Όλα αφορούν εμένα: Νετανιάχου απορρίπτει την παλαιστινιακή κρατική οντότητα

Το Ισραήλ έχει λάβει τεράστια άδεια να ελέγχει την ιστορία της ασφάλειας στη Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει πάντα τον έλεγχό του – οι επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου από τη Χαμάς δείχνουν ότι ο έλεγχος αυτός είναι σαθρός και είναι βέβαιο ότι, σε κάποια στάδια, θα ανατραπεί. Αυτό που έχει σημασία για την ισραηλινή ασφάλεια είναι ότι ορισμένοι γείτονες καταλαβαίνουν πάντα ότι δεν πρέπει ποτέ να κάνουν ορισμένα πράγματα, για να μη διακινδυνεύσουν την υπαρξιακή λήθη.

Για παράδειγμα, κανένα κράτος της Μέσης Ανατολής δεν θα επιτραπεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα υπό την επίβλεψη του εβραϊκού κράτους. Πυρηνικοί αντιδραστήρες και εγκαταστάσεις θα χτυπηθούν, θα μολυνθούν ή θα κονιορτοποιηθούν συνολικά (το Osirak στην Tuwaitha του Ιράκ, η τοποθεσία Natanz στο Ιράν), με ή χωρίς τη γνώση, την έγκριση ή τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ισραηλινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής: η πυρηνική επιλογή παραμένει η μεγαλύτερη, μοναδική επιβεβαίωση της κυριαρχίας στις διεθνείς σχέσεις. Η κατοχή της, ακριβώς λόγω των καταστροφικών και θωρακιστικών δυνατοτήτων της, είναι σαν να διακηρύσσεις στην κοινότητα των εθνικών κρατών ότι διαθέτεις θανατηφόρα ασφάλεια έναντι εισβολής και αλλαγής καθεστώτος. Το καλύτερο, λοιπόν, είναι να βεβαιωθείτε ότι οι άλλοι δεν την κατέχουν.

Το Ισραήλ, από την άλλη πλευρά, θα του επιτραπεί να αναπτύξει το δικό του κατακλυσμιαίο απόθεμα όπλων, πλατφορμών και επιλογών της ημέρας της καταστροφής, ενώ παράλληλα θα επικαλείται στρατηγική ασάφεια για το όλο θέμα. Με αυτόν τον στραγγαλιστικό τρόπο, η ισραηλινή πολιτική μοιάζει με την αγκαθωτά ανειλικρινή προσέγγιση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον για τη λήψη ναρκωτικών και το στοματικό σεξ: δεν εισέπνευσε, και η στοματική ικανοποίηση του ενός από τον άλλον απλώς δεν είναι σεξ.

Οι τελευταίες δηλώσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις 18 Ιανουαρίου υποδηλώνουν ότι η άδεια επεκτείνεται επίσης στη διασφάλιση ότι στους Παλαιστίνιους δεν θα επιτραπεί ποτέ μια κυρίαρχη πατρίδα, ότι θα κρατηθούν, με έναν διαστροφικό βιβλικό απόηχο, σε μια μορφή δουλείας, καταπιεσμένοι, κατατρεγμένοι και, δεδομένων των όσων συνέβησαν στις 7 Οκτωβρίου του περασμένου έτους, καταπιεσμένοι. Αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί ότι, όποιο κι αν είναι το παράπονο, ότι ποτέ δεν θα σφάλουν, ποτέ δεν θα απειλήσουν και ποτέ δεν θα προκαλέσουν θλίψη στο ισραηλινό κράτος. Για το σκοπό αυτό, είναι αξιωματικό ότι οι πολιτικές τους αρχές διατηρούνται σε αρχικό στάδιο, ατελέσφορες, διεφθαρμένες και μονίμως σε μηχανική υποστήριξη, οι ανεκτοί ζητιάνοι και φιλανθρωπίες της Μέσης Ανατολής.

