Μια συλλογή από ανακαλυφθέντα κυβερνητικά έγγραφα περιγράφει λεπτομερώς μια μυστική συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο με εξωγήινους πριν από περισσότερα από 60 χρόνια.
Περισσότερες από 50 σελίδες αρχείων της CIA, τα οποία το FBI συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι είναι πλαστά, υποστηρίζουν ότι ένα μυστικό κυβερνητικό πρόγραμμα καθιέρωσε επικοινωνία με UFO το 1959.
Το Πρόγραμμα Sigma, που ξεκίνησε το 1954, χρησιμοποίησε μια δυαδική γλώσσα υπολογιστών που μεταδόθηκε μέσω ραδιοσημάτων στο διάστημα για να έρθει σε επαφή με εξωγήινη ζωή.
Μόλις πέντε χρόνια μετά την διαστημική επικοινωνία, ένας αξιωματούχος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ συνάντησε τους εξωγήινους που έλαβαν αυτά τα μηνύματα.
Τα αρχεία ισχυρίζονται ότι στις 25 Απριλίου 1964, ένας αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών συνάντησε δύο εξωγήινους σε μια προκαθορισμένη τοποθεσία στην έρημο του Νέου Μεξικού – την ίδια πολιτεία όπου φέρεται να έπεσε το περίφημο UFO του Ρόσγουελ.
Η συνάντηση διήρκεσε περίπου τρεις ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων ο αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών και οι εξωγήινοι αντάλλαξαν «βασικές πληροφορίες» για τις αντίστοιχες φυλές τους.
Τα έγγραφα περιγράφουν επίσης λεπτομερώς πώς μια μυστική κυβερνητική ομάδα με την ονομασία Majestic 12 χρησιμοποίησε την απίστευτη δύναμή της για να κρατήσει μυστικές πληροφορίες για τα UFO μακριά από το στρατό και ακόμη και από τον Λευκό Οίκο.
Αρκετά απόρρητα προγράμματα που εστίαζαν στην επικοινωνία με εξωγήινους και την έρευνα για τα UFO φέρεται να τέθηκαν υπό τον έλεγχο της Majestic 12, με την ομάδα να αποκαλύπτει στη CIA ότι πέτυχε τους στόχους της για την ανακάλυψη εξωγήινης ζωής.
Σύμφωνα με έγγραφα που ήρθαν στο φως τη δεκαετία του 1980, η Majestic 12 (MJ-12) ήταν μια επιτροπή υψηλόβαθμων στρατιωτικών, επιστημόνων και αξιωματούχων των μυστικών υπηρεσιών που συγκροτήθηκε μετά τη διάσημη συντριβή UFO στο Ρόσγουελ.
Η 12μελής ομάδα φέρεται να ιδρύθηκε με μυστική εκτελεστική εντολή του Προέδρου Χάρι Τρούμαν το 1947.
Για πάνω από δύο δεκαετίες, αυτοί οι εμπειρογνώμονες είχαν αναλάβει τη διαχείριση των ερευνών σχετικά με τα UFO και τις εξωγήινες επαφές.
Τα αρχεία της CIA ανέφεραν ότι η MJ-12 εποπτεύε τέσσερα συγκεκριμένα προγράμματα που είχαν ως αποστολή την επικοινωνία με εξωγήινους, την έρευνα των UFO, την ανάκτηση συντριμμένων εξωγήινων σκαφών και τη δοκιμή οποιασδήποτε προηγμένης τεχνολογίας μπορούσαν να βρουν.
Η MJ-12 δήλωσε ότι χρειάστηκαν πέντε χρόνια μέχρι να καταφέρουν τελικά να επικοινωνήσουν με τα UFO το 1959, σημειώνοντας ότι η ομάδα «καθιέρωσε πρωτόγονες επικοινωνίες με τους εξωγήινους» χρησιμοποιώντας δυαδικό κώδικα που αποστέλλεται μέσω ραδιοφώνου.
Ο δυαδικός κώδικας είναι η γλώσσα χαμηλότερου επιπέδου που κατανοούν οι υπολογιστές, η οποία αντιστοιχεί άμεσα στις ηλεκτρικές καταστάσεις του υλικού. Αντιπροσωπεύει όλα τα δεδομένα (κείμενο, αριθμούς, οδηγίες) ως ακολουθίες 0 και 1.
Και οι επιστήμονες που αναζητούν εξωγήινη ζωή εξακολουθούν να χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο μέχρι σήμερα.
Αυτή η βασική μορφή επικοινωνίας θα οδηγούσε στη συνάντηση μεταξύ της Πολεμικής Αεροπορίας και αυτών των εξωγήινων το 1964, με το MJ-12 να δηλώνει ότι «ο αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας κατάφερε να ανταλλάξει βασικές πληροφορίες με τους δύο εξωγήινους».
Το Majestic 12 έγραψε τότε ότι το πρόγραμμα αυτό συνεχίζονταν «σε μια βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στο Νέο Μεξικό».
Μετά την ιστορική συνάντηση, το MJ-12 ίδρυσε το 1972 το Πρόγραμμα Snowbird με αποστολή την δοκιμαστική πτήση ενός εξωγήινου αεροσκάφους που είχε ανακτηθεί.
Η απόρρητη έκθεση ανέφερε ότι το πρόγραμμα εξακολουθούσε να υλοποιείται σε μια μυστική βάση στη Νεβάδα, την οποία πολλοί ερευνητές UFO πιστεύουν σήμερα ότι είναι η Περιοχή 51.
Παρά το γεγονός ότι είχαν διοριστεί κρυφά από τον πρόεδρο, τα αποκαλυφθέντα έγγραφα περιγράφουν επίσης λεπτομερώς πώς η MJ-12 απέκρυψε ενεργά πληροφορίες από ανώτατους αξιωματούχους και μάλιστα πρόσβαλε όσους θεωρούσε ότι δεν χρειαζόταν να γνωρίζουν για τα UFO.
