Ο λαϊκιστής συντηρητικός-εθνικιστής επικρατέστερος υποψήφιος ενδέχεται να αρνηθεί να επιτρέψει στα στρατεύματα του ΝΑΤΟ να περάσουν από τη Ρουμανία στο πλαίσιο μιας συμβατικής επέμβασης στην Ουκρανία, αν κερδίσει τον δεύτερο γύρο τον επόμενο μήνα.
Γράφει ο Andrew Korybko
Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα.
Η αιφνιδιαστική νίκη του λαϊκιστή συντηρητικού-εθνικιστή Calin Georgescu στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Ρουμανίας δίνει την ευκαιρία σε αυτό το ετερόκλητο αουτσάιντερ να εισέλθει στο αξίωμα τον επόμενο μήνα. Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης είναι εκνευρισμένα καθώς επέκρινε τη φιλοξενία από τη Ρουμανία των υποδομών πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ και τάσσεται κατά της διαιώνισης του πολέμου του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας. Είναι επίσης αφοσιωμένος Ορθόδοξος Χριστιανός και επαίνεσε μερικές από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της χώρας του από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Είναι ενδιαφέρον ότι ήταν επίσης ο αγαπημένος της διασποράς, με την πρόσθετη ανατροπή ότι τον ψήφισαν περισσότεροι στη Δυτική Ευρώπη από ό,τι στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτό υποδηλώνει ότι η απήχησή του οφείλεται επίσης στην ελπίδα ότι θα φέρει την καθυστερημένη λογοδοσία στην διαβόητα διεφθαρμένη χώρα του και θα βοηθήσει επιτέλους τον λαό της να βελτιώσει το βιοτικό του επίπεδο μέσω αποτελεσματικότερων οικονομικών, χρηματοπιστωτικών και αναπτυξιακών πολιτικών. Η εξωτερική πολιτική είναι σημαντική, αλλά τα τοπικά ζητήματα και η οικονομία υπερτερούν κατά πολύ των πρώτων για τους μέσους ψηφοφόρους.
Εάν ο Georgescu γίνει πρόεδρος της Ρουμανίας, είναι επομένως πολύ πιθανότερο να προσπαθήσει να αλλάξει τις εσωτερικές λειτουργίες της χώρας του παρά να μετασχηματίσει ριζικά την εξωτερική της πολιτική, αλλά δεν μπορεί επίσης να αποκλειστεί ότι η πιθανή νίκη του θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας. Όσοι τον ψήφισαν δεν τους αρέσει ο τρόπος με τον οποίο τα ουκρανικά σιτηρά πλημμύρισαν την εγχώρια αγορά τους σε βάρος των ντόπιων αγροτών και επίσης δεν είναι ευχαριστημένοι με την κυβέρνηση που στηρίζει οικονομικά τους Ουκρανούς πρόσφυγες.
Επιπλέον, οι τελευταίες στρατιωτικοστρατηγικές εξελίξεις σε αυτή τη σύγκρουση δημιούργησαν ανησυχίες σε πολλούς για το φάσμα του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, στην οποία η Ρουμανία θα εμπλεκόταν άμεσα λόγω της φιλοξενίας της προαναφερθείσας υποδομής πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ. Η χώρα τους διαδραματίζει επίσης σημαντικό υλικοτεχνικό ρόλο στον εξοπλισμό της Ουκρανίας και η πρόσφατα κατασκευασμένη «λεωφόρος της Μολδαβίας» θα μπορούσε να διευκολύνει την ανάπτυξη των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ εκεί, εάν το μπλοκ ή ένας «συνασπισμός των προθύμων» σε αυτό αποφασίσει να επέμβει συμβατικά.
Ακόμη και αν η Ρουμανία δεν αποστείλει στρατεύματα, ο διαμετακομιστικός ρόλος που θα μπορούσε να διαδραματίσει στην επέμβαση άλλων εκεί θα μπορούσε να βάλει έναν ρωσικό στόχο στην πλάτη της, ειδικά αν αυτό οδηγήσει σε άμεσες εχθροπραξίες ΝΑΤΟ-Ρωσίας. Για τον λόγο αυτό και έχοντας κατά νου την κριτική του για τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας μέσω αντιπροσώπων μέσω της Ουκρανίας, ο ίδιος ως Ανώτατος Διοικητής ενδέχεται να μην εγκρίνει αυτά τα σχέδια. Εξάλλου, είναι ένας λαϊκιστής συντηρητικός-εθνικιστής που δίνει προτεραιότητα σε αυτό που ειλικρινά πιστεύει ότι είναι τα εθνικά συμφέροντα, με τα οποία αυτό το σενάριο έρχεται σε αντίθεση.