Στην εν λόγω συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στη στρατιωτική βάση Kirya στο Τελ Αβίβ, ο Νετανιάχου ισχυρίστηκε ότι,

“Όποιος μιλάει για την “ημέρα μετά τον Νετανιάχου”, ουσιαστικά μιλάει για την ίδρυση του παλαιστινιακού κράτους με την Παλαιστινιακή Αρχή”.

(Πόσο πολύ ταιριάζει στον Ισραηλινό πρωθυπουργό να τα κάνει όλα για τον ίδιο.) Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση, θέλησε να διευκρινίσει, “δεν αφορά την απουσία ενός κράτους, ενός παλαιστινιακού κράτους, αλλά την ύπαρξη ενός κράτους, ενός εβραϊκού κράτους”.

Με μνημειώδες θράσος, παραπονέθηκε ότι “σε κάθε έδαφος που εκκενώνουμε, έχουμε τρομοκρατία, τρομερή τρομοκρατία εναντίον μας”. Τα παραδείγματά του, τα οποία απαριθμούσε σαν αμαρτίες σε εξομολογητήριο, ήταν περιπτώσεις όπου το Ισραήλ, ως κατοχική δύναμη, είχε φύγει ή είχε μειώσει την παρουσία του: Γάζα, νότιος Λίβανος, τμήματα της Ιουδαίας και της Σαμαριάς (Δυτική Όχθη). Ακολουθούσε ότι “σε οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία, ή σε περίπτωση απουσίας οποιασδήποτε μελλοντικής συμφωνίας”, το Ισραήλ θα συνέχιζε να διατηρεί τον “έλεγχο ασφαλείας” όλων των εδαφών δυτικά του Ιορδάνη ποταμού. “Αυτός είναι ένας ζωτικός όρος”.

Καθώς τα εδάφη αυτά περιλαμβάνουν το ισραηλινό έδαφος, τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, η παλαιστινιακή κυριαρχία μπορεί σίγουρα να αγνοηθεί ως ένα βιώσιμο αποτέλεσμα στον αστυνομοκρατούμενο παράδεισο του Νετανιάχου. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να αναγνωρίσει ότι αυτό “έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα της κυριαρχίας” όσον αφορά τους Παλαιστίνιους. “Τι μπορείτε να κάνετε; Λέω αυτή την αλήθεια στους Αμερικανούς φίλους μας”.

Όσον αφορά τα σκεπτικιστικά μουρμουρητά στον ισραηλινό Τύπο σχετικά με τις προοπτικές της χώρας να νικήσει αποφασιστικά τη Χαμάς, ο Νετανιάχου έβγαζε αφρούς αγανάκτησης. “Θα συνεχίσουμε να πολεμάμε με όλες μας τις δυνάμεις μέχρι να πετύχουμε τους στόχους μας: την επιστροφή όλων των ομήρων μας – και το ξαναλέω, μόνο η στρατιωτική πίεση θα οδηγήσει στην απελευθέρωσή τους- την εξάλειψη της Χαμάς- τη βεβαιότητα ότι η Γάζα δεν θα αποτελέσει ποτέ ξανά απειλή για το Ισραήλ. Δεν θα υπάρξει κανένα κόμμα που εκπαιδεύει για την τρομοκρατία, χρηματοδοτεί την τρομοκρατία, στέλνει τρομοκράτες εναντίον μας”.

Αυτή η φαλακρή πολιτική της εθνοθρησκευτικής τρέλας που μεταμφιέζεται σε λογική στρατιωτική στρατηγική διασφαλίζει ότι ο μόνιμος πόλεμος που τρέφεται από το δηλητήριο του πλούσιου σε αίμα μίσους και της εκδίκησης θα συνεχιστεί αμείωτα. Διατηρώντας μια τέτοια πυριτιδαποθήκη εφοδιασμένη, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να την ανάψουν άλλες δυνάμεις και ανταγωνιστές που είναι πρόθυμοι να έχουν λόγο μέσω βομβών, πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Θα πρέπει να επιτραπεί η ύπαρξη ή η δημιουργία αυτού ή εκείνου του κράτους; Η απάντηση είναι βέβαιο ότι θα είναι σπασμωδικά βίαιη.

