Κίνα: Στρατηγική σιωπής και επιρροής
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας υιοθετεί μια σκόπιμη και διαρκή προσέγγιση στην κρίση της Ουκρανίας. Χωρίς να υποστηρίζει ανοιχτά τη Ρωσία, ούτε να καταδικάζει την εισβολή, το Πεκίνο επιλέγει μια «παθητική αλλά υπολογισμένη» στρατηγική. Στόχος του είναι να εμφανιστεί ως νόμιμη υπερδύναμη, να προωθήσει την πολυμέρεια και να μετρήσει την αντοχή της Δύσης ενόψει πιθανών μελλοντικών προκλήσεων στον Ασιατικό Ειρηνικό.
Ουδετερότητα με όρους Πεκίνου
Η Κίνα απέχει συστηματικά από ψηφοφορίες του ΟΗΕ που καταδικάζουν τη ρωσική επιθετικότητα, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να στηρίξει τις προσαρτήσεις της Μόσχας. Η στάση αυτή σχετίζεται άμεσα με την Ταϊβάν: το Πεκίνο δεν θέλει να προκαλέσει τη Δύση ώστε να επανεξετάσει την πολιτική της «Μίας Κίνας».
Την ίδια στιγμή, κινεζικές εταιρείες φέρονται να προμηθεύουν κρίσιμα εξαρτήματα για ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, το 92% των εξαρτημάτων UAVs στη ρωσική παραγωγή προέρχεται από την Κίνα.
Ούτε ρωσική ούτε ουκρανική νίκη
Το Πεκίνο επιθυμεί έναν παρατεταμένο πόλεμο. Μια ξεκάθαρη ρωσική νίκη θα ενθαρρύνει τη Μόσχα και θα δημιουργήσει αστάθεια στα κινεζικά σύνορα. Από την άλλη, μια ουκρανική νίκη θα ενίσχυε τη Δύση. Έτσι, η Κίνα κερδίζει διατηρώντας τη Ρωσία αποδυναμωμένη αλλά εξαρτημένη από την οικονομική και διπλωματική της στήριξη.
Διπλωματικό και στρατηγικό σκάκι
Η Κίνα εκμεταλλεύεται τις ρωγμές εντός ΝΑΤΟ και την κόπωση της Δύσης από τον πόλεμο. Παράλληλα, συλλέγει πολύτιμα δεδομένα μάχης από την Ουκρανία ώστε να σχεδιάσει πιθανές μελλοντικές επιχειρήσεις στην Ταϊβάν.
Η διαφορά με τις δυτικές δημοκρατίες είναι εμφανής: το αυταρχικό μονοκομματικό σύστημα του Πεκίνου μπορεί να προχωρήσει γρήγορα σε στρατιωτική κλιμάκωση, χωρίς τα πολιτικά αδιέξοδα που εμποδίζουν την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Συμπέρασμα
Η κινεζική στάση στον πόλεμο της Ουκρανίας δεν είναι απλή ουδετερότητα· είναι μια στρατηγική επένδυση. Με τον πόλεμο να παρατείνεται, η Κίνα ενισχύει την παγκόσμια επιρροή της, κρατά τη Ρωσία σε τροχιά εξάρτησης και ταυτόχρονα αξιολογεί την ετοιμότητα της Δύσης για μελλοντικές προκλήσεις στον Ινδο-Ειρηνικό.
Πηγή: sahiel.gr