Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει μαζική ύφεση χειρότερη από το 2008

Uriel Araujo, ερευνητής με έμφαση στις διεθνείς και εθνοτικές συγκρούσεις

Ο Φίλιππος Πίλκινγκτον, ιρλανδός οικονομολόγος, γνωστός για τις συνεισφορές του στην εμπειρική εκτίμηση της γενικής ισορροπίας (ο οποίος εργάζεται επίσης στη χρηματοδότηση επενδύσεων), υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκές οικονομίες βρίσκονται ήδη σε βαθιά ύφεση και ότι θα μπορούσε κανείς να περιμένει μια κρίση “χειρότερη από το 2008”. Το γεγονός ότι η ανεργία είναι τώρα χαμηλή στην Ευρωζώνη δεν είναι καλό νέο – σημαίνει, στην πραγματικότητα, είτε ότι έρχεται μαζική ύφεση είτε ότι είναι πολύ αποβιομηχανοποιημένη, γράφει ο οικονομολόγος, βασιζόμενος στην ανάλυσή του σε στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας Eurostat. Παρόλο που, στο συγκεκριμένο άρθρο, ο Πίλκινγκτον δεν κάνει καμία απολύτως αναφορά στην Ουκρανία, είναι αδύνατο να εμβαθύνει κανείς στις βαθιές ρίζες αυτής της κατάστασης πραγμάτων χωρίς να πάει λίγο πίσω.

Τον Οκτώβριο του 2021, η υποήπειρος του Γηραιού Κόσμου είχε ήδη στοιχειωθεί από το φάντασμα μιας μεγάλης ενεργειακής κρίσης, με αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου κατά 600% και, κάποια στιγμή, αύξηση των τιμών χονδρικής πώλησης στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά 37% (μόνο μέσα σε 24 ώρες). Όπως έγραψα, τον Δεκέμβριο του 2021, αυτό σταμάτησε την παραγωγή της βιομηχανίας και επηρέασε τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στο σύνολό τους.

Σε κάθε κρίση συγκυριακοί και διαρθρωτικοί παράγοντες συγκλίνουν ως προς την αιτιώδη συνάφεια – η πανδημία τότε ήταν σίγουρα ένας σημαντικός από αυτούς. Σε κάθε περίπτωση, τέτοιες τεράστιες τιμές ενέργειας θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, έστω και εν μέρει τουλάχιστον, αν το έργο Nord Stream 2 δεν είχε, τότε, καθυστερήσει. Ο Nord Stream 2 ήταν ένα σύμπλεγμα αγωγών φυσικού αερίου που επρόκειτο να περάσει κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα από τη Ρωσική Ομοσπονδία στη Γερμανία. Πέρα από τις όποιες άλλες διαφωνίες, το έργο εξυπηρετούσε τα ρωσικά και τα ευρωπαϊκά συμφέροντα, προσφέροντας στα τελευταία χαμηλότερο κόστος και ενεργειακή ασφάλεια – η Ρωσία βρισκόταν κυριολεκτικά στο “κατώφλι” της ηπείρου.

Το έργο βρέθηκε επίσης έντονα στο στόχαστρο μιας μεγάλης εκστρατείας μποϊκοτάζ των ΗΠΑ, σε σημείο που μέλη του Κοινοβουλίου του Βερολίνου, όπως ο Στέφεν Κότρε του AfD, πρότειναν, το 2021, ότι η Γερμανία θα πρέπει να “επιβάλει αντίποινα” στις Ηνωμένες Πολιτείες για αντίποινα. Αν και τα αμερικανικά σκοτεινά ιδιωτικά συμφέροντα και οι γεωπολιτικές εκτιμήσεις συγκλίνουν σε αυτή την περίπτωση, τα συμφέροντα της Ουάσινγκτον ήταν αρκετά απλά: δεν ήθελε να χάσει τη “μόχλευση” στην ήπειρο και ήθελε η Μόσχα, με τη σειρά της, να μην έχει περαιτέρω μόχλευση εκεί. Επιπλέον, ήθελε να πουλήσει άφθονο αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) στους Ευρωπαίους – το οποίο είναι πιο ακριβό.

