Μόνο η πολιτική μηχανική μπορεί να αποκαταστήσει τα δικαιώματα της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία, όπως επιθυμεί ο Λαβρόφ

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δεσμεύτηκε στις αρχές Ιουνίου, κατά την Ημέρα της Ρωσικής Γλώσσας, ότι «η Ρωσία δεν θα εγκαταλείψει τους Ρώσους και τους ρωσόφωνους που βρίσκονται σε δύσκολη θέση και θα διασφαλίσει την πλήρη αποκατάσταση των νομικών τους δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να μιλούν τη μητρική τους γλώσσα. Θα συνεχίσουμε να συζητάμε αυτό το επείγον ζήτημα σε διεθνείς φόρα. Θα επιμείνουμε να επιλυθεί ως προϋπόθεση για μια μόνιμη ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης στην Ουκρανία».

Γράφει ο Andrew Korybko
Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα.

Αυτό συνάδει με τον στόχο της Ρωσίας για αποναζιστικοποίηση και συμπεριλήφθηκε στο μνημόνιο για τον τερματισμό της σύγκρουσης που παρέδωσε στην Ουκρανία κατά τη δεύτερη γύρο των διμερών συνομιλιών που ξανάρχισαν στην Κωνσταντινούπολη. Αντικειμενικά, η αποκατάσταση των πλήρων δικαιωμάτων της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία είναι απαραίτητη για μια βιώσιμη ειρήνη, αλλά αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω νομοθετικών αλλαγών. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα, καθώς η Ράντα δεν ενδιαφέρεται να καταργήσει τον «νόμο για την κρατική γλώσσα» του 2019, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις αρχές του 2022.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, το υπόμνημα της Ρωσίας ζητά επίσης την διεξαγωγή εκλογών για τη Ράντα παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές, αν και δεν θα υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα αναλάβουν την εξουσία δυνάμεις φιλικές προς τη Ρωσία (στο πλαίσιο της κατάργησης του προαναφερθέντος νόμου) για την εφαρμογή αυτού του ρεαλιστικού αιτήματος. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται τελικά πολιτική μηχανική για την αποκατάσταση των πλήρων δικαιωμάτων της ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία, αλλά η Ρωσία δεν έχει επιρροή στις πολιτικές διαδικασίες της χώρας, όπως αποδεικνύεται από την αδυναμία της να επιφέρει αλλαγές.

Επομένως, αυτό το μέρος του στόχου της Ρωσίας για αποναζιστικοποίηση ενδέχεται να μην επιτευχθεί, εκτός εάν οι ΗΠΑ αναλάβουν αυτή την ευθύνη, κάτι που θα ήταν σοφό να κάνουν προκειμένου να εξαλείψουν τις ρίζες ενός άλλου конфлиκτου. Σε τελική ανάλυση, όσο δεν αποκατασταθούν πλήρως τα δικαιώματα της ρωσικής γλώσσας, το Κρεμλίνο θα συνεχίσει να υποστηρίζει αυτόν τον αγώνα και ενδεχομένως να εξετάσει το ενδεχόμενο κάποιας κρυφής δράσης για την επίτευξή του. Τα εκατομμύρια των διακριζόμενων ρωσόφωνων στην Ουκρανία θα μπορούσαν να αποτελέσουν γόνιμο έδαφος για την πρόσληψη ατόμων για τέτοιες επιχειρήσεις μετά την άρση του στρατιωτικού νόμου.

Η κυβέρνηση Τραμπ δεν φαίνεται μέχρι στιγμής να ενδιαφέρεται για αυτό, όπως αποδεικνύεται από την απουσία πίεσης προς τον Ζελένσκι να συμμορφωθεί με τις πιο σημαντικές απαιτήσεις της Ρωσίας για ειρήνη, όπως οι εδαφικές διεκδικήσεις και η αποστρατιωτικοποίηση. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ υπέδειξε κατά τη συνάντησή του στο Λευκό Οίκο με τον νέο Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς στις αρχές Ιουνίου ότι ίσως θα ήταν καλύτερο για τη Ρωσία και την Ουκρανία να πολεμήσουν μεταξύ τους για λίγο ακόμα, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται για αυτές τις λεπτομέρειες της ειρήνης.

Ακόμη και αν τις γνώριζε και συμφωνούσε ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για τη βιώσιμη λήξη της σύγκρουσης, ίσως υπό την επήρεια του ρεαλιστή ειδικού απεσταλμένου του στη Ρωσία, Στιβ Γουίτκοφ, θα προέκυπταν ερωτήματα σχετικά με τα μέσα για την πολιτική χειραγώγηση του επιθυμητού αποτελέσματος. Παραμένει ασαφές πόσα μέλη της Ράντα θα υποβάλουν υποψηφιότητα για επανεκλογή, ποιοι θα τους αντιταχθούν και ποια θα είναι η θέση τους απέναντι σε αυτό το εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα στο εσωτερικό πλαίσιο μετά τη σύγκρουση, εάν κερδίσουν.

Ακόμη και αν αυτά τα στοιχεία ήταν γνωστά, η μυστική χρηματοδότηση και η υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης προς τους προτιμώμενους υποψηφίους δεν μπορούν να φτάσουν πολύ μακριά, πόσο μάλλον να επιτύχουν πολιτικά ένα αποτέλεσμα όπου η Βουλή θα ψηφίσει την κατάργηση του «νόμου για την κρατική γλώσσα» και ο (νέος;) πρόεδρος δεν θα ασκήσει βέτο ή θα υπερισχύσει η πλειοψηφία των δύο τρίτων. Ο πιο ρεαλιστικός τρόπος για την προώθηση αυτού του στόχου είναι οι ΗΠΑ να εξαρτήσουν τη στρατιωτική και πληροφοριακή βοήθεια μετά τη σύγκρουση από την επίτευξή του, αλλά για να συμβεί αυτό, ο Τραμπ πρέπει να επανεξετάσει ολόκληρο το σχέδιό του για το τελικό αποτέλεσμα