Είναι δευτερεύον ενδιαφέρον ότι αξιωματούχοι στις Ηνωμένες Πολιτείες βρήκαν τα σχόλια του Νετανιάχου κάπως απωθητικά. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μπλίνκεν είχε, όπως αναφέρεται, θέσει ενώπιον του Ισραηλινού πρωθυπουργού μια πρόταση που θα έβλεπε τη Σαουδική Αραβία να εξομαλύνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ με αντάλλαγμα μια συμφωνία για τη διευκόλυνση της πορείας προς την παλαιστινιακή κρατική υπόσταση. Ο Νετανιάχου δεν τσίμπησε, επιμένοντας ότι δεν θα ήταν μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας που θα προέβλεπε τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους.

Ο Μπλίνκεν, αν βασιστεί κανείς στην αληθοφάνεια της αφήγησης, υπέδειξε ότι η απομάκρυνση της Χαμάς δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτευχθεί με καθαρά στρατιωτικούς όρους- η αποτυχία της ηγεσίας του Ισραήλ να αναγνωρίσει αυτό το γεγονός θα οδηγούσε στη συνέχιση της βίας και στην επανάληψη της ιστορίας.

Στην Ουάσιγκτον, ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μάθιου Μίλερ δήλωσε στην καθημερινή ενημέρωση του Τύπου ότι “το Ισραήλ αντιμετωπίζει κάποιες πολύ δύσκολες επιλογές τους επόμενους μήνες”. Η σύγκρουση στη Γάζα θα έληγε τελικά- θα ακολουθούσε η ανοικοδόμηση- είχε εξασφαλιστεί η συμφωνία από διάφορες χώρες της περιοχής να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια – και όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορούσε να συμφωνηθεί μια “απτή πορεία προς την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους”.

Για δεκαετίες, οι κυβερνήσεις στην Ουάσιγκτον φαντασιώνονται κάστρα στον ουρανό, την εξωφρενική ιδέα ότι Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί θα μπορούσαν να υπάρξουν σε μια άνετη συμφωνία σε εδάφη που έχουν κλαπεί και που έχουν υποστεί βάναυσο θάνατο. Η Ουάσινγκτον, παίζοντας τον Ηγεμονικό Πατέρα, θα μπορούσε τότε να κάτσει πάνω από τη διαμάχη, να κοιτάξει πατρικά τους διαφωνούντες και να προτείνει το καλύτερο και για τους δύο. Αλλά η λύση των δύο κρατών ήταν πάντα επιβαρυμένη και βαριά εξαρτημένη από το να πραγματοποιηθεί με τους ισραηλινούς όρους, αφήνοντας όλες τις διαμεσολαβήσεις και παρεμβάσεις από ξένους φευγαλέες χειρονομίες χωρίς ουσία.

Τώρα, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί διαφορετικά ότι η παλαιστινιακή κρατική υπόσταση είναι κάτι άλλο από φασματική, φανταστική και καταδικασμένη – τουλάχιστον υπό το σημερινό καθεστώς πολέμου. Η ίδια η πολιτική επιβίωση του Νετανιάχου, βέβηλα συνδεδεμένη με την ύπαρξη του ίδιου του Ισραήλ, εξαρτάται όχι μόνο από την καταστολή των κυήσεων στη Γάζα, αλλά και από την αποτροπή της γέννησης ενός εθνικά αναγνωρισμένου παλαιστινιακού κράτους.

Ο Dr. Binoy Kampmark ήταν υπότροφος της Κοινοπολιτείας στο Selwyn College του Cambridge. Σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο RMIT. Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση (CRG).
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: bkampmark@gmail.com
Απόδοση στα ελληνικά Sahiel.gr – Πηγή: globalresearch.ca