Στον απόηχο της έναρξης της στρατιωτικής εκστρατείας της Μόσχας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022, οι αγωγοί δεν λειτουργούσαν λόγω των ευρωπαϊκών διαφωνιών για το θέμα – αλλά ήταν, σε κάθε περίπτωση, γεμάτοι με φυσικό αέριο. Από τις 26 Σεπτεμβρίου 2022, ωστόσο, πραγματοποιήθηκε μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων τόσο στον Nord Stream 1 όσο και στον 2, προκαλώντας πρωτοφανείς ζημιές στις κατασκευές. Για όλες τις χρήσεις, ο Nord Stream έχει πλέον χαθεί. Οι Γερμανοί νομοθέτες απαιτούν να ξεκινήσει έρευνα για τις μυστικές εκρήξεις. Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος Σέιμουρ Χερς, σε άρθρο του στις 8 Φεβρουαρίου, κατήγγειλε την πράξη δολιοφθοράς ως κρυφή ενέργεια της Ουάσινγκτον. Μάλιστα, στις 7 Φεβρουαρίου 2022, ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς, δήλωσε: “Εάν η Ρωσία εισβάλει (…) δεν θα υπάρχει πλέον Nord Stream 2. Θα του βάλουμε τέλος”, προσθέτοντας ότι “υπόσχομαι ότι θα είμαστε σε θέση να το κάνουμε”. Ο Σολτς ήταν ακριβώς δίπλα του. Η δήλωση αυτή, όσο εκπληκτική κι αν είναι, απηχούσε τις δηλώσεις της υφυπουργού Εξωτερικών για θέματα πολιτικής Βικτώρια Νούλαντ μόλις δύο ημέρες νωρίτερα.

Το Βερολίνο ποτέ δεν δρομολόγησε “αντίποινα” στην Ουάσινγκτον και μέχρι στιγμής δεν έχει συσταθεί καμία έρευνα σχετικά με τον αμερικανικό ρόλο στο σαμποτάζ – αν και οι Γερμανοί εισαγγελείς ισχυρίστηκαν τον Μάρτιο ότι βρήκαν στοιχεία που δείχνουν ότι Ουκρανοί εμπλέκονται στο σαμποτάζ του Nord Stream. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις 11 Ιουλίου, οι εισαγγελείς ζήτησαν από το Συμβούλιο να διερευνήσει ανεξάρτητα το θέμα.

Επιστρέφοντας στην οικονομία, μέχρι τον Ιανουάριο του 2023, οι εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου είχαν φθάσει στο ανώτατο όριό τους, με τις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη να παραμένουν υψηλές. Τον περασμένο μήνα, οι τιμές αυξήθηκαν και πάλι, περισσότερο από το μισό. Παρόλο που λέγεται ότι υπάρχουν “άφθονα αποθέματα” τώρα με το κύμα καύσωνα, εξακολουθούν να υπάρχουν αιχμές στη ζήτηση και διαταραχές της προσφοράς, τα οποία προκαλούν μεταβλητότητα, σύμφωνα με την Άννα Σιριάεφσκαγια, δημοσιογράφο του Bloomberg για τις ενεργειακές αγορές. Η ήπειρος θα αντιμετωπίσει, σε κάθε περίπτωση, τον χειμώνα του 2024 για πρώτη φορά χωρίς παροχή ρωσικού φυσικού αερίου από αγωγούς.

Τον Σεπτέμβριο του 2022, όταν ήταν απολύτως σαφές ότι οι δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας είχαν αποτύχει, ο Pilkington έγραψε για την πιθανή αποβιομηχάνιση της Ευρώπης ως συνέπεια του οικονομικού πολέμου, σημειώνοντας ότι, στον μετα-πανδημικό κόσμο, τα χρέη στη Δύση συσσωρεύονταν και, επιπλέον, η σύγκρουση στην Ουκρανία έφερε επιπλέον ενεργειακό κόστος – το οποίο καθιστά την ευρωπαϊκή βιομηχανία μη ανταγωνιστική. Σύμφωνα με τον ίδιο οικονομολόγο, η κατάρρευση της βρετανικής οικονομίας έχει παρόμοιες ρίζες – που αφορούν το υψηλό κόστος της ενέργειας και την αποβιομηχάνιση. Η αλήθεια είναι ότι ενώ η Ουάσινγκτον παίζει τον πόλεμο φθοράς μέσω αντιπροσώπων εναντίον της Μόσχας “μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό”, οι ευρωπαϊκές οικονομίες υποφέρουν περισσότερο (για να μην αναφέρουμε την Ουκρανία, προφανώς). Συν τοις άλλοις, οι ΗΠΑ διεξάγουν οικονομικό πόλεμο εναντίον των δικών τους υπερατλαντικών συμμάχων μέσω του λεγόμενου “πολέμου των επιδοτήσεων” (με τον νόμο Μπάιντεν για τη μείωση του πληθωρισμού).

Όπως μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας, όσον αφορά τα οικονομικά προβλήματα της Ευρώπης, είναι αδύνατο, στην προκειμένη περίπτωση, να διαχωρίσει κανείς την οικονομία από την ενέργεια και τη γεωπολιτική – και ακόμη και από τις αστυνομικές έρευνες. Τούτων δοθέντων, για τα ευρωπαϊκά κράτη η επαναβεβαίωση της κυριαρχίας τους δεν θα είναι απλή υπόθεση.

Με πληροφορίες από infobrics.org