Σε μια καταγγελία που προκαλεί εύλογη οργή και πολλά ερωτήματα, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας (ΣΕΑ) αποκαλύπτει πως αντί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του ανύπαρκτου εξαερισμού και κλιματισμού σε αποθήκη του Σκλαβενίτη στους Αμπελόκηπους, η εργοδοσία προτίμησε να… καλέσει την αστυνομία.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣΕΑ, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του σωματείου έκαναν παρέμβαση στο κατάστημα απαιτώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Αντί όμως να υπάρξει διάλογος ή μέριμνα για την υγεία των εργαζομένων, «η απάντηση ήταν η παρουσία της ΕΛ.ΑΣ., που ζήτησε επιτακτικά τα στοιχεία των συνδικαλιστών με προκλητικό ύφος».
Αποθήκες χωρίς αέρα – Αλλά γεμάτες καυσαέρια
Η συγκεκριμένη αποθήκη, σύμφωνα με την καταγγελία, βρίσκεται στο υπόγειο -2, σε χώρο πρώην πάρκινγκ, χωρίς εξαερισμό ή κλιματισμό. Μάλιστα, η διεύθυνση του καταστήματος – πάντα κατά το σωματείο – δικαιολογείται λέγοντας ότι «αν ανοίξουν τον εξαερισμό, θα μπει ζεστός αέρας». Το αποτέλεσμα; Εργαζόμενοι να δουλεύουν σε συνθήκες αποπνικτικές, περιβαλλόμενοι από καυσαέρια οχημάτων που κυκλοφορούν στους γύρω χώρους.
Δεν είναι η πρώτη φορά που τίθενται τέτοια ζητήματα για την ίδια αλυσίδα. Ο ΣΕΑ υπενθυμίζει τον τραγικό θάνατο εργαζομένου σε αποθήκη στο Καματερό πέρυσι τέτοια εποχή, κάτω από παρόμοιες συνθήκες.
Η παρουσία της Αστυνομίας: Παρέμβαση ή εκφοβισμός;
Το σωματείο τονίζει ότι η παρουσία της αστυνομίας ήταν δυσανάλογη και στοχευμένη, υπονοώντας άμεση παρέμβαση του κρατικού μηχανισμού υπέρ της εργοδοσίας. «Όταν πρόκειται να προστατευτούν τα συμφέροντα των εργαζομένων, η Επιθεώρηση Εργασίας “σέρνεται”. Όταν πρόκειται να φιμωθούν συνδικάτα, η αστυνομία εμφανίζεται αστραπιαία», σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, ο ΣΕΑ αναφέρει ότι έχει αιτηθεί εδώ και ημέρες έλεγχο από την Επιθεώρηση Εργασίας στο κατάστημα και σε άλλα σημεία του Σκλαβενίτη – χωρίς, όμως, καμία ουσιαστική ανταπόκριση.
Το δικαίωμα στον αέρα και την υγεία… υπό αστυνομική επιτήρηση;
Δεν είναι απλώς ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι μια αντανάκλαση της σύγχρονης «εργασιακής κανονικότητας», όπου ακόμα και τα αυτονόητα – όπως το να μην εργάζεσαι σε θερμοκήπιο – αντιμετωπίζονται ως πράξεις… ανταρσίας. Ποια κοινωνία δεσμεύεται από τέτοια εργασιακά ήθη και ποιες αρχές υπηρετεί η πολιτεία όταν παρεμβαίνει όχι για να προστατέψει τον αδύναμο, αλλά για να υπερασπιστεί τον ισχυρό;
Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο τον Σκλαβενίτη. Είναι ενδεικτικό μιας τάσης: πλήρης αδυναμία ή απροθυμία του κράτους να ελέγξει τους ισχυρούς, αλλά απεριόριστη ετοιμότητα να καταστείλει οποιονδήποτε τολμά να διεκδικήσει.
Επιπτώσεις:
Το επεισόδιο αγγίζει ζητήματα εργασιακής νομοθεσίας, αστυνόμευσης της κοινωνίας και εκφυλισμού των ελεγκτικών μηχανισμών. Ειδικά μέσα σε καύσωνες και συνθήκες κλιματικής κρίσης, η αδράνεια αυτή δεν είναι απλώς αμέλεια – είναι θέτουμε ζωές σε κίνδυνο.
Για τον μέσο Έλληνα εργαζόμενο, αυτό σημαίνει ότι οι θεσμοί δεν εγγυώνται πλέον τα στοιχειώδη. Αντίθετα, όταν μια πολυεθνική ή μεγάλη επιχείρηση πιέσει, το κράτος… υπακούει.
Κατακλείδα:
Η καταγγελία του ΣΕΑ πρέπει να προβληματίσει. Όχι μόνο για τις συνθήκες στους Αμπελόκηπους, αλλά για το τι κοινωνία χτίζουμε: μια κοινωνία όπου η ψυχή μετριέται λιγότερο από το περιθώριο κέρδους;
Πηγή: 902.gr