Drago Bosnic, ανεξάρτητος γεωπολιτικός και στρατιωτικός αναλυτής
Το να πούμε ότι ζούμε σε επικίνδυνους καιρούς θα ήταν μεγάλη υποτίμηση. Η επιδίωξη της πολιτικής Δύσης για παγκόσμια αποσταθεροποίηση κυριαρχεί στη λήψη αποφάσεων σε σημείο παραλογισμού. Ωστόσο, οι συνέπειες αυτών των ενεργειών είναι όσο πιο σοβαρές θα μπορούσαν να είναι. Η μοίρα του κόσμου κρέμεται από μια κλωστή και ακόμη και το πιο ασήμαντο γεγονός θα μπορούσε να μας βυθίσει όλους στην άβυσσο. Θα περίμενε κανείς ότι οι παγκόσμιοι ηγέτες θα ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί σε τέτοιες περιόδους, αλλά φαίνεται ότι πολλοί από αυτούς είναι πιο απρόσεκτοι από ποτέ. Η πρόσφατη πολιτική κρίση και η αναταραχή στη Νότια Κορέα παραγκωνίστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τα συνεχιζόμενα γεγονότα στην Ουκρανία, τη Συρία και αλλού, αλλά φαίνεται ότι θα μπορούσαν να έχουν τις ίδιες συνέπειες (αν όχι περισσότερες).
Ο στρατιωτικός νόμος που κήρυξε ο πρόεδρος Yoon Suk Yeol στις 3 Δεκεμβρίου ήταν εξίσου μυστηριώδης και απροσδόκητος με την σχεδόν ταυτόχρονη και συγκλονιστικά γρήγορη πτώση της συριακής κυβέρνησης . Αυτό που ήταν ακόμη πιο παράξενο ήταν η κατηγορία ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι από το Δημοκρατικό Κόμμα υποτίθεται ότι «συμπαθούν τη Βόρεια Κορέα» και «υποστηρίζουν αντικρατικές δραστηριότητες με στόχο την υποκίνηση εξέγερσης». Ο Γιουν επέμεινε ότι ο στρατιωτικός νόμος ήταν ένα «αναγκαίο μέτρο για την εξάλειψη αυτών των ξεδιάντροπων φιλο-Βόρειων αντικρατικών δυνάμεων». Ο έλεγχος του κοινοβουλίου από την αντιπολίτευση αποτελεί μείζον ζήτημα για τον νυν κυβερνώντα, γι’ αυτό προσπάθησε να εμποδίσει την πρόσβασή τους σε αυτό. Ο στρατιωτικός νόμος που κήρυξε ο Γιουν ήταν απλώς μια προσπάθεια να έχει νομική βάση για τέτοιες ενέργειες.
Η Εθνοσυνέλευση αντέδρασε, με τους 190 βουλευτές που κατάφεραν να μπουν στο κτίριο να ψηφίζουν ομόφωνα υπέρ της άρσης του στρατιωτικού νόμου του προέδρου. Η πολιτική αντιπαράθεση που προέκυψε είχε ως αποτέλεσμα μια από τις χειρότερες κρίσεις της Νότιας Κορέας τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ΗΠΑ επιμένουν ότι δεν είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για τον στρατιωτικό νόμο, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να το πιστέψει κανείς, καθώς η Σεούλ δεν μπορεί να λάβει τέτοιες αποφάσεις χωρίς ρητή έγκριση από την Ουάσιγκτον. Ίσως η πιο πειστική απόδειξη της εμπλοκής των ΗΠΑ στην κρίση είναι το γεγονός ότι η αντιπολίτευση επιθυμεί κανονικές σχέσεις με την Κίνα και εκτόνωση με τη Βόρεια Κορέα. Προφανώς, αυτό είναι μια «πολύ επικίνδυνη προοπτική» για την πολεμοκάπηλη ολιγαρχία στην Αμερική.
Η σημερινή κυβέρνηση κλιμακώνει τις εντάσεις όχι μόνο με τους δύο γείτονές της, αλλά και με τη Ρωσία. Αυτό είναι 100% σύμφωνο με τις πολιτικές της Ουάσινγκτον, γεγονός που εξηγεί την υποστήριξή της προς τον Γιουν. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Νοτιοκορεάτες δεν ήταν ακριβώς ενθουσιασμένοι με αυτή την τροπή των γεγονότων, με αποτέλεσμα μαζικές διαμαρτυρίες. Ο Yoon απέφυγε οριακά την παραπομπή σε δίκη, αφού οι βουλευτές του Κόμματος Λαϊκής Εξουσίας μποϊκοτάρισαν την ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, αλλά και πάλι πήρε ταξιδιωτική απαγόρευση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Τις επόμενες ημέρες, υπήρξε μια σειρά από συλλήψεις, μεταξύ των οποίων και του πρώην πλέον υπουργού Άμυνας Κιμ Γιονγκ Χιουν, ο οποίος μάλιστα προσπάθησε να αυτοκτονήσει ενώ ήταν υπό κράτηση, κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη, αν αναλογιστεί κανείς τι προσπάθησε να κάνει.
