Η ακτή της Καλιφόρνιας έχει ιστορικό στην παραγωγή επιστημονικών θησαυρών λόγω της γης της με απολιθώματα. Κατά τη διάρκεια μιας ανακαίνισης αυτοκινητόδρομου στη Νότια Καλιφόρνια το 1992, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως μια εξαιρετική ανακάλυψη θαμμένη κάτω από ένα ηχητικό ανάχωμα δίπλα στον αυτοκινητόδρομο του Σαν Ντιέγκο. Έπεσαν πάνω σε μια συλλογή αρχαίων οστών, συμπεριλαμβανομένων των σκελετικών υπολειμμάτων ενός αρσενικού μαστόδοντα, τα οποία βρήκαν πιο ενδιαφέροντα.
Κατά την ανασκαφή περίπου τρία μέτρα κάτω από το εργοτάξιο, ο Steve Holen, αρχαιολόγος από το Κέντρο Αμερικανικής Παλαιολιθικής Έρευνας, ανακάλυψε ένα στρώμα χώματος που είχε παραμείνει αδιατάρακτο για χιλιάδες χρόνια. Μεταξύ των μελών της ομάδας του ήταν ο James Paces, ερευνητής γεωλόγος στο Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών- και ο Richard Fullagar, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Wollongong στην Αυστραλία.
Μεταξύ των ευρημάτων ήταν ένας εγκαταλελειμμένος καταυλισμός με λίθινα εργαλεία και οστά μαστόδοντα, κάτι που δεν είναι ασυνήθιστο, δεδομένου ότι οι άνθρωποι ήταν γνωστό ότι κυνηγούσαν μαστόδοντα στην Αμερική ήδη πριν από 15.000 χρόνια.
Το 2017, οι ερευνητές ανακοίνωσαν μια ανακάλυψη που είναι πιθανό να προκαλέσει σημαντική διαμάχη: ισχυρίστηκαν ότι εντόπισαν αποδείξεις προϊστορικών ανθρώπων στην Καλιφόρνια που χρονολογούνται 120.000 έως 140.000 χρόνια πριν, δηλαδή περισσότερα από 100.000 χρόνια πριν από την ύπαρξη ανθρώπων στην αμερικανική ήπειρο. (Πηγή)
Ο επικεφαλής της μελέτης Τομ Ντεμέρε, παλαιοντολόγος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Σαν Ντιέγκο, δήλωσε: “Αντιλαμβάνομαι ότι τα 130.000 χρόνια είναι μια πολύ παλιά ημερομηνία και καθιστά την περιοχή μας τον αρχαιότερο αρχαιολογικό χώρο στην αμερικανική ήπειρο”. Οι ερευνητές ανακάλυψαν κάτι αξιοσημείωτο σε μια τοποθεσία που ονόμασαν “Cerutti Mastodon”.
Οι παλαιοντολόγοι που εργάζονταν στην περιοχή ανακάλυψαν δύο χαυλιόδοντες, τρεις γομφίους, 16 πλευρές και πάνω από 300 κομμάτια οστών, μεταξύ άλλων υπολειμμάτων μαστόδοντα. Φαινόταν να είναι ένα τέλεια διατηρημένο εργαστήριο, όπου κατασκευάζονταν αρχαία εργαλεία. Υπήρχαν επίπεδες πέτρες που ονομάζονταν “αμόνια”, περιτριγυρισμένες από μικρότερες πέτρες που χρησιμοποιούνταν ως σφυριά. Μαζί με αυτά τα εργαλεία, υπήρχαν θρυμματισμένα οστά και δόντια μαστόδοντα, τα οποία είχαν θρυμματιστεί με τρόπο που μόνο ένας άνθρωπος με ένα πέτρινο εργαλείο θα μπορούσε να το κάνει.
Ο Deméré και η ομάδα του υποστήριξαν ότι τα ευρήματά τους, τα οποία περιλαμβάνουν έναν σκελετό μαστόδοντα, θραύσματα οστών και πολλές ευμεγέθεις πέτρες, δείχνουν ότι η τοποθεσία χρησιμοποιήθηκε ως “λατομείο οστών”.
Σύμφωνα με αυτούς, ένας άγνωστος ανθρωποειδής χρησιμοποιούσε πέτρινα σφυριά για να σπάσει φρέσκα οστά μαστόδοντα, ενδεχομένως για να εξαγάγει το μυελό ή να συλλέξει υλικά από το σκελετό.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αν τα οστά είχαν διαταραχθεί από ζώα ή κάποια φυσική καταστροφή, όλα θα είχαν υποστεί ζημιές με τον ίδιο τρόπο. Όμως δεν είναι αυτό που διαπίστωσαν. Ο χώρος, επομένως, υποδηλώνει έντονα ότι οι άνθρωποι ήταν παρόντες και εργάζονταν ενεργά πάνω στα οστά του μαστόδοντα. Το εύρημα αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην κατανόηση του πώς και πότε οι άνθρωποι έφτασαν για πρώτη φορά στην Αμερική.
Καθώς ορισμένα μέλη της ομάδας έσπαζαν τα οστά των ελεφάντων, άλλα προσπαθούσαν να προσδιορίσουν την ηλικία των οστών του μαστόδοντα Cerutti. Επειδή τα οστά δεν περιείχαν κολλαγόνο που να περιέχει άνθρακα, η ραδιοχρονολόγηση δεν ήταν επιτυχής. Κατά συνέπεια, οι επιστήμονες στράφηκαν στη χρονολόγηση ουρανίου-θωρίου, η οποία είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται συχνά για την επαλήθευση των χρονολογιών ραδιοάνθρακα.
