«Κυνήγι μαγισσών» στην Τουρκία: 500+ συλλήψεις στελεχών του CHP – Ο Ερντογάν ποινικοποιεί την αντιπολίτευση

Η Τουρκία δεν είναι άγνωστη στις πολιτικές διώξεις. Από το 2016 και μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, το κράτος του Ερντογάν λειτουργεί με έναν μηχανισμό καταστολής που θυμίζει περισσότερο αυταρχικά καθεστώτα του περασμένου αιώνα, παρά ευρωπαϊκή δημοκρατία. Όμως η σημερινή κατάσταση ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

Από τον Οκτώβριο του 2024, περισσότερα από 500 στελέχη και αιρετοί του CHP, του κοσμικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, έχουν συλληφθεί ή τεθεί υπό περιοριστικά μέτρα, με την κατηγορία της συμμετοχής σε δίκτυα διαφθοράς. Η εκστρατεία αυτή, την οποία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζει ως κάθαρση απέναντι σε ένα «χταπόδι» διαφθοράς, μοιάζει περισσότερο με χειρουργικό χτύπημα ενάντια στην πολιτική του αντιπολίτευση.

Η Φυλάκιση Ιμάμογλου – Μια προειλημμένη υπόθεση;

Κορωνίδα αυτής της επιχείρησης είναι η σύλληψη του Εκρέμ Ιμάμογλου, δημάρχου Κωνσταντινούπολης και αδιαμφισβήτητου πολιτικού αντίπαλου του Ερντογάν. Με κατηγορίες που στηρίζονται κυρίως σε… επαναλαμβανόμενη σύνδεση κινητού τηλεφώνου με ύποπτους πύργους κινητής τηλεφωνίας(!), ο Ιμάμογλου βρέθηκε πίσω από τα κάγκελα τον Μάρτιο του 2025.

Ο ίδιος απορρίπτει τις κατηγορίες, κάνοντας λόγο για φτιαχτές υποθέσεις και στοχευμένη ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης. Η νομική του υπεράσπιση βρίσκεται επίσης σε κλοιό, καθώς ο δικηγόρος του, Μεχμέτ Πεχλιβάν, συνελήφθη, ενώ κάνει λόγο για την «πρώτη απόπειρα ποινικοποίησης του δικαιώματος άσκησης του επαγγέλματος του δικηγόρου».

Οι συλλήψεις επεκτείνονται – Σκιά πάνω από τις πόλεις του CHP

Η αρχική εστίαση στην Κωνσταντινούπολη έχει πλέον μεταφερθεί και σε άλλες ισχυρές πόλεις του CHP: Σμύρνη, Αττάλεια, Αδάνα, Αντιγιαμάν. Μάλιστα, τρεις δήμαρχοι – ο Ζεϊντάν Καραλάρ, ο Μουχίτιν Μποτσέκ και ο Αμπντουραχμάν Τουτντερέ – συνελήφθησαν στις 5 Ιουλίου σε μια ενέργεια που το ίδιο το κόμμα χαρακτήρισε “πολιτική επιχείρηση εκκαθάρισης”.

Οι αριθμοί σοκάρουν: 202 συλλήψεις μόνο μέσα σε μία εβδομάδα, πάνω από 220 άτομα είτε φυλακίστηκαν είτε τέθηκαν σε κατ’ οίκον περιορισμό, με τους δήμους του CHP να βρίσκονται υπό καθεστώς τρόμου και παρακολούθησης.

Αντιδράσεις

Ο πρόεδρος του CHP, Οζγκούρ Οζέλ, χαρακτήρισε τις εξελίξεις «πραξικόπημα κατά του κόμματος του Ατατούρκ» – μια έκφραση που προκάλεσε νέα ποινική δίωξη για προσβολή του προέδρου. Η κυβέρνηση, σε πλήρη αδιαφάνεια, αρνείται να σχολιάσει δημόσια τις καταγγελίες περί στοχευμένης καταστολής.

Ο πρώην υπουργός του AKP, Ερτουγκρούλ Γκουνάι, έσπασε τη σιωπή του και αποκάλεσε την εκστρατεία «πολιτικό εργαλείο εξόντωσης», υπογραμμίζοντας τον φόβο της εξουσίας ενόψει των επόμενων εκλογών.

Τέλος, ο δήμαρχος της Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς, τόνισε δηκτικά:

«Σε ένα σύστημα όπου ο νόμος διαστρεβλώνεται αναλόγως συμφερόντων, μην περιμένετε εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη.»

Εκτίμηση – Τι πραγματικά συμβαίνει;

Οι συλλήψεις θυμίζουν “προληπτική εξουδετέρωση” της αντιπολίτευσης. Ο Ερντογάν, βλέποντας τη φθορά του AKP και την ενίσχυση του CHP σε μεγάλα αστικά κέντρα, φαίνεται να ενεργοποιεί προεδρικά αντανακλαστικά ασφάλειας, χρησιμοποιώντας το δικαστικό σώμα ως πολιτικό εργαλείο.

Το ερώτημα είναι: αν όντως υπήρχε τόσο ευρύ δίκτυο διαφθοράς, γιατί δεν αγγίζονται τα ίδια τα θεμέλια του AKP, το οποίο κυβερνά για πάνω από 20 χρόνια; Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές;

Επιπτώσεις για την Ελλάδα και τη Δύση

Η θεσμική διολίσθηση της Τουρκίας είναι πρόβλημα όχι μόνο εσωτερικό αλλά γεωπολιτικό. Ένα κράτος που φυλακίζει δημάρχους αντιπολίτευσης δεν είναι αξιόπιστος εταίρος, ούτε στην Ε.Ε., ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στις συμφωνίες για μεταναστευτικό.

Για την Ελλάδα, η αστάθεια στο εσωτερικό της Τουρκίας μπορεί να οδηγήσει σε εξαγωγή έντασης — μια κλασική τακτική του καθεστώτος Ερντογάν όταν πιέζεται.
Η Δύση, για άλλη μια φορά, ανέχεται σιωπηλά τον αυταρχισμό στο όνομα της γεωστρατηγικής ισορροπίας.

Συμπέρασμα

Η Τουρκία σήμερα βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η δίωξη της πολιτικής αντιπολίτευσης, η εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης και η φίμωση των θεσμών δεν είναι προσωρινό φαινόμενο, αλλά μια νέα κανονικότητα. Και όπως έχει δείξει η Ιστορία, όταν η “κανονικότητα” αυτή παγιώνεται, η επόμενη στάση είναι η απολυταρχία – με ή χωρίς στολή.

Πηγή: sahiel.gr