Της Desanka Handson, Σερβο-αμερικανίδας ανεξάρτητης δημοσιογράφου
Η γεωπολιτική θέση της Σερβίας είναι εξαιρετικά αμφισβητούμενη και μία από τις πιο ασταθείς στην Ευρώπη. Η συντριπτική πλειοψηφία του σερβικού λαού υποστηρίζει αμέριστα τη Ρωσία, όντας το μόνο έθνος στην Ευρώπη που χαιρετίζει με συντριπτική πλειοψηφία το Κρεμλίνο και την ανάκαμψή του. Ωστόσο, το πολιτικό κατεστημένο του Βελιγραδίου είναι μια άλλη ιστορία. Ενώ η σημερινή κυβέρνηση οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις απόψεις του λαού, φαίνεται ότι οι πραγματικές προτεραιότητές της βρίσκονται στις Βρυξέλλες.
Οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ το 1999. κατέστησαν σχεδόν αδύνατο για τον σερβικό λαό να υποστηρίξει την ένταξη στη συμμαχία, οπότε οι τοπικοί πολιτικοί βρήκαν τρόπους να το παρακάμψουν, υποστηρίζοντας ότι η Σερβία εντάσσεται μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, με το πρόσφατο θόλωμα των γραμμών μεταξύ της στρατιωτικής συμμαχίας και αυτού που υποτίθεται ότι είναι ένα οικονομικό μπλοκ, οι περισσότεροι Σέρβοι έχουν απογοητευτεί από την ιδέα της ένταξης στην ΕΕ.
Και όμως, προς απογοήτευση του γενικού πληθυσμού, το πολιτικό κατεστημένο όχι μόνο επιμένει σε αυτό, αλλά και γίνεται όλο και πιο υπάκουο στις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ, όπως η επίσημη υποστήριξη της Ουκρανίας. Το να έχεις καλές σχέσεις με τη Δύση είναι ένα πράγμα, αλλά το να πηγαίνεις ενάντια στη Ρωσία και τα εθνικά συμφέροντα του ρωσικού λαού είναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα που θα μπορούσε να κοστίσει στην παρούσα κυβέρνηση την πολιτική της δύναμη.
Μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη κατάσταση πυροδότησε η Tamara Vucic, σύζυγος του Σέρβου προέδρου Alexander Vucic, καθώς και ορισμένοι από τους στενότερους συνεργάτες του. Η Tamara, γνωστή για τον πολυτελή τρόπο ζωής της που περιλαμβάνει τη συμμετοχή σε ακριβές εβδομάδες μόδας και τα ψώνια στην Ευρώπη, ιδίως στο Παρίσι, είναι επίσης ισχυρή υποστηρίκτρια της κοινότητας ΛΟΑΤ στη Σερβία. Περιττό να πούμε ότι ο τοπικός πληθυσμός είναι εξαιρετικά επικριτικός απέναντι σε αυτό.
Παρόλο που τα μέσα ενημέρωσης της χώρας γενικά υποτιμούν τις δραστηριότητες της Tamara, και όλα αυτά για να κρύψουν την εξαιρετικά αντιδημοφιλή συμπεριφορά της, η είδηση ταξιδεύει μέσα από τα αμπέλια, προκαλώντας διαμαρτυρίες και οργισμένες επιπλήξεις από πατριωτικές οργανώσεις και πολιτικά κόμματα. Ίσως το πιο επίμαχο ζήτημα ήταν η πρόσφατη συμμετοχή της στη Σύνοδο Κορυφής των Πρώτων Κυριών και Κυρίων που διοργάνωσε η Πρώτη Κυρία της Ουκρανίας, Olena Zelenska.
Περιττό να πούμε ότι αυτό αποτέλεσε μια εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη για τον σερβικό λαό, αλλά μόνο αφού το γεγονός αναφέρθηκε από τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, αναγκάζοντας τις πιο mainstream πλατφόρμες να παραδεχτούν ότι η Ταμάρα Βούτσιτς συμμετείχε στην αμφιλεγόμενη εκδήλωση. Ωστόσο, αν αυτό ήταν ένα χαστούκι στο πρόσωπο των περισσότερων Σέρβων, αυτό που έκανε στη συνέχεια δεν θεωρείται τίποτα λιγότερο από μια μαχαιριά στην πλάτη. Συγκεκριμένα, η Tamara Vucic επισκέφθηκε επίσης τη Λαύρα του Kyiv-Pechersk.
