Θα μπορούσε η Γη να έχει δίδυμη αδερφή σε έναν μακρινό γαλαξία που μοιάζει ακριβώς με τον δικό μας; Οι επιστήμονες έκαναν μια αστρονομική ανακάλυψη που αμφισβητεί προηγούμενες θεωρίες σχηματισμού γαλαξιών.
Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων χρησιμοποίησε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA για να εντοπίσει τον πιο μακρινό σπειροειδή γαλαξία παρόμοιο με τον Γαλαξία μας που έχει παρατηρηθεί ποτέ. Αυτό το εύρημα αμφισβητεί τις προηγούμενες πεποιθήσεις ότι γαλαξίες σαν αυτόν δεν θα μπορούσαν να παρατηρηθούν.
Ο νεοανακαλυφθείς γαλαξίας, ceers-2112, σχηματίστηκε λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
«Η εύρεση του ceers-2112 δείχνει ότι οι γαλαξίες στο πρώιμο σύμπαν θα μπορούσαν να είναι τόσο διατεταγμένοι όσο ο Γαλαξίας», λέει ο συγγραφέας της μελέτης Alexander de la Vega, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Riverside. ‘Αυτό είναι εκπληκτικό γιατί οι γαλαξίες ήταν πολύ πιο χαοτικοί στο πρώιμο σύμπαν και πολύ λίγοι είχαν παρόμοιες δομές με τον Γαλαξία μας.’
«Σχεδόν όλες οι ράβδοι βρίσκονται σε σπειροειδείς γαλαξίες», σημειώνει ο de la Vega. «Η μπάρα στο ceers-2112 υποδηλώνει ότι οι γαλαξίες ωρίμασαν και μπήκαν σε τάξη πολύ πιο γρήγορα από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένες πτυχές των θεωριών μας για το σχηματισμό και την εξέλιξη των γαλαξιών χρειάζονται αναθεώρηση».
Προηγουμένως, οι αστρονόμοι πίστευαν ότι χρειάζονταν δισεκατομμύρια χρόνια για αποκτήσουν οι γαλαξίες διάταξη ώστε να αναπτύξουν ράβδους. Η ανακάλυψη του ceers-2112, ωστόσο, δείχνει ότι αυτός ο μετασχηματισμός μπορεί να συμβεί σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια ή λιγότερο.
Οι γαλαξιακές ράβδοι συνήθως πιστεύεται ότι σχηματίζονται σε σπειροειδείς γαλαξίες με αστέρια να περιστρέφονται με διατεταγμένο τρόπο, όπως στον Γαλαξία. Σε αυτούς τους γαλαξίες, οι ράβδοι μπορούν να σχηματιστούν αυθόρμητα λόγω αστάθειας στη σπειροειδή δομή ή βαρυτικών επιδράσεων από γειτονικούς γαλαξίες. Ωστόσο, παλαιότερα πίστευαν ότι οι ασταθείς και χαοτικοί γαλαξίες στο πρώιμο σύμπαν δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν το σχηματισμό των ράβδων.
Η ανακάλυψη του ceers-2112 αναμένεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στον τομέα της αστρονομίας.
«Πρώτον, τα θεωρητικά μοντέλα σχηματισμού και εξέλιξης γαλαξιών θα πρέπει να λάβουν υπόψη το γεγονός ότι ορισμένοι γαλαξίες γίνονται αρκετά σταθεροί ώστε να φιλοξενούν ράβδους πολύ νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος», εξηγεί ο de la Vega.
«Αυτά τα μοντέλα μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσουν την ποσότητα της σκοτεινής ύλης που αποτελείται από τους γαλαξίες στο πρώιμο σύμπαν, καθώς πιστεύεται ότι η σκοτεινή ύλη επηρεάζει τον ρυθμό με τον οποίο σχηματίζονται οι ράβδοι. Δεύτερον, η ανακάλυψη του ceers-2112 καταδεικνύει ότι δομές όπως οι ράβδοι μπορούν να ανιχνευθούν όταν το σύμπαν ήταν πολύ νέο.
Αυτό είναι σημαντικό επειδή οι γαλαξίες στο μακρινό παρελθόν ήταν μικρότεροι από ό,τι είναι τώρα, γεγονός που καθιστά την εύρεση ράβδων πιο δύσκολη. Η ανακάλυψη του ceers-2112 ανοίγει το δρόμο για να ανακαλυφθούν περισσότερες ράβδοι στο νεανικό σύμπαν».
Ο De la Vega έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην έρευνα, εκτιμώντας την ερυθρή μετατόπιση και τις ιδιότητες του ceers-2112 και συμβάλλοντας στην ερμηνεία των μετρήσεων. Το Redshift, εξήγησε, είναι μια παρατηρήσιμη ιδιότητα ενός γαλαξία που δείχνει την απόστασή του και πόσο πίσω στο χρόνο φαίνεται, λόγω της πεπερασμένης ταχύτητας του φωτός.
Αυτό που εξέπληξε περισσότερο τον de la Vega σχετικά με αυτήν την ανακάλυψη ήταν η ακρίβεια με την οποία μπορούσαν να προσδιοριστούν οι ιδιότητες της ράβδου του ceers-2112.
«Αρχικά, σκέφτηκα ότι η ανίχνευση και η εκτίμηση των ιδιοτήτων των ράβδων σε γαλαξίες όπως ο ceers-2112 θα ήταν γεμάτη με αβεβαιότητες μέτρησης», λέει ο de la Vega. «Αλλά η δύναμη του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb και η τεχνογνωσία της ερευνητικής μας ομάδας μας βοήθησαν να θέσουμε ισχυρούς περιορισμούς στο μέγεθος και το σχήμα της ράβδου».
Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature.
[ΠΗΓΗ]