Αυτό είναι το μεγάλο στρατηγικό πλαίσιο εντός του οποίου λαμβάνουν χώρα οι συνομιλίες της Ρωσίας με τις ΗΠΑ και την Ουκρανία.
Οι περιστασιακοί παρατηρητές είναι πεπεισμένοι ότι ο Τραμπ είναι ένας τρελός χωρίς μέθοδο πίσω από την τρέλα του, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι αυτός και η ομάδα του – συλλογικά γνωστοί ως Τραμπ 2.0 – εφαρμόζουν αργά αλλά σταθερά τη μεγάλη στρατηγική τους εναντίον της Κίνας. Κάθε μία από τις κινήσεις τους στο εξωτερικό θα πρέπει να θεωρείται ως μέσο για τον σκοπό αυτό. Θέλουν να περιορίσουν συνολικά την Κίνα και στη συνέχεια να την εξαναγκάσουν σε μια μονόπλευρη εμπορική συμφωνία που «θα εξισορροπήσει την οικονομία της Κίνας προς την κατανάλωση των νοικοκυριών» σύμφωνα με την Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας.
Γράφει ο Andrew Korybko
”Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα”
Ο Τραμπ 2.0 δεν θέλει να πάει σε πόλεμο για αυτό, ωστόσο, γι’ αυτό και είναι προσεκτικοί ώστε να αποφύγουν την αναπαραγωγή του προηγούμενου της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας. Η άσκηση υπερβολικής οικονομικής-δομικής πίεσης στην Κίνα ταυτόχρονα θα μπορούσε να την τρομάξει ώστε να ξεσπάσει σε απελπισία πριν κλείσει το παράθυρο ευκαιρίας. Ως εκ τούτου, αποφάσισαν να στερήσουν σταδιακά από την Κίνα την πρόσβαση σε αγορές και πόρους, ιδανικά μέσω μιας σειράς εμπορικών συμφωνιών, προκειμένου να προσδώσουν στις ΗΠΑ την έμμεση μόχλευση που απαιτείται για να εκτροχιάσουν ειρηνικά την άνοδο της Κίνας ως υπερδύναμης.
Οι εμπορικές συμφωνίες των ΗΠΑ με την ΕΕ και την Ινδία θα μπορούσαν τελικά να οδηγήσουν στον περιορισμό της πρόσβασης της Κίνας στις αγορές τους υπό την απειλή τιμωρητικών δασμών εάν αρνηθούν. Παράλληλα, η ειδική επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, η πίεση κατά του Ιράν και οι ταυτόχρονες προσπάθειες υποταγής της Νιγηρίας και άλλων κορυφαίων παραγωγών ενέργειας θα μπορούσαν να περιορίσουν την πρόσβαση της Κίνας στους πόρους που απαιτούνται για την τροφοδότηση της άνοδός της ως υπερδύναμης. Το συνδυασμένο αποτέλεσμα μέχρι στιγμής ασκεί ήδη τεράστια πίεση στην Κίνα να συνάψει συμφωνία με τις ΗΠΑ.
Αυτό είναι το μεγάλο στρατηγικό πλαίσιο εντός του οποίου λαμβάνουν χώρα οι συνομιλίες της Ρωσίας με τις ΗΠΑ και την Ουκρανία. Και αυτή δέχεται τεράστια πίεση αφότου ο Τραμπ 2.0 απροσδόκητα (κατά την άποψή τους) διαιώνισε τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία, πρωτοστάτησε σε μια σημαντική ανακάλυψη στην Κεντρική Ασία μέσω της «Διαδρομής Τραμπ για Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία» του περασμένου Αυγούστου σε όλο τον Νότιο Καύκασο και ανάγκασε την Ινδία να περιορίσει τις εισαγωγές πετρελαίου. Η Ρωσία πρέπει τώρα να αποφασίσει αν θα διακόψει τη δική της συμφωνία με τις ΗΠΑ ή αν θα εξαρτηθεί περισσότερο από την Κίνα.
Το πρώτο σενάριο θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ, επικεντρωμένη στους πόρους, με αντάλλαγμα συμβιβασμούς στους μαξιμαλιστικούς στόχους της στην Ουκρανία, κάτι που θα μπορούσε να στερήσει από την Κίνα την πρόσβαση στα κοιτάσματα στα οποία επενδύουν οι ΗΠΑ, όπως εξηγείται εδώ. Όσον αφορά το δεύτερο σενάριο, η Ρωσία θα μπορούσε να συνεχίσει την ειδική της επιχείρηση επ’ αόριστον με αυξανόμενη κινεζική υποστήριξη, με αντάλλαγμα την απεριόριστη πρόσβαση της Κίνας στους πόρους της σε τιμές ευκαιρίας, βοηθώντας έτσι σημαντικά την Κίνα να προετοιμαστεί για πόλεμο με τις ΗΠΑ.
Με αυτόν τον τρόπο, η επίτευξη συμφωνίας με τη Ρωσία θα μπορούσε να διευκολύνει τη στρατηγική παράδοση της Κίνας στις ΗΠΑ χωρίς να αυξήσει τον κίνδυνο πολέμου, ενώ η μη επίτευξη αυτού θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο πολέμου εάν η Ρωσία μετατραπεί σε απόθεμα πρώτων υλών της Κίνας για τον προαναφερθέντα λόγο και με το ίδιο αποτέλεσμα έναντι των ΗΠΑ. Αυτό προσδίδει στον Πούτιν πλεονέκτημα έναντι του Τραμπ 2.0, αλλά δεν είναι επίσης απεγνωσμένοι να καταλήξουν σε συμφωνία με τον Πούτιν με κάθε κόστος, επομένως δεν έχουν εξαναγκάσει τον Ζελένσκι στις απαιτούμενες παραχωρήσεις του και ίσως να μην το κάνουν ποτέ.
Εάν ο Τραμπ 2.0 δεν καταφέρει να καταλήξει σε συμφωνία με τον Πούτιν, τότε θα προετοιμαστεί για πόλεμο με την Κίνα, κάτι που προβλέπει η Εθνική Αμυντική Στρατηγική τους, δεδομένης της ρητά δηλωμένης στρατιωτικής συσσώρευσης που θυμίζει Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως και να ‘χει, η αναπαραγωγή του προηγούμενου της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας σε αυτή την περίπτωση διακινδυνεύει επικίνδυνα ένα Περλ Χάρμπορ του 21ου αιώνα, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την σχεδιαζόμενη αποκατάσταση της μονοπολικότητας. Είναι επομένως καλύτερο για τον Τραμπ 2.0 να εξαναγκάσει τον Ζελένσκι να δώσει στον Πούτιν αυτό που θέλει, προκειμένου να συνεχίσει να περιορίζει ειρηνικά την Κίνα.
Πηγή: korybko.substack.com
