Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Νότο, η Mahlena-Rae Johnson μετακόμισε στο Λος Άντζελες μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο. Πέρασε δεκαετίες στην πόλη δουλεύοντας ως συγγραφέας, βρίσκοντας τελικά έναν σύντροφο και μια κοινότητα ανθρώπων που έκαναν την Καλιφόρνια να αισθάνεται σαν το σπίτι της.
Η Τζόνσον, μια 42χρονη μαύρη γυναίκα, δήλωσε ότι ένιωσε ένα σημείο καμπής όταν ο Ντόναλντ Τραμπ νίκησε τη Χίλαρι Κλίντον στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016. Είπε ότι αισθάνθηκε ότι αποκάλυψε βαθιές πολιτικές και ιδεολογικές διαιρέσεις στο εσωτερικό του έθνους, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την αυξανόμενη μισαλλοδοξία απέναντι σε Αμερικανούς που δεν ανήκουν στο ίδιο φύλο.
Το 2018, η ίδια και ο σύντροφός της μετακόμισαν στον Καναδά, αναζητώντας αυτό που θεωρούσαν πιο προοδευτικό πολιτικά και ασφαλές περιβάλλον για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
“Παρακολούθησα βίντεο με ανθρώπους που μετακόμισαν στον Καναδά και ένας άνδρας που είχε μετακομίσει πριν από χρόνια είπε ότι του άρεσε να ζει σε ένα μέρος όπου ήξερε ότι η χώρα του δεν βρισκόταν συνεχώς σε πόλεμο”, δήλωσε η Johnson στο Business Insider. “Είναι συνολικά ένα μέρος όπου αισθάνομαι πιο ασφαλής με την οικογένειά μου”.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι αναζητήσεις στο Google για τη “μετακόμιση στον Καναδά” τείνουν να αυξάνονται μετά από πολωτικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των προεδρικών εκλογών του 2016, της ιδιαίτερα αμφιλεγόμενης συζήτησης μεταξύ του Τραμπ και του Τζο Μπάιντεν κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2020 και της ανατροπής της απόφασης Roe v. Wade από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2022.
“Συνήθως όταν υπάρχει ένας εκλογικός κύκλος ή όταν οι άνθρωποι δεν συμπαθούν ποιος εκλέγεται, οι Αμερικανοί ειδικότερα θέλουν να μετακομίσουν στον Καναδά”, δήλωσε στο BI ο διευθύνων σύμβουλος της VisaPlace Michael Niren, δικηγόρος μετανάστευσης με περισσότερα από 25 χρόνια εμπειρίας στη μετανάστευση στον Καναδά.
Ένας μικρότερος αριθμός Αμερικανών όντως πραγματοποιεί τα διαδικτυακά του όνειρα και μετακομίζει. Σύμφωνα με τα μεταναστευτικά στοιχεία της καναδικής κυβέρνησης, 79.175 Αμερικανοί υπέβαλαν αίτηση για να γίνουν μόνιμοι κάτοικοι στον Καναδά από το πρώτο τρίμηνο του 2015 έως το τρίτο τρίμηνο του 2023. Τα στοιχεία αυτά, στα οποία δεν περιλαμβάνονται οι προσωρινές, σπουδαστικές ή εργασιακές βίζες, αποτελούν ένα πρόχειρο βαρόμετρο για τους Αμερικανούς που μετακινούνται στον Καναδά.
Δύο Αμερικανοί που μετακόμισαν στον Καναδά δήλωσαν στην BI ότι το έκαναν για να ξεφύγουν από την πολωμένη και διχαστική πολιτική, να ξεφύγουν από την ανεπαρκή υγειονομική περίθαλψη και να νιώσουν πιο ασφαλείς στις κοινότητές τους. Ενώ είπαν ότι η συνολική ποιότητα ζωής τους βελτιώθηκε, διαπίστωσαν ότι το γρασίδι δεν ήταν πιο πράσινο σε κάθε τομέα: Μπορεί να υπάρχουν μεγάλες λίστες αναμονής για ιατρική περίθαλψη και είναι πολύ ακριβό να αγοράσει κανείς σπίτι.
Ένας μετακινούμενος δήλωσε ότι τα σχολεία του Καναδά ήταν καλύτερα, αλλά η δωρεάν υγειονομική περίθαλψη εξακολουθούσε να είναι ελαττωματική.
Η Johnson, η οποία ήθελε κυρίως να ξεφύγει από την αμερικανική πολιτική, δήλωσε ότι ανακάλυψε κάποια πλεονεκτήματα του σχολικού συστήματος του Καναδά μόλις τα δύο παιδιά της εγγράφηκαν.
Στο Λος Άντζελες, είπε, “πολλά από τα σχολεία βρίσκονται σε τροχόσπιτα αντί για πραγματικά κτίρια”, αλλά στον Καναδά, “τα παιδιά μπορούν να πηγαίνουν στο σχολείο και να μην ανησυχούν για το αν θα έχουν ένα ασφαλές μέρος ή αν δεν θα βρίσκονται σε πραγματικό κτίριο”.
Η Τζόνσον είπε ότι η ίδια και η οικογένειά της απολάμβαναν επίσης το καθολικό, δημόσια χρηματοδοτούμενο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης του Καναδά, βάσει του οποίου οι πολίτες και οι μόνιμοι κάτοικοι λαμβάνουν δωρεάν ή με πολύ χαμηλό κόστος τις περισσότερες ιατρικά απαραίτητες φροντίδες και φάρμακα.