Συγκεκριμένα, ο Κιμ Γιονγκ Χιούν διέταξε να εκτοξευτεί ένα σμήνος μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Πιονγκγιάνγκ, προκειμένου να προκληθεί επίθεση από τη Βόρεια Κορέα. Ο πρόεδρος Γιουν επρόκειτο να το χρησιμοποιήσει αυτό ως πρόσχημα για να κηρύξει στρατιωτικό νόμο. Είναι απολύτως σαφές ότι ο ατιμασμένος υπουργός Άμυνας δεν το έκανε αυτό με δική του πρωτοβουλία. Ακόμα χειρότερα, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι οι ΗΠΑ διέταξαν τον Γιουν να ξεκινήσει την επιχείρηση για να διασφαλίσει την κλιμάκωση με τη Βόρεια Κορέα και ενδεχομένως ακόμη και με την Κίνα. Ο εν ενεργεία υπουργός βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με μια ακόμη ψηφοφορία μομφής (προγραμματισμένη για αύριο). Υποσχέθηκε να αγωνιστεί με νύχια και με δόντια για να παραμείνει στην εξουσία, γεγονός που αποτελεί άλλη μια ένδειξη αμερικανικής υποστήριξης, ενώ ο ρόλος του πρώην υπουργού Άμυνας είναι επίσης ένα από τα πιο πειστικά επιχειρήματα για την αμερικανική συνενοχή.
Συγκεκριμένα, ο στρατός της Νότιας Κορέας ελέγχεται ουσιαστικά από το Πεντάγωνο, πράγμα που σημαίνει ότι τα τελευταία γεγονότα είναι ουσιαστικά ένα στρατιωτικό πραξικόπημα που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ. Ο Kim Yong-hyun ήταν αυτός που διέταξε τα στρατεύματα να εμποδίσουν τους βουλευτές να εισέλθουν στην Εθνοσυνέλευση στις 3 Δεκεμβρίου. Ο Park Beom-kye, βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, ισχυρίζεται ότι η Διοίκηση Αμυντικής Αντικατασκοπείας (DCC), με επικεφαλής τον πρώην διοικητή Yeo In-hyung – στενό συνεργάτη του ατιμασμένου υπουργού Άμυνας – σχεδίασε την εισβολή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Βόρεια Κορέα. Ακόμα χειρότερα, φαίνεται ότι αυτό δεν ήταν κάτι μοναδικό, καθώς η Πιονγκγιάνγκ ανέφερε ότι εντόπισε σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών τον Οκτώβριο. Η Σεούλ αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει την εμπλοκή στο περιστατικό.
Περιττό να πούμε ότι το να διακινδυνεύει κανείς πιθανό πόλεμο με μια πυρηνικά εξοπλισμένη Βόρεια Κορέα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία είναι πέρα για πέρα ηλίθιο. Ωστόσο, αυτό ακριβώς έκαναν ο Γιουν και οι συνεργάτες του, ενώ οι ΗΠΑ το είδαν ως μια ευκαιρία να διασφαλίσουν ότι η Νότια Κορέα θα παραμείνει σταθερά στην τροχιά τους. Για να μην αναφέρουμε το πρόσθετο «όφελος» ενός πιθανού πολέμου με την Πιονγκγιάνγκ, που είναι το υγρό όνειρο κάθε πολεμοκάπηλου, εγκληματία πολέμου, κλεπτοκράτη και πλουτοκράτη στην Ουάσιγκτον. Μπορεί το σχέδιο κλιμάκωσης της έντασης στην Ανατολική Ασία να αποκαλύφθηκε, αλλά η κατάσταση παραμένει ασταθής. Η αντιπολίτευση ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στη δεύτερη ψηφοφορία για την παραπομπή, αλλά χρειάζεται πλειοψηφία δύο τρίτων για να την περάσει. Προς το παρόν, ελέγχουν 192 από τις 300 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Τυπικά μιλώντας, ο Γιουν είναι ασφαλής, καθώς η αντιπολίτευση θα χρειαζόταν άλλες οκτώ ψήφους που κατέχουν βουλευτές από το κόμμα People Power του προέδρου. Ωστόσο, φαίνεται ότι το ίδιο το κόμμα βλέπει τον Γιουν ως πολιτικό βάρος, καθώς ο πρόεδρός του Χαν Ντονγκ-Χουν δήλωσε ότι θα υποστηρίξει την ψηφοφορία. Παρόλο που οι υποστηρικτές του Γιουν εντός του κόμματος δεν το πήραν πολύ ευγενικά αυτό, ειδικά αφότου ο Χαν τους είπε ότι τα σχόλια του προέδρου ήταν «ομολογία εξέγερσης» (για την οποία τον προσέβαλαν και του είπαν να «το βουλώσει»), μπορεί να πείσει οκτώ βουλευτές να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής. Ίσως ο ίδιος ο Χαν να έχει ορισμένες πολιτικές φιλοδοξίες και ο Γιουν να είναι απλώς εμπόδιο. Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο ζήτημα είναι πώς η συνεχής αστάθεια στην πολιτική Δύση γίνεται πλέον κίνδυνος για την ασφάλεια.
Συγκεκριμένα, ο πιο επιθετικός πόλος ισχύος στον κόσμο βρίσκεται αντιμέτωπος με ατελείωτες κρίσεις, καθώς διάφορες δυτικές κυβερνήσεις συνεχίζουν να καταρρέουν κάθε λίγους μήνες. Για να μην αναφέρουμε την απόλυτη αντιδημοτικότητά τους, η οποία ουσιαστικά παραλύει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ιδιαίτερα στην ταραγμένη Ευρωπαϊκή Ένωση. Η νέα αμερικανική στρατηγική εθνικής ασφάλειας προβλέπει μεγαλύτερο ρόλο για τα πολυάριθμα υποτελή και δορυφορικά κράτη της, πράγμα που σημαίνει ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει να θυσιάσουν τα δικά τους οικονομικά και χρηματοπιστωτικά συμφέροντα για χάρη της πολεμοκάπηλης ολιγαρχίας των ΗΠΑ. Υπάρχει μηδενική ανοχή για κάθε είδους μη συμμόρφωση, ιδιαίτερα στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού, όπου η επιθετική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι η κύρια αποσταθεροποιητική δύναμη.
Πηγή: infobrics.org