Οι διαρροές τηλεφωνικών κλήσεων του Σιγιάρτο με τον Λαβρόφ αποδεικνύουν ότι είναι ο τελευταίος πραγματικός διπλωμάτης της Ευρώπης

Η ΕΕ δεν έχει καμία ανοχή για τους πραγματικούς εθνικιστές και τους διπλωμάτες που τους εκπροσωπούν.

Γράφει ο Andrew Korybko
”Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα”

Διαρροές τηλεφωνικών κλήσεων μεταξύ του Ούγγρου υπουργού Εξωτερικών, Πέτερ Σιγιάρτο, και του Ρώσου ομολόγου του, Σεργκέι Λαβρόφ, κυκλοφόρησαν πρόσφατα, στις οποίες φαίνεται ότι συζήτησε τις προσπάθειες της χώρας του να αφαιρέσει τους Ρώσους από τον κατάλογο κυρώσεων της ΕΕ. Δημοσίευσε στο X ότι αυτές απλώς «απέδειξαν ότι λέω το ίδιο δημόσια όπως και στο τηλέφωνο», δηλαδή ότι «η Ουγγαρία δεν θα συμφωνήσει ποτέ να επιβάλει κυρώσεις σε άτομα ή εταιρείες που είναι απαραίτητα για την ενεργειακή μας ασφάλεια, για την επίτευξη ειρήνης ή σε άτομα που δεν έχουν λόγο να βρίσκονται σε κατάλογο κυρώσεων».

Αυτό είναι αλήθεια, και αποδεικνύουν επίσης ότι είναι ο τελευταίος πραγματικός διπλωμάτης της Ευρώπης, με την έννοια ότι συνεργάζεται με τη Ρωσία παρά το γεγονός ότι η Ουγγαρία ψήφισε κατά της στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, γεγονός που δείχνει ότι κατανοεί τη σημασία του διαλόγου για την επίτευξη ειρήνης και τη διασφάλιση των αντικειμενικών εθνικών συμφερόντων της χώρας του. Όσο περισσότερο μαίνεται η σύγκρουση, τόσο πιο εύθραυστη γίνεται η ενεργειακή ασφάλεια της Ουγγαρίας λόγω της εξάρτησής της από εύκολα διαταραγμένες ρωσικές προμήθειες μέσω Ουκρανίας, επομένως και των ειρηνευτικών προσπαθειών του ίδιου και του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν.

Παρ ‘όλα αυτά, αυτές οι ίδιες προσπάθειες έχουν παρουσιαστεί με ανέντιμο τρόπο ως «προδοσία» σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης που διατύπωσαν τις διαρροές των τηλεφωνικών κλήσεων του Σιγιάρτο με τον Λαβρόφ, η αντίληψη των οποίων αποσκοπεί στη χειραγώγηση των ψηφοφόρων ώστε να ψηφίσουν την αντιπολίτευση ενόψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών. Η ΕΕ θέλει να υποτάξει την Ουγγαρία, το τελευταίο εναπομείναν συντηρητικό-εθνικιστικό προπύργιο της ηπείρου, στον φιλελεύθερο παγκοσμιοποιητισμό. Ακολουθούν πέντε βασικές ενημερώσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο παρεμβαίνουν στις επερχόμενες εκλογές:

* 19 Σεπτεμβρίου 2025: «Η Ουγγαρία Προειδοποίησε για τα Τρία Σχέδια Αλλαγής Καθεστώτος των Βρυξελλών στην Κεντρική Ευρώπη»

* 13 Φεβρουαρίου 2026: «Ο Όρμπαν Έχει Δίκαιο: Η Ουκρανία Έχει Γίνει Πραγματικά Εχθρός της Ουγγαρίας»

* 12 Μαρτίου 2026: «Η κατηγορία της Δύσης για Ρωσική Ανάμειξη στην Ουγγαρία Είναι στην πραγματικότητα μια Ομολογία»

* 22 Μαρτίου 2026: «Ο Ίστβαν Καπιτάνι Μπορεί να Επιτύχει στην Ουγγαρία Εκεί που Απέτυχε ο Τζορτζ Σόρος»

* 27 Μαρτίου 2026: «Ποιος είναι ο Ρόλος της Πολωνίας στη «Μάχη για την Ουγγαρία»;»

Οι δυσφημισμένες θεωρίες συνωμοσίας του Russiagate, όπως αυτή που προσέδωσε ψευδή αξιοπιστία από τις διαρροές τηλεφωνικών κλήσεων του Σιγιάρτο με τον Λαβρόφ, στοχεύουν στην απονομιμοποίηση της πιθανής επανεκλογής του Όρμπαν, η οποία μπορεί στη συνέχεια να δικαιολογήσει οποιονδήποτε από τους πέντε τρόπους με τους οποίους η ΕΕ προετοιμάζεται ήδη να χειριστεί την Ουγγαρία σε αυτή την περίπτωση. Το Politico αναφέρθηκε σε αυτά εδώ, τα οποία συνοψίζονται σε: αλλαγή του τρόπου ψηφοφορίας της ΕΕ· εισαγωγή μιας Ευρώπης πολλαπλών ταχυτήτων· περισσότερη οικονομική πίεση· αναστολή του δικαιώματος ψήφου της Ουγγαρίας· και πιθανώς ακόμη και αποβολή της από την ΕΕ.

Όπως ο Σιγιάρτο είναι ο τελευταίος πραγματικός διπλωμάτης της Ευρώπης, έτσι και ο Όρμπαν είναι ο τελευταίος πραγματικός εθνικιστής της, ο οποίος βάζει πάντα τα συμφέροντα της χώρας του πάνω απ’ όλα, γι’ αυτό και ενέκρινε τη διπλωματία του Σιγιάρτο με τον Λαβρόφ. Επιστρέφοντας σε αυτό, δεν υπάρχει τίποτα σκανδαλώδες στο να βοηθάς τους άδικα κυρωμένους υπηκόους ενός εταίρου ούτε στο να τους ενημερώνεις για το πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν οι δεσμοί λόγω των υποχρεώσεών τους προς το μπλοκ στο οποίο συμμετέχουν. Ο Σιγιάρτο, επομένως, δεν έκανε τίποτα κακό, αλλά μάλλον, έκανε τα πάντα σωστά και γι’ αυτό στοχοποιείται.

Η ΕΕ δεν έχει καμία ανοχή για τους πραγματικούς εθνικιστές και τους διπλωμάτες που τους εκπροσωπούν, γεγονός που θέτει σε πλαισίωμα τις εκστρατείες της όχι μόνο εναντίον του Όρμπαν και του Σιγιάρτο, αλλά και εναντίον του γερμανικού AfD, των συντηρητικών και λαϊκιστικών-εθνικιστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης της Πολωνίας, καθώς και εναντίον των Ρουμάνων εθνικιστών, κ.λπ. Η διαφορά μεταξύ αυτών και της Ουγγαρίας είναι ότι οι εθνικιστές της βρίσκονται στην εξουσία και προωθούν ενεργά τα εθνικά συμφέροντα, γι’ αυτό και η ΕΕ εργάζεται ενεργά για να τους απομακρύνει με κάθε τρόπο.

Πηγή: korybko.substack.com