Συμφωνία με… ποσοστά
Οι εταιρείες Nvidia και AMD κατέληξαν σε συμφωνία με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ: θα μπορούν να εξάγουν προηγμένους ημιαγωγούς στην Κίνα, εφόσον δίνουν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ 15% των πωλήσεων τους. Ο Υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, χαιρέτισε τη συμφωνία ως «μοντέλο για το μέλλον».
Ωστόσο, η κίνηση αυτή φαίνεται να υπονομεύει την ίδια την προσπάθεια των ΗΠΑ να οικοδομήσουν ένα σφιχτό καθεστώς ελέγχου των εξαγωγών προς το Πεκίνο.
Το στοίχημα της Ουάσινγκτον
Η πολιτική που ξεκίνησε επί Μπάιντεν στόχευε να επιβραδύνει την κινεζική πρόοδο στην Τεχνητή Νοημοσύνη, εμποδίζοντας την πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένα τσιπ. Στον συνασπισμό συμμετέχουν χώρες-κλειδιά στην αλυσίδα εφοδιασμού: Ιαπωνία, Ολλανδία, Ν. Κορέα και Ταϊβάν.
Αλλά η επιβολή τέτοιων ελέγχων είναι ήδη δύσκολη. Όσο πιο πολλές χώρες εμπλέκονται, τόσο αυξάνονται τα προβλήματα συλλογικής δράσης: εταιρείες και κυβερνήσεις έχουν κίνητρο να παρακάμψουν τους κανόνες για να μη χάσουν έσοδα και μερίδιο αγοράς.
Διαφορετικά συμφέροντα
Οι ΗΠΑ έχουν στρατηγικό λόγο να περιορίσουν τις στρατιωτικές δυνατότητες της Κίνας. Όμως, για την Ολλανδία ή την Ιαπωνία, η απειλή είναι πολύ πιο θεωρητική. Οι κυβερνήσεις τους ανησυχούν περισσότερο για κινεζικά οικονομικά αντίποινα παρά για στρατιωτικό κίνδυνο.
Η Ουάσινγκτον ήδη πιέζει τα μέλη του συνασπισμού να αρνηθούν τις τεχνολογίες τους στους Κινέζους. Η νέα συμφωνία, όμως, δίνει το μήνυμα ότι ακόμα και οι ίδιες οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να διαπραγματευτούν — αρκεί να υπάρχει οικονομικό όφελος.
Ένα εύθραυστο μέτωπο
Η συμφωνία Τραμπ δείχνει την κεντρική πρόκληση: χωρίς ενιαία γραμμή και δέσμευση από όλους, το καθεστώς ελέγχου των εξαγωγών δύσκολα θα σταθεί. Και η Κίνα, παρακολουθώντας τις ρωγμές, έχει κάθε λόγο να περιμένει την κατάρρευση της συμμαχίας.