Αυτή η μέθοδος χρονολόγησης, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε ανθρακικά ιζήματα, οστά και δόντια, επιτρέπει στους επιστήμονες να προσδιορίζουν την ηλικία αντικειμένων πολύ παλαιότερων από το όριο των 50.000 ετών που επιβάλλει η ραδιοχρονολόγηση. Χρησιμοποιώντας τη χρονολόγηση ουρανίου-θωρίου, οι επιστήμονες μπόρεσαν να εκτιμήσουν ότι τα οστά του Cerutti ήταν ηλικίας περίπου 130.000 ετών.
Ο Holen, ο οποίος ανακάλυψε πρώτος τη θέση του μαστόδοντα Cerutti ηλικίας 130.000 ετών, δήλωσε ότι ήταν προετοιμασμένος για τον σκεπτικισμό. “Νομίζω ότι κάναμε μια πολύ καλή υπόθεση ότι πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο”, λέει ο Holen. “Νομίζω ότι είμαστε αρκετά προετοιμασμένοι για την καταιγίδα πυρκαγιών που έρχεται”.
Σε συνέντευξη Τύπου, ο Holen δήλωσε ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του είχαν βρει και άλλες τοποθεσίες που χρονολογούνται πριν από 30.000 χρόνια στις αμερικανικές Μεγάλες Πεδιάδες. Αν και κάποιοι μπορεί να διαφωνούν, ο ίδιος πιστεύει ότι μια πρόσφατη ανακάλυψη υποστηρίζει την ιδέα ότι οι πρώτοι πρόγονοί μας είχαν ζήσει στην Αμερική πολύ πριν οι περισσότεροι άνθρωποι εγκαταλείψουν την Αφρική.
Επί του παρόντος, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι άνθρωποι μετανάστευσαν από την Ασία στην Αμερική μεταξύ 12.000-20.000 ετών πριν από πολλές φορές. Κάποιοι ήρθαν με βάρκες κατά μήκος των παράκτιων οικοσυστημάτων και άλλοι ενδεχομένως περπάτησαν μέσω της Βερινγίας ή της Γέφυρας του Βερίγγειου Χώρου μετά την υποχώρηση των παγετώνων που κάλυπταν τον Καναδά και τις βόρειες ΗΠΑ.
Η ανακάλυψη αυτή έκανε άφωνο έναν αναπληρωτή καθηγητή ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison, τον John Hawks. Δήλωσε στο Ars Technica: “Συνήθως δεν χάνω τα λόγια μου, αλλά αυτό εδώ άφησε εμένα και πολλούς από τους φίλους μου άφωνους”.
Η ταυτότητα των ανθρώπων που μετανάστευσαν στην Αμερική και μεταμόρφωσαν έναν μαστόδοντα σε οστέινα εργαλεία παραμένει ένα μυστήριο. Ο Χοκς λέει:
“Το βασικό ερώτημα είναι, ποιος πληθυσμός ανθρωποειδών είχε την ικανότητα να δημιουργήσει έναν βιώσιμο πληθυσμό στη Βερίγγεια. Δεν ξέρουμε καν πόσοι πληθυσμοί υπήρχαν στην ηπειρωτική Ασία εκείνη την εποχή – σίγουρα πολλαπλοί, βαθιά αποκλίνουσες πληθυσμοί Ντενίσοβαν και Νεάντερταλ, ίσως και άλλοι με ακόμη παλαιότερη προέλευση. Ίσως σύγχρονοι άνθρωποι. Από βιολογικής πλευράς, δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι κάποιος από αυτούς ήταν ανίκανος να εισέλθει στον Νέο Κόσμο. Απλώς έχουμε κολλήσει με την υπόθεση ότι δεν πέρασαν στη Βόρεια Αμερική -γιατί αν το έκαναν, θα έπρεπε να δούμε εκατό χιλιετίες πεταμένων εργαλείων και σφαγμένων οστών ζώων”.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτοί οι αρχαίοι άνθρωποι, όποιοι κι αν ήταν, είτε διέσχισαν τη χερσαία γέφυρα του Μπέρινγκ είτε έπλευσαν κατά μήκος της ακτής για να φτάσουν στη Βόρεια Αμερική. Μελέτες δείχνουν ότι οι πρώιμοι πληθυσμοί σε άλλες περιοχές του κόσμου μπορεί επίσης να ήταν σε θέση να διαπλέουν υδάτινες οδούς.
Η Heather Pringle, σε ρεπορτάζ της για το National Geographic, σημειώνει ότι οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τσεκούρια χειρός που χρονολογούνται τουλάχιστον 130.000 χρόνια πριν στο νησί της Κρήτης, το οποίο περιβάλλεται από τον ωκεανό εδώ και σχεδόν πέντε εκατομμύρια χρόνια.
Η ερευνητική ομάδα σκοπεύει να αναζητήσει περισσότερους αρχαιολογικούς χώρους και να επανεκτιμήσει συλλογές αντικειμένων που θα μπορούσαν να περιέχουν απροσδόκητες ενδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας στο μέλλον. Με δεδομένο το πιθανό μικρό μέγεθος του πληθυσμού τυχόν περιπλανώμενων στη Βόρεια Αμερική πριν από 130.000 χρόνια, η ανακάλυψη ανθρώπινων λειψάνων είναι απίθανη, αν και όχι αδύνατη.
Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
