chatgpt
by
Sahiel
AI
- Γιατί ο Νετανιάχου συγκαλεί Συμβούλιο Ασφαλείας τώρα – και τι «διαβάζει» το Ισραήλ
- Η επανεκκίνηση των συνομιλιών στο Μουσκάτ: Πυρηνικά μόνο ή «πακέτο»;
- Τραμπ προς Χαμενεΐ: Ρητορική αποτροπής και υπαινιγμός νέου πλήγματος
- Οι προειδοποιήσεις από το IRGC και ο κίνδυνος διάχυσης της κρίσης στην περιοχή
- Τι διακυβεύεται: Διπλωματία υπό απειλή, με το Ισραήλ σε ρόλο επιταχυντή εξελίξεων
Συμβούλιο Ασφαλείας στην Ιερουσαλήμ: Το Ισραήλ «μετρά» το παράθυρο κινδύνου
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκάλεσε το Υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας το απόγευμα της Πέμπτης 5 Φεβρουαρίου 2026 στην Ιερουσαλήμ, με αντικείμενο την επιδεινούμενη κρίση γύρω από το Ιράν, καθώς οι συνομιλίες Ουάσινγκτον–Τεχεράνης επρόκειτο να επιστρέψουν την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου.
Η σύγκληση δεν είναι τυπική διαδικασία. Είναι ένδειξη ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει την επανέναρξη της διπλωματίας όχι ως «ηρεμία», αλλά ως περίοδο υψηλής αβεβαιότητας: κάθε γύρος συνομιλιών μπορεί είτε να παγώσει την κλιμάκωση είτε να την επιταχύνει, αν η μία πλευρά θεωρήσει ότι ο άλλος «κερδίζει χρόνο».
Οι συνομιλίες στο Μουσκάτ: Γιατί άλλαξε τόπος και γιατί στενεύει η ατζέντα
Οι συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν έχουν προγραμματιστεί να διεξαχθούν στο Μουσκάτ του Ομάν, μετά από ιρανικό αίτημα αλλαγής τόπου, ενώ η Τεχεράνη επιδιώκει να περιοριστούν αποκλειστικά στο πυρηνικό ζήτημα.
Αυτό είναι κομβικό:
Η Ουάσινγκτον (σύμφωνα με τις δημόσιες τοποθετήσεις/διαρροές) θέλει ευρύτερη συζήτηση που να αγγίζει και άλλα πεδία ισχύος.
Η Τεχεράνη επιμένει σε «στενή» φόρμουλα, για να μη μετατραπεί η διαπραγμάτευση σε συνολικό έλεγχο της περιφερειακής της στρατηγικής.
Η περιφερειακή πίεση υπέρ της συνέχισης των συνομιλιών
Παράλληλα, η εικόνα που βγαίνει από δημοσιεύματα είναι ότι περιφερειακοί παίκτες προέτρεψαν την Ουάσινγκτον να μην τινάξει στον αέρα τη διαδικασία, φοβούμενοι ότι μια ακύρωση θα αύξανε τον κίνδυνο στρατιωτικής επιλογής.
Η αλήθεια είναι απλή και σκληρή: στη Μέση Ανατολή, όταν η διπλωματία «σπάει», δεν μένει κενό — το κενό το γεμίζει η κλιμάκωση.
Τραμπ προς Χαμενεΐ: Αποτροπή με προσωπικό τόνο και «υπόσχεση επιστροφής»
Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε δηλώσεις που αποδόθηκαν σε συνέντευξη ενόψει του Super Bowl, κινήθηκε σε γραμμή ωμής αποτροπής, λέγοντας ότι ο Αλί Χαμενεΐ «θα πρέπει να ανησυχεί πολύ» και προειδοποιώντας ότι αν το Ιράν επανεκκινήσει την πορεία προς πυρηνικό όπλο, οι ΗΠΑ θα επανέλθουν με πλήγματα.
