Ατζέντα Μητσοτάκη στην Άγκυρα: Τι θα βάλει στο τραπέζι με Ερντογάν στις 11 Φεβρουαρίου και ποιες είναι οι «κόκκινες γραμμές»

Η Άγκυρα ως τεστ αντοχής: Χαμηλές προσδοκίες, υψηλή σημασία

Την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μεταβαίνει στην Άγκυρα για συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο πλαίσιο του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας.

Το κρίσιμο εδώ δεν είναι η «φωτογραφία». Είναι το αν ο διάλογος θα παραμείνει εργαλείο αποκλιμάκωσης ή θα επιχειρηθεί να γίνει όχημα αναθεωρητικών απαιτήσεων. Η ελληνική πλευρά δείχνει να πηγαίνει χωρίς αυταπάτες: η συνάντηση στοχεύει πρωτίστως στη διατήρηση ανοιχτών διαύλων και σε μικρές, πρακτικές συγκλίσεις, όχι σε «μεγάλη λύση».

Η «μία διαφορά» και οι κόκκινες γραμμές της Αθήνας

Η κυβερνητική γραμμή –όπως αποτυπώνεται και δημοσίως– είναι σαφής: για την Αθήνα υπάρχει μία και μόνο ουσιαστική διαφορά με την Τουρκία, η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, και δεν μπαίνουν στο τραπέζι ζητήματα κυριαρχίας.

Αυτός ο διαχωρισμός είναι καθοριστικός για να μη μετατραπεί μια συνάντηση κορυφής σε «λίστα αγορών» της Άγκυρας. Όταν ακούγεται το τουρκικό αφήγημα περί «πολλών διαφορών», η ελληνική απάντηση δεν είναι ρητορεία· είναι θεσμική άμυνα: διεθνές δίκαιο, σαφές αντικείμενο, καμία συζήτηση που θολώνει τα σύνορα του επιτρεπτού.

Η θετική ατζέντα: Τα «εύκολα» που κρατούν χαμηλά την ένταση

Εκεί που μπορεί να υπάρξει κίνηση είναι στα λεγόμενα «εύκολα» – όχι γιατί είναι ασήμαντα, αλλά γιατί λειτουργούν ως βαλβίδες σταθερότητας.

Σύμφωνα με όσα καταγράφονται για τους στόχους της Αθήνας, στο κάδρο μπαίνουν:

• Μείωση παραβατικότητας/εντάσεων στο πεδίο (ιδίως στον αέρα)

• Συνεργασία στο μεταναστευτικό με έμφαση στην αντιμετώπιση κυκλωμάτων

• Συνέχιση πρακτικών μέτρων όπως η τουριστική βίζα για νησιά

• Εμπόριο και τουρισμός ως πεδία χαμηλού πολιτικού κόστους

Ακόμη κι αν όλα αυτά δεν λύνουν την κεντρική διαφορά, παράγουν κάτι πολύτιμο: χρόνο και μείωση πιθανότητας επεισοδίου. Και αυτό, σε μια περιοχή που συχνά αναφλέγεται από «ατυχήματα», δεν είναι αμελητέο.

Το αγκάθι των 12 ν.μ. και η τουρκική «αντίφαση»

Ένα από τα σημεία τριβής που σκιάζουν το κλίμα είναι το θέμα των 12 ναυτικών μιλίων. Υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία αντέδρασε δημόσια σε σχετικές ελληνικές τοποθετήσεις, ενώ στην ελληνική πλευρά επισημαίνεται η αντίφαση: Δεν γίνεται να επικαλείσαι διεθνές δίκαιο και ταυτόχρονα να επανέρχεσαι σε δόγματα τύπου «Γαλάζια Πατρίδα» ή σε γκρίζες ζώνες.

Εδώ είναι η λεπτή γραμμή: Η Ελλάδα μπορεί να συνομιλεί, αλλά δεν μπορεί να επιτρέψει να «συνηθίσουμε» την αναθεωρητική γλώσσα ως κανονικότητα. Ο διάλογος είναι χρήσιμος μόνο όταν δεν ακυρώνει την ίδια την έννοια του κυριαρχικού δικαιώματος και δεν βαφτίζει τη νομιμότητα «διαπραγματεύσιμη».

Ποιοι συνοδεύουν τον Πρωθυπουργό και τι δείχνει αυτό για τη στόχευση

Ενδεικτικό της δομής της ατζέντας είναι και το σχήμα που περιγράφεται πως θα βρίσκεται στην Άγκυρα: Υπουργείο Εξωτερικών σε πλήρη ανάπτυξη, με ρόλους που αφορούν τόσο τον πολιτικό διάλογο όσο και τη «θετική ατζέντα».
Παράλληλα, υπάρχουν εκτιμήσεις ότι τα κείμενα/συμφωνίες που μπορεί να υπογραφούν θα είναι χαμηλού βεληνεκούς, κάτι που δείχνει πως ο πήχης μένει σκόπιμα χαμηλά.

Τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα: Να μη γίνει ο διάλογος «πακέτο»

Το μεγαλύτερο ρίσκο σε τέτοιες συναντήσεις δεν είναι να μην υπάρξει πρόοδος. Είναι να υπάρξει λάθος πρόοδος: να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι «όλα είναι στο τραπέζι», ότι η κυριαρχία μπαίνει σε ζυγαριά με διευκολύνσεις, ή ότι οι παραβιάσεις και οι απειλές αντιμετωπίζονται ως «διαφωνία αφηγήματος».

Η Αθήνα οφείλει να κρατήσει τρεις σταθερές:

1. Μοναδικό αντικείμενο διαφοράς: ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα.

2. Διεθνές δίκαιο ως πλαίσιο, όχι ως διακοσμητική λέξη.

3. Θετική ατζέντα χωρίς ανταλλάγματα κυριαρχίας: συνεργασία εκεί που γίνεται, μηδενική συζήτηση «γκρίζων».

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ…

• Ελληνοτουρκικά: Οι παραισθήσεις μας για τον «διάλογο» Ιωάννης Μάζης
• Economist: Πιθανή κλιμάκωση στα ελληνοτουρκικά από τον Ερντογάν
• ERTNews (πλαίσιο συνάντησης, στόχοι, εκτίμηση για περιορισμένη πρόοδο)
• ProtoThema (πρακτική ατζέντα/κεκτημένα: μεταναστευτικό, τουρισμός, βίζα νησιών, εμπορικό κανάλι)

Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου στην Άγκυρα δεν είναι για «μεγάλες ανακοινώσεις». Είναι για να μετρηθεί αν η Τουρκία αντέχει έναν διάλογο με κανόνες ή αν θα επιμείνει να μετατρέπει τη νομιμότητα σε παζάρι. Η Ελλάδα οφείλει να πάει με καθαρή στόχευση: Συνεργασία όπου γίνεται, αλλά ούτε χιλιοστό πίσω στα ζητήματα κυριαρχίας.