Η Ρωσία δεν μπορεί να περιμένει τίποτα σε αντάλλαγμα από την ΕΕ αν ο Πούτιν παραχωρήσει το δικαίωμα στις δυνάμεις και τα αεροσκάφη της να αναπτυχθούν και να περιπολούν στην Δυτική Ουκρανία.
Γράφει ο Andrew Korybko
Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα.
Η Ρωσία προειδοποιεί εδώ και καιρό ότι οποιαδήποτε άνευ όρων κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία, όπως αυτή που πρότεινε ο Ζελένσκι για 30 ημέρες, θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα παράθυρο ευκαιρίας για το ΝΑΤΟ να επεκτείνει την στρατιωτική του επιρροή στη χώρα. Μέχρι τώρα, η Δύση είχε απορρίψει ως συνωμοσιολογική θεωρία, αλλά το Radio Liberty μόλις αποκάλυψε το μυστικό. Οι ανώνυμοι αξιωματούχοι που επικαλέστηκαν στο πρόσφατο άρθρο τους επιβεβαίωσαν ότι οραματίζονται αυτό το «κέρδος χρόνου για τους Ευρωπαίους ώστε να συγκροτήσουν μια «δύναμη διαβεβαίωσης» στη δυτική Ουκρανία» και να οργανώσουν «αεροπορικές περιπολίες» εκεί.
Το σχέδιό τους, σύμφωνα με τις πληροφορίες, είναι να «κρατήσουν τους Αμερικανούς στο παιχνίδι» της ειρηνευτικής διαδικασίας, να «ακολουθήσουν μια σειρά» ενεργειών για την επίλυση της σύγκρουσης, επιτυγχάνοντας μια εκεχειρία που θα οδηγήσει αργότερα σε μια διαρκή ειρήνη, και να χρησιμοποιήσουν την ενδιάμεση περίοδο για να πραγματοποιήσουν τις προαναφερθείσες στρατιωτικές κινήσεις, προκειμένου να πιέσουν τη Ρωσία να κάνει περισσότερες παραχωρήσεις. Αυτό που παραλείπεται από το άρθρο του Radio Liberty είναι ότι η Ρωσία έχει απειλήσει να στοχεύσει δυτικές δυνάμεις στην Ουκρανία, οι οποίες, όπως είπε νωρίτερα ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, δεν θα απολαύουν τις εγγυήσεις του άρθρου 5 από τις ΗΠΑ.
Ακόμη και αν ο Πούτιν συμφωνήσει σε αυτή την παραχώρηση, η οποία θεωρείται μία από τις πέντε σημαντικές διαφορές μεταξύ του ίδιου και του Τραμπ που προκάλεσαν την οργισμένη ανάρτηση του Τραμπ εναντίον του Πούτιν, το Radio Liberty ανέφερε ότι αυτό δεν θα οδηγούσε σε de jure αναγνώριση από την Ευρώπη των εδαφικών κερδών της Ρωσίας. Το ίδιο ισχύει και για την άρση των κυρώσεων ή την επιστροφή οποιουδήποτε από τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ των κατασχεθέντων περιουσιακών στοιχείων της. Μπορεί μάλιστα να επιβληθούν σύντομα περισσότερες κυρώσεις και τα έκτακτα κέρδη από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία θα «χρηματοδοτήσουν τις στρατιωτικές ανάγκες της Ουκρανίας».
Δεδομένων των αποκαλύψεων του Radio Liberty, η Ρωσία δεν μπορεί να περιμένει τίποτα σε αντάλλαγμα από την ΕΕ αν ο Πούτιν παραχωρήσει το δικαίωμα στις δυνάμεις της να αναπτυχθούν και να περιπολούν στη Δυτική Ουκρανία. Οποιαδήποτε ελπίδα για την αποκατάσταση του προπολεμικού καθεστώτος της Ουκρανίας ως κράτους-προστατευόμενου θα καταρριφθεί, και δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η ζώνη στρατιωτικής δραστηριότητας της ΕΕ θα επεκταθεί αργότερα στον Δνείπερο ή και πέραν αυτού. Ένας από τους στόχους της ειδικής επιχείρησης ήταν να αποτρέψει την ανατολική στρατιωτική επέκταση της Δύσης, οπότε αυτό θα ήταν μια άλλη σημαντική παραχώρηση.
Ο Νικολάι Πατρούσεφ, στενός φίλος και επιρροή του Πούτιν εδώ και δεκαετίες, δήλωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα στο TASS ότι «για δεύτερη συνεχή χρονιά, το ΝΑΤΟ διεξάγει τις μεγαλύτερες ασκήσεις των τελευταίων δεκαετιών κοντά στα σύνορά μας, όπου προβάλλει σενάρια επιθετικών ενεργειών σε μια μεγάλη περιοχή – από το Βίλνιους έως την Οδησσό, την κατάληψη της περιοχής του Καλίνινγκραντ, τον αποκλεισμό της ναυσιπλοΐας στη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και προληπτικά χτυπήματα στις μόνιμες βάσεις των ρωσικών δυνάμεων πυρηνικής αποτροπής».