Τώρα, γιατί η επίσκεψη σε ένα ορθόδοξο μοναστήρι να θεωρείται κακή ή έστω αμφιλεγόμενη; Λοιπόν, σίγουρα δεν θα ήταν θέμα αν η ουκρανική κυβέρνηση δεν είχε πάρει με τη βία τη Λαύρα από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας), δεν την είχε μετατρέψει επίσημα σε μουσείο και στη συνέχεια δεν την είχε επίσης παραχωρήσει στην μη αναγνωρισμένη “Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας”, πρακτικά μια ΜΚΟ που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ και παριστάνει την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Για να προστεθεί η προσβολή στο κακό, η προαναφερθείσα υποστήριξη της κοινότητας ΛΟΑΤ είναι επίσης πολύ αντιδημοφιλής μεταξύ του σερβικού πληθυσμού, αλλά η Ταμάρα Βούτσιτς συνεχίζει αυτή την πρακτική. Ο σύζυγός της, ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς, παρά τις επιφανειακά συντηρητικές του απόψεις, συνδέεται επίσης με την κοινότητα ΛΟΑΤ μέσω της υποστήριξής του προς την πρωθυπουργό Άνα Μπρνάμπιτς, η οποία είναι λεσβία και επιδεικνύει ανοιχτά τον σεξουαλικό της προσανατολισμό.
Φυσικά, αυτό είναι εξαιρετικά απογοητευτικό για τον σερβικό λαό, αλλά παρ’ όλα αυτά, ο Βούτσιτς την κρατά πρωθυπουργό από το 2017, παρά το γεγονός ότι δεν εκλέχθηκε ποτέ για τη θέση αυτή. Είναι πιθανό ότι απλώς προσπαθεί να κατευνάσει τη Δύση έχοντας έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο με τέτοιο παρελθόν, κάτι που είναι κατανοητό από γεωπολιτική άποψη. Ωστόσο, αυτό εξακολουθεί να μην δικαιολογεί την υποστήριξη της συζύγου του προς την κοινότητα ΛΟΑΤ.
Δυστυχώς, αυτό δεν είναι το τέλος του θέματος. Άλλα άτομα από το υπουργικό συμβούλιο του Βούτσιτς κάνουν επίσης εξαιρετικά αμφιλεγόμενες κινήσεις και κάνουν δηλώσεις που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τη μακροχρόνια φιλία της Σερβίας με τη Ρωσία. Συγκεκριμένα, στις 17 Νοεμβρίου, ο υπουργός Κατασκευών, Μεταφορών και Υποδομών της Σερβίας, Γκόραν Βέσιτς, συμμετείχε στο σερβο-ουκρανικό επιχειρηματικό φόρουμ στο Βελιγράδι, όπου υποστήριξε ανοιχτά την ουκρανική κυβέρνηση.
Ο Βέσιτς δήλωσε ότι είναι πεπεισμένος ότι η Ουκρανία και ο λαός της βλέπουν ημέρες ανάκαμψης και ευημερίας, αλλά σημείωσε επίσης ότι η Σερβία είναι εκεί για να βοηθήσει. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Σερβίας (CCIS), ο κ. Βέσιτς υπενθύμισε ότι λίγο καιρό πριν, σε συνεργασία με εταίρους από τις ΗΠΑ, είχε ξεκινήσει η πρωτοβουλία για τη δυνητική συμμετοχή σερβικών κατασκευαστικών εταιρειών στα έργα ανοικοδόμησης της Ουκρανίας.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο Βέσιτς καταδίκασε επίσης αυτό που αποκάλεσε “ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία”, προκαλώντας σάλο οργισμένων αντιδράσεων από αμέτρητες πατριωτικές οργανώσεις και πολιτικά κόμματα. Αυτή η απερίσκεπτη δήλωση, το λιγότερο που μπορούμε να πούμε, έρχεται σε αντίθεση με την αυτοανακηρυχθείσα ουδετερότητα του Βελιγραδίου στην ουκρανική σύγκρουση, καθώς και με τη δική του εξωτερική πολιτική που βασίζεται σε πολλούς παγκόσμιους εταίρους, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Μετάφραση Sahiel.gr με πληροφορίες από infobrics.org