«Προφανώς, ο Λευκός Οίκος ζήτησε πληροφορίες», έγραψαν τα μέλη της MJ-12 σε ένα σημείωμα της CIA. «Δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν αυτοί οι ανόητοι ότι [αυτές] οι πληροφορίες δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν».
Αργότερα στην ίδια επιστολή, η ομάδα είπε στη CIA να μην επιτρέψει σε μια ομάδα με την ονομασία «AF» (που πιθανόν σήμαινε Πολεμική Αεροπορία) να έχει πρόσβαση στα δεδομένα τους.
Η απόρρητη συνάντηση δεν βρέθηκε στα αποχαρακτηρισμένα αρχεία της CIA, αλλά αποκαλύφθηκε μετά την αθόρυβη δημοσιοποίησή της στο Προεδρικό Βιβλιοθήκη Ρόναλντ Ρήγκαν που άνοιξε το 1991.
Η ύπαρξη της MJ-12 έγινε γνωστή στο κοινό μετά την αποστολή μιας αναφοράς σχετικά με τις δραστηριότητες της ομάδας από έναν υποτιθέμενο πληροφοριοδότη της κυβέρνησης σε ερευνητές UFO το 1984.
Ωστόσο, το FBI χαρακτήρισε το μυστηριώδες έγγραφο UFO ως «ψευδές» και ισχυρίστηκε ότι η ομάδα, η συμμετοχή των εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στην αναφορά και η αποστολή της MJ-12 ήταν όλα προϊόν φαντασίας.
Το 1988, η κοινότητα πληροφοριών πρόσθεσε ότι υπήρχαν σοβαρές ασυνέπειες και σφάλματα μορφοποίησης στην δεκαετή ενημέρωση του Προέδρου Αϊζενχάουερ, που υποδηλώνουν ότι πρόκειται για πλαστογραφία.
Παρά την προσπάθεια της κοινότητας πληροφοριών των ΗΠΑ να δυσφημίσει τον πληροφοριοδότη, οι λεπτομέρειες που περιέχονται σε αυτήν ταιριάζουν με πολλά από τα βασικά στοιχεία που βρέθηκαν στα έγγραφα της Βιβλιοθήκης Ρέιγκαν, συμπεριλαμβανομένων των ονομάτων των 12 ανδρών του Majestic 12.
Σύμφωνα με τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν, το MJ-12 περιλάμβανε τον ναύαρχο Roscoe Hillenkoetter, τον πρώτο διευθυντή της CIA, τον Dr Vannevar Bush, επικεφαλής της επιστημονικής έρευνας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον James Forrestal, τον πρώτο υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, και τον στρατηγό Nathan Twining, διοικητή της Πολεμικής Αεροπορίας υπεύθυνο για την έρευνα και ανάπτυξη νέων αεροσκαφών.
Συμπτωματικά, αυτό το πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης είχε την έδρα του στην αεροπορική βάση Wright-Patterson στο Οχάιο, την ίδια στρατιωτική εγκατάσταση όπου φέρεται να μεταφέρθηκαν τα συντρίμμια από τη συντριβή του UFO στο Ρόσγουελ το 1947.
Ο Δρ Hal Puthoff, φυσικός και ερευνητής UFO, σημείωσε πρόσφατα στο podcast Joe Rogan Experience ότι ένας από τους συναδέλφους του μίλησε με τον διοικητή της αεροπορικής βάσης Wright-Patterson και επιβεβαίωσε ότι η συντριβή συνέβη πραγματικά.
«Λένε ότι ήταν αληθινό, ότι ήταν μια πραγματική συντριβή από άγνωστα αντικείμενα και ότι αυτά τα υλικά προέρχονταν πραγματικά από κάπου αλλού», είπε ο Puthoff.
Αναφερόμενος στα προγράμματα Snowbird και Pounce, ο Puthoff ισχυρίστηκε επίσης ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει σήμερα στην κατοχή της «τουλάχιστον 10» συντριμμένα UFO, τα οποία εξακολουθεί να μελετά.
Όσον αφορά το γιατί αυτή η συγκλονιστική συνάντηση του 1964 και όλες οι επικοινωνίες με τα UFO έχουν παραμείνει κρυφές για 60 χρόνια, ένα άλλο αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της CIA φαίνεται να απαντά σε αυτό το μυστήριο.
Βρέθηκε στα αρχεία αποχαρακτηρισμένων φακέλων της CIA, το DailyMail.com αποκάλυψε ένα σημείωμα από το 1953 που ουσιαστικά έθεσε τέλος σε κάθε δημόσια συζήτηση για τα UFO, λόγω του φόβου ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα έχανε τον έλεγχο του κοινού.
Σύμφωνα με την Επιστημονική Επιτροπή για τα Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα τον Ιανουάριο του 1953: «Η συνεχής έμφαση στην αναφορά αυτών των φαινομένων, σε αυτούς τους επικίνδυνους καιρούς, αποτελεί απειλή για την ομαλή λειτουργία των προστατευτικών οργάνων του πολιτικού σώματος».
Η πενταμελής επιτροπή, αποτελούμενη από ακαδημαϊκούς εμπειρογνώμονες από πανεπιστήμια σε όλες τις ΗΠΑ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα UFO δεν αποτελούσαν άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Επιπλέον, το υπόμνημα της επιτροπής συνιστούσε στην κυβέρνηση να «αφαιρέσει» από τα UFO το «ειδικό καθεστώς» που είχαν ήδη αποκτήσει μετά το Ρόσγουελ.
Πηγή: dailymail.co.uk