελισσόμενου πλαισίου του Νέου Ψυχρού Πολέμου. Επομένως, το Ισραήλ θα πρέπει να το σκεφτεί δύο φορές, ώστε να μην κινδυνεύσει να καταλύσει το χειρότερο σενάριο στις σχέσεις με τη Ρωσία.
Μεταφρασμένο από Sahiel.gr σε συνεργασία με korybko.substack.com