Ο γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας Σεργκέι Σοϊγκού δήλωσε στο ίδιο πρακτορείο λίγες ημέρες νωρίτερα ότι «Κατά το τελευταίο έτος, ο αριθμός των στρατιωτικών αποσπασμάτων των χωρών του ΝΑΤΟ που έχουν αναπτυχθεί κοντά στα δυτικά σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχει αυξηθεί σχεδόν 2,5 φορές… Το ΝΑΤΟ μεταβαίνει σε ένα νέο σύστημα ετοιμό 5 φορές… Το ΝΑΤΟ προχωρά σε ένα νέο σύστημα ετοιμότητας μάχης, το οποίο προβλέπει τη δυνατότητα ανάπτυξης 100.000 στρατιωτών κοντά στα σύνορα της Ρωσίας εντός 10 ημερών, 300.000 έως το τέλος των 30 ημερών και 800.000 έως το τέλος των 180 ημερών».
Όταν προστεθεί στην εξίσωση η προτεραιότητα που δίνει η ΕΕ στη Γραμμή Άμυνας της Βαλτικής και η συμπληρωματική Ανατολική Ασπίδα της Πολωνίας, σε συνδυασμό με τα σχέδια για την επέκταση του «στρατιωτικού Σένγκεν» για την επιτάχυνση της ανατολικής ανάπτυξης στρατευμάτων και εξοπλισμού, τα χαρακτηριστικά της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα 2.0 είναι εμφανή. Ο Πούτιν δεν μπορεί να επηρεάσει τις ενέργειες του ΝΑΤΟ εντός των συνόρων του μπλοκ, αλλά έχει τη δύναμη να σταματήσει την de facto επέκτασή του στη Δυτική Ουκρανία κατά τη διάρκεια μιας εκεχειρίας, κάτι που θα μπορούσε να εμποδίσει εν μέρει τα κερδοσκοπικά του σχέδια.
Η παραχώρηση σε αυτά, στην οποία θα μπορούσε να συμφωνήσει για τους πέντε λόγους που αναφέρονται στο δεύτερο μισό της ανάλυσης εδώ από τις αρχές Μαρτίου, θα οδηγούσε στην περικύκλωση της Λευκορωσίας, συμμάχου της Ρωσίας στην αμοιβαία άμυνα, από το ΝΑΤΟ κατά μήκος των βόρειων, δυτικών και στη συνέχεια νότιων συνόρων της. Αυτό θα μπορούσε να την καταστήσει ελκυστικό μελλοντικό στόχο, αλλά η επιθετικότητα της Δύσης θα μπορούσε να αποτραπεί από τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη των ρωσικών Oreshniks και των τακτικών πυρηνικών όπλων, τα οποία η Λευκορωσία έχει ήδη εξουσιοδοτηθεί να χρησιμοποιήσει κατά την κρίση της.
Η παραχώρηση των δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία σε αντάλλαγμα για τα οικονομικά και στρατηγικά οφέλη που η Ρωσία ελπίζει να αποκομίσει από τις ΗΠΑ, εάν η αναδυόμενη «Νέα Αποκλιμάκωση» ξεκινήσει μετά από μια ειρηνευτική συμφωνία, θα συνεπαγόταν επομένως συμβατικά έξοδα ασφάλειας που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με τα μέσα που μόλις περιγράφηκαν. Ταυτόχρονα, όμως, σκληροπυρηνικοί όπως ο Πατρούσεφ, ο Σόιγκου και ο επίτιμος πρόεδρος του επιρροή Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας της Ρωσίας Σεργκέι Καραγκάνοφ θα μπορούσαν να τον αποτρέψουν από μια τέτοια συμφωνία.
Ο Πούτιν πρέπει επομένως να αποφασίσει αν αυτή είναι μια αποδεκτή ανταλλαγή ή αν η Ρωσία πρέπει να διακινδυνεύσει να χάσει τη μετασυγκρουσιακή στρατηγική εταιρική σχέση της με τις ΗΠΑ, συνεχίζοντας να αντιτίθεται στην de facto επέκταση του ΝΑΤΟ στη Δυτική Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών μέσων, εάν οι δυνάμεις της ΕΕ εισέλθουν εκεί χωρίς τη ρωσική έγκριση. Η απόφασή του θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον αυτής της σύγκρουσης, αλλά και το σχέδιο έκτακτης ανάγκης της Ρωσίας έναντι ενός ενδεχόμενου θερμού πολέμου με το ΝΑΤΟ, καθιστώντας έτσι αυτή τη στιγμή καθοριστική για την εικοσιπενταετή διακυβέρνησή του.
Πηγή: korybko.substack.com