Ιστορική τηλεφωνική επικοινωνία πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Σύρου προέδρου Αχμάντ Αλ Σαράα, με αφορμή τις τελευταίες ισραηλινές επιδρομές εντός του συριακού εδάφους. Η κλιμάκωση της έντασης από την πλευρά του Ισραήλ, που έχει αναβαθμίσει τη στρατηγική του παρουσία στη Συρία, φαίνεται πως ενεργοποίησε την Άγκυρα — αλλά όχι με τον αναμενόμενο τρόπο.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της τουρκικής προεδρίας, οι δύο ηγέτες συζήτησαν για την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή, την πολιτική ενότητα της Συρίας, ενώ δόθηκε έμφαση στις ισραηλινές επιθέσεις και την ανάγκη συγκράτησης της έντασης.
Οι δηλώσεις Ερντογάν: Μια “αντιστροφή” ρητορικής;
Ο Τούρκος πρόεδρος χαρακτήρισε τις επιθέσεις του Ισραήλ «απαράδεκτες» και τόνισε ότι συνιστούν απειλή για ολόκληρη την περιοχή. Επαναλαμβάνοντας ένα γνώριμο μοτίβο, μίλησε για την υποστήριξη της Τουρκίας στον συριακό λαό και αναφέρθηκε με θετικό τρόπο στην πρόσφατη συμφωνία εκεχειρίας με τους Δρούζους.
Αυτό που προκαλεί εντύπωση δεν είναι τόσο η καταδίκη του Ισραήλ — που αποτελεί πάγια τακτική της τουρκικής διπλωματίας όταν το κοινό είναι «αραβικό» — όσο η ρητορική προσέγγισης με τη συριακή κυβέρνηση. Να θυμίσουμε πως μέχρι πρότινος η Άγκυρα ζητούσε ανοιχτά την ανατροπή της συριακής ηγεσίας και στήριζε αντικαθεστωτικές δυνάμεις.
Η απάντηση του Σαράα: Επαναπροσέγγιση ή τακτική;
Ο πρόεδρος της Συρίας Αχμάντ Αλ Σαράα, στην πρώτη επίσημη επικοινωνία με τον Ερντογάν μετά από χρόνια εχθρότητας, ευχαρίστησε την Τουρκία για τη στήριξη στην πολιτική ενότητα, εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Συρίας.
Η γλώσσα αυτή παραπέμπει σε προσεκτική αποκατάσταση σχέσεων, έστω και σε επίπεδο τακτικής αναγνώρισης της Άγκυρας ως περιφερειακού “παίκτη”, ίσως και απαραίτητου διαμεσολαβητή μεταξύ Δύσης, Ιράν και Ισραήλ.
Εκτίμηση: Η Τουρκία “ξαναβάφει” τον ρόλο της
Ας μην γελιόμαστε. Δεν πρόκειται για μια τυχαία επικοινωνία. Η Τουρκία, εγκλωβισμένη ανάμεσα σε αδιέξοδα στη βόρεια Συρία, αυξανόμενη διεθνή πίεση για τις σχέσεις της με τρομοκρατικά δίκτυα και έναν αστάθμητο παράγοντα ονόματι Ισραήλ, επιχειρεί να ανασυνθέσει την εικόνα της:
Μια χώρα που καταδικάζει το Ισραήλ, φροντίζει τους Δρούζους, τηλεφωνεί στον “πάλαι ποτέ εχθρό” και διαφημίζει… εκεχειρίες.
Το μήνυμα προς Ουάσινγκτον, Τεχεράνη και Μόσχα είναι σαφές: Η Τουρκία είναι ξανά “απαραίτητη”.
Αλλά κατά πόσο αυτή η στάση είναι ειλικρινής και όχι απλώς ακόμη μια γεωστρατηγική “στροφή” για εσωτερική κατανάλωση ή για να κλείσουν “μέτωπα” ενόψει των δύσκολων χειρισμών στη Μέση Ανατολή, μένει να φανεί.
Επιπτώσεις για την Ελλάδα και τη Δύση
Για την Ελλάδα, η επαναπροσέγγιση Άγκυρας–Δαμασκού μπορεί να σημαίνει:
Νέα ισορροπία στη βόρεια Συρία, με ενδεχόμενη αποδυνάμωση Κούρδων συμμάχων της Δύσης.
Ενίσχυση της τουρκικής εικόνας στον αραβικό κόσμο, πράγμα που καθιστά πιο δύσκολη τη διπλωματική της απομόνωση.
Αύξηση της επιρροής της Τουρκίας στον “μεταπολεμικό” σχεδιασμό της Συρίας, κάτι που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις ισορροπίες στην Αν. Μεσόγειο.
Πηγή: sahiel.gr