Εάν κερδίσει, τότε θα αναλάβει τα καθήκοντά του στις 21 Δεκεμβρίου, γεγονός που θα μπορούσε επομένως να καταστήσει αδύνατο για τις ΗΠΑ να στηριχθούν στη Ρουμανία στο προαναφερθέν ζήτημα από εκεί και πέρα. Αυτό θα ήταν σημαντικό, υπό την προϋπόθεση ότι ο Georgescu έχει την πολιτική βούληση να εφαρμόσει μια τέτοια πολιτική, καθώς σημαίνει ότι η απερχόμενη κυβέρνηση Biden θα μπορούσε έτσι να έχει μόνο λιγότερο από ένα μήνα για να το κάνει αυτό, αν το θέλει. Εξάλλου, ακόμη και αν ο Τραμπ αποφασίσει να «κλιμακώσει για να αποκλιμακώσει» με τέτοια μέσα, μπορεί και αυτός να μην μπορέσει να το κάνει.
Υπάρχει πάντα η πιθανότητα η Πολωνία να χρησιμεύσει ως η μόνη οδός μέσω της οποίας θα μπορούσαν να εισέλθουν συμβατικά στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, ακόμη και αν δεν αποστείλει δικά της, αλλά ούτε ο απερχόμενος συντηρητικός-εθνικιστής πρόεδρος ούτε οι φιλελεύθεροι-παγκοσμιοποιητές αντίπαλοί του στον κυβερνητικό συνασπισμό θα μπορούσαν να το επιτρέψουν αυτό. Ο λόγος είναι ότι και οι δύο θέλουν να προσελκύσουν τους σκεπτικιστές ψηφοφόρους του Ukro ενόψει των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους, ο πρώτος για να κρατήσει τον δεύτερο υπό έλεγχο, ενώ ο δεύτερος θέλει να είναι επιτέλους ανεξέλεγκτος.
Γι’ αυτό και ο ένας προσπαθεί να ξεπεράσει τον άλλον σε λαϊκίστικη ρητορική, με τον κυβερνητικό συνασπισμό να φτάνει στο σημείο να ξεπεράσει ακόμη και την προηγούμενη συντηρητική-εθνικιστική κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχει ο απερχόμενος πρόεδρος, υιοθετώντας ακόμη πιο σκληρή γραμμή απέναντι στην Ουκρανία. Για το σκοπό αυτό, απαίτησαν να εκταφεί και να ταφεί κανονικά τα λείψανα των θυμάτων της Γενοκτονίας της Βολιχίας, όπως έκανε νωρίτερα για 100.000 στρατιώτες της Βέρμαχτ, και τώρα προσφέρει περισσότερη στρατιωτική βοήθεια μόνο με αντάλλαγμα ένα δάνειο και όχι πλέον δωρεάν.
Μάλιστα, ένας από τους αναπληρωτές πρωθυπουργούς έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει τον Ζελένσκι ότι θέλει να προκαλέσει έναν πολωνορωσικό πόλεμο στην Ουκρανία, γεγονός που σηματοδοτεί έντονα ότι ο κυβερνών φιλελεύθερος-παγκοσμιοποιητικός συνασπισμός δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να διευκολύνει μια συμβατική επέμβαση του ΝΑΤΟ εκεί και συνεπώς δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτό. Εάν η Ρουμανία αποκλείεται και από αυτή την άποψη, εάν ο Georgescu κερδίσει, αναλάβει τα καθήκοντά του τον επόμενο μήνα και διακηρύξει την προτεινόμενη πολιτική, τότε οι ΗΠΑ θα μπορούσαν επομένως να είναι πιο πρόθυμες να συνάψουν συμφωνία με τη Ρωσία.
Εκεί έγκειται η πιο σημαντική σε παγκόσμιο επίπεδο συνέπεια εάν αυτός ο λαϊκιστής συντηρητικός-εθνικιστής γίνει πρόεδρος της Ρουμανίας, καθώς θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά τους τρόπους με τους οποίους οι ΗΠΑ – είτε υπό την απερχόμενη κυβέρνηση Μπάιντεν είτε υπό την επερχόμενη του Τραμπ – θα μπορούσαν να «κλιμακώσουν για να αποκλιμακώσουν» με περισσότερους από τους δικούς τους όρους. Αφαιρώντας την πιθανότητα μιας συμβατικής επέμβασης του ΝΑΤΟ, οι πιθανότητες θα μπορούσαν στη συνέχεια να αυξηθούν σημαντικά για τη Ρωσία να τερματίσει αυτή τη σύγκρουση με τους δικούς της όρους, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο μόνιμη λύση.
Μεταφρασμένο από Sahiel.gr σε συνεργασία με korybko.substack.com