Όσα συμβαίνουν στη Γερμανία κάποια στιγμή εξάγονται και στην υπόλοιπη ΕΕ, ιδίως σε χρεοκοπημένα προτεκτοράτα χρέους.
Η πολιτική της ωθεί ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά σε ενεργειακή φτώχεια και μόλις πρόσφατα ο Υπουργός Οικονομικών κι Ενέργειας διέθεσε σχεδόν 11 δισ. ευρώ για τη στήριξη του εκεί ΕΛΑΠΕ, διαφορετικά η διαφορά τιμής (EEG-Umlage Levy λέγεται), που θα έπρεπε να καλύψουν οι καταναλωτές, απ’ τα 6,75c€/kWh θα εκτοξευόταν στα 9,65c€/kWh! Ενώ με την κυβερνητική παρέμβαση θα διατηρηθεί το 2021 στα 6,5c€/kWh, μια που το 2021 είναι έτος εκλογών! Οι έμμεσες πληρωμές απ’ τον προϋπολογισμό κουκουλώνουν το πρόβλημα, δεν το λύνουν, την ώρα που η πύλη σύγκρισης τιμών Verivox.de καταγράφει πως τα Γερμανικά νοικοκυριά πληρώνουν το πιο ακριβό ρεύμα στον πλανήτη. Κι εκτός απ’ την προσαύξηση του EEG-Umlage Levy ακολουθούν και οι αυξήσεις για τις χρεώσεις των δικτύων μεταφοράς και διανομής, πάντα λόγω των “Α”ΠΕ.
Αυτό ωστόσο ουδόλως απασχολεί όσους θησαυρίζουν απ’ την έωλη πολιτική. Μια τέτοια εταιρεία είναι η Stiebel Eltron, που κατασκευάζει συστήματα θέρμανσης και πλέον και αντλίες θερμότητας, τη νέα τεχνολογία που θα μας αναγκάσουν ν’ αγοράσουμε για να “σώσουμε τον πλανήτη”. Και σε πρόσφατη ανακοίνωσή της το διέπραξε: κάλεσε τη Γερμανική κυβέρνηση να προβεί σε “διόρθωση πολιτικής” σχετικά με τους “κλιματικούς στόχους” και ζητεί “βελτιωμένη ασφάλεια προγραμματισμού” για τη Γερμανική βιομηχανία θέρμανσης.
Τι σημαίνει όμως “βελτιωμένη ασφάλεια προγραμματισμού” για τη Γερμανική εταιρεία; “Είναι επιθυμητό για τη βιομηχανία θέρμανσης να έχει ένα …
συγκεκριμένο πολιτικό χρονοδιάγραμμα. Θα θέλαμε οι πολιτικοί να ορίσουν με σαφήνεια πόσες αντλίες θερμότητας πρέπει να εγκατασταθούν σε ποια στιγμή και στη συνέχεια να διασφαλίσουν αυτό το σενάριο στόχου με αντίστοιχα σχέδια δράσης. Τότε εμείς, ως κατασκευαστής, θα είχαμε προγραμματίσει με ασφάλεια και θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε τις απαραίτητες επενδύσεις”. Ελεύθερη οικονομία της αγοράς, είπατε; Όχι βέβαια! Κεντρικά κατευθυνόμενη απ’ την Ανώτατη Εξουσία, με 5ετή και 10ετή πλάνα παραγωγής. Βρε τι μου θυμίζει, βρε τι μου θυμίζει …
Σε μια οικονομία της αγοράς η τεχνολογία εξελίσσεται και δημιουργεί προϊόντα που προσφέρουν συγκεκριμένα πλεονεκτήματα ως προς τα ήδη υπάρχοντα κι επαφίεται στον καταναλωτή ν’ αναγνωρίσει τα πλεονεκτήματα και να κατευθύνει την αγορά. Όταν οι κυβερνήσεις καθορίζουν ποια θα είναι η τεχνολογική εξέλιξη, τι θα παραχθεί και σε ποιες ποσότητες, αυτό μάλλον αποτυχημένα προ δεκαετιών οικονομικά μοντέλα θυμίζει.
Η Γερμανία έχει επιβάλλει απ’ το 2021 φόρο άνθρακα 25€/τόνο CO2στους τομείς των μεταφορών και της θέρμανσης. Επειδή τα 25€ τους είναι “λίγα”, θα τα κάνουν 55€ το 2025. Κι ενώ ακόμα δεν έχει καν ξεκινήσει να εφαρμόζεται το νέο δήθεν “πράσινο” χαράτσι, η συγκεκριμένη εταιρεία το θεωρεί εντελώς ανεπαρκές. Το βασικό της πρόβλημα είναι πως οι αντλίες θερμότητας λειτουργούν με ηλεκτρική ενέργεια, η οποία είναι ακριβή, κι είναι ακριβή ακριβώς λόγω των “Α”ΠΕ. Και λέει πως “Δεν μπορεί πλέον να συμβαίνει ότι η τιμή ηλεκτρικής ενέργειας για φιλική προς το περιβάλλον θέρμανση θα παραμείνει στο μέλλον λόγω φόρων περισσότερο επιβαρυμένη από τις τιμές για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.” Η “φιλική προς το περιβάλλον θέρμανση” είναι βεβαίως η θέρμανση με ηλεκτρισμό από “Α”ΠΕ, αυτές που απαιτούν ολοένα και μεγαλύτερη κατανάλωση φυσικού αερίου για υποστήριξη της τυχαιότητας παραγωγής.
Μια λοιπόν που η ηλεκτρική ενέργεια δεν πρόκειται να γίνει πιο φθηνή, αυτό που θα γίνει πιο ακριβό θα είναι η θέρμανση. Κι όποιος επιβιώσει, επιβίωσε στη Γερμανία των “κλιματικών στόχων”. Και κατ’ επέκταση στη σημερινή ΕΕ, όπου αργά ή γρήγορα η νομοθεσία προσαρμόζεται στις ανάγκες της Γερμανικής και εν γένει ΒορειοΕυρωπαϊκής βιομηχανίας.
Πηγή: greeklignite.blogspot.gr