Πρόσθεσε ότι υπήρχαν κάποιες απογοητεύσεις, όπως το γεγονός ότι οι χρονοβόρες περίοδοι αναμονής για ιατρική περίθαλψη είχαν γίνει μεγαλύτερες. “Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι γιατροί δεν μπορούσαν να βλέπουν τους ασθενείς τόσο τακτικά και οι μη επείγουσες διαδικασίες αναβλήθηκαν, οπότε υπάρχει μια καθυστέρηση”, είπε.
Η Niren, η οποία έχει ζήσει τόσο στις ΗΠΑ όσο και στον Καναδά, εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες. Είπε ότι η δική του μητέρα, η οποία χρειάζεται αντικατάσταση ισχίου, βρισκόταν σε λίστα αναμονής επί 18 μήνες.
“Υπάρχουν άνθρωποι που πρέπει να πετάξουν σε άλλες χώρες -συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών- για να λάβουν θεραπεία για τον καρκίνο, επειδή διαρκεί πολύ”, είπε. “Στις ΗΠΑ, μπορείς να κλείσεις ραντεβού με ειδικό σε δύο ημέρες”.
Ο Niren είπε επίσης ότι οι Καναδοί πληρώνουν αυξημένους φόρους για να υποστηρίξουν ένα τόσο ολοκληρωμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.
“Οι άνθρωποι το αποκαλούν δωρεάν υγειονομική περίθαλψη – δεν είναι δωρεάν”, είπε. “Είναι πολύ ακριβό, επειδή πληρώνεις μέσω των φόρων”.
Ένας Αμερικανός βρήκε ανακούφιση από τη βία και την κρίση των οπιοειδών στις ΗΠΑ στον Καναδά
Ο Chris Ouellet, 40 ετών, έφυγε από το Πόρτλαντ του Όρεγκον για τη Βικτώρια της Βρετανικής Κολομβίας το 2020. Δεν ήταν ο προορισμός της πρώτης του επιλογής, είπε, αλλά τελικά βρήκε την ηρεμία και την ασφάλεια που έψαχνε.
Ο ίδιος και η σύντροφός του είχαν προγραμματίσει να μετακομίσουν στο Ουέλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας, αλλά δεν μπόρεσαν να το κάνουν λόγω του αποκλεισμού των συνόρων λόγω πανδημίας. Πολλά από τα χαρακτηριστικά που έψαχνε ο Ouellet στη Νέα Ζηλανδία, είπε, τα βρήκε στη Βρετανική Κολομβία.
“Αγαπάμε τον βορειοδυτικό Ειρηνικό και ο Καναδάς δεν είναι μακριά”, δήλωσε ο Ouellet στο BI. “Ο καιρός είναι πολύ παρόμοιος, και έχουν πολλά από τα πράγματα που θέλαμε και που ψάχναμε στη Νέα Ζηλανδία, δηλαδή χαμηλότερο κόστος εκπαίδευσης, κοινωνικοποιημένη υγειονομική περίθαλψη και πολιτική που δεν ήταν τόσο απίστευτα πολωτική”.
Ο Ouellet, ο οποίος εργάζεται για την επαρχιακή κυβέρνηση στο Υπουργείο Υγείας της Βρετανικής Κολομβίας, μίλησε με εγκωμιαστικά λόγια για το Πόρτλαντ, αλλά επισήμανε την “αρκετά άσχημη” κρίση βίας και οπιοειδών που είδε συνολικά στις ΗΠΑ. Πριν από το Πόρτλαντ, ο ίδιος και η σύντροφός του ζούσαν στο Σικάγο. Η βία για την οποία διάβαζαν ή έβλεπαν στις καθημερινές τους μετακινήσεις τους ώθησε να μετακομίσουν δυτικά και τελικά να φύγουν εντελώς από τη χώρα, είπε.
Δεν είχε τις ίδιες ανησυχίες στον Καναδά.
“Στη Βρετανική Κολομβία, οι κανονισμοί για την κατοχή όπλων είναι εξαιρετικά αυστηροί”, δήλωσε. “Όταν βρίσκεσαι έξω σε δημόσιο χώρο και ακούς έναν θόρυβο, κανείς δεν τρέχει, κανείς δεν κοιτάζει πίσω από τον ώμο του, κανείς δεν σκέφτεται ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι βία με όπλο”.
Πρόσθεσε ότι εξακολουθεί να υπάρχει κρίση οπιοειδών στη Βρετανική Κολομβία, αλλά δεν είναι τόσο εντυπωσιακή όσο στο Πόρτλαντ. Ο Ouellet είπε ότι στα τρία χρόνια που ζούσε στη Βρετανική Κολομβία, είχε δει μία σύριγγα στο έδαφος, σε σύγκριση με το Πόρτλαντ, όπου έβλεπε δεκάδες την ημέρα.
Ο Ouellet δήλωσε ότι δεν μετανιώνει για τη μετακόμισή του στη Βρετανική Κολομβία, αλλά η κρίση της στέγασης στον Καναδά παραμέρισε τα όνειρά του για ιδιοκατοίκηση.
“Το σπίτι που είχαμε στο Πόρτλαντ είχε τρία υπνοδωμάτια, 2 ½ μπάνια. Ήταν περίπου 1.800 τετραγωνικά πόδια και το αγοράσαμε για 265.000 δολάρια. Εδώ δεν μπορείς να βρεις σπίτι σε αυτή την τιμή”, είπε. “Τα περισσότερα διαμερίσματα είναι γύρω στα 500.000 με 900.000 δολάρια. Οι μονοκατοικίες είναι σχεδόν ένα εκατομμύριο”.
Όπως είπε ο Niren, “ο Καναδάς είναι μια από τις σπουδαιότερες χώρες στον κόσμο, αλλά δεν είναι ουτοπία”.
Μετάφραση Sahiel.gr με πληροφορίες από businessinsider.com