Ανεξάρτητα από το επικοινωνιακό περιτύλιγμα, το μήνυμα είναι κλασικό: «Διαπραγματεύσεις υπό την απειλή ισχύος». Και εδώ βρίσκεται η λεπτή γραμμή: όταν η απειλή γίνεται καθημερινή ρητορική, η άλλη πλευρά συχνά μετακινείται από την υποχώρηση προς τη σκλήρυνση, για λόγους εσωτερικής νομιμοποίησης.
Η ιρανική απάντηση: Σκληρή ρητορική και «στόχοι» στην περιοχή
Την ίδια ώρα, ιρανικές φωνές από τον σκληρό πυρήνα των Φρουρών της Επανάστασης εντείνουν τη ρητορική περί εκδίωξης των ΗΠΑ από την περιοχή και απειλές ότι σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης, θα στοχοποιηθεί και το Ισραήλ μαζί με αμερικανικές βάσεις.
Η εξίσωση που προκύπτει είναι επικίνδυνη:
Η Ουάσινγκτον πιέζει με στρατιωτική «σκιά».
Η Τεχεράνη απαντά με απειλές διάχυσης της σύγκρουσης.
Το Ισραήλ κρατά ανοιχτό το σενάριο ότι η διπλωματία μπορεί να αποτελέσει κάλυμμα για ανασυγκρότηση/αναβάθμιση δυνατοτήτων.
Ο ρόλος Γουίτκοφ και οι ισραηλινές «κόκκινες γραμμές» πριν από το Μουσκάτ
Στο παρασκήνιο, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή Steve Witkoff είχε επαφές στο Ισραήλ με τον Νετανιάχου για συντονισμό πριν από τις συνομιλίες, ενώ αναφέρθηκαν και διαβουλεύσεις σε χώρες του Κόλπου πριν από τη μετάβαση στο Ομάν.
Για την Ιερουσαλήμ, το ζητούμενο είναι να μην παραχθεί μια «συμφωνία εικόνας» που θα αφήνει γκρίζες ζώνες. Γιατί σε αυτό το πεδίο, η ασάφεια δεν είναι διπλωματικό εργαλείο — είναι στρατηγικό ρίσκο.
Τι διακυβεύεται: Διπλωματία που κρέμεται από το νήμα της αποτροπής
Οι συνομιλίες στο Μουσκάτ ξεκινούν σε περιβάλλον όπου κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Οι ΗΠΑ θέλουν αποτέλεσμα που να φαίνεται «σκληρό». Το Ιράν θέλει να μη φανεί ότι υποχωρεί. Το Ισραήλ θέλει να βεβαιωθεί ότι η διαδικασία δεν θα μετατρέψει τον χρόνο σε όπλο της Τεχεράνης.
Και μέσα σε αυτό το τρίγωνο, η περιοχή κρατά την ανάσα της: διότι μια αποτυχημένη διαπραγμάτευση, όταν συνοδεύεται από απειλές και στρατιωτική προετοιμασία, δεν οδηγεί συνήθως σε «πάγωμα» — οδηγεί σε επιλογές χωρίς επιστροφή.
Προτεινόμενα Sahiel.gr
- Στενό του Ορμούζ: Γιατί η ένταση Ιράν–ΗΠΑ απειλεί την παγκόσμια ενέργεια
- Ισραήλ – Ελλάδα – Κύπρος: Στρατηγικό τρίγωνο αποτροπής
- Reuters: Ο Αραγτσί στο Μουσκάτ για συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν
- AP: Αμερικανοί και Ιρανοί αξιωματούχοι στο Ομάν – πλαίσιο και δυσκολίες
Ο Νετανιάχου συγκαλεί Συμβούλιο Ασφαλείας γιατί ξέρει ότι οι συνομιλίες δεν είναι «παύση κινδύνου» — είναι στιγμή αποφάσεων. Αν το Μουσκάτ δώσει έστω μια αχτίδα ελέγχου, η περιοχή θα κερδίσει χρόνο. Αν αποτύχει, τότε η ρητορική αποτροπής μπορεί να γίνει πράξη. Και στη Μέση Ανατολή, όταν η αποτροπή μετατρέπεται σε γεγονός, κανείς δεν εγγυάται το επόμενο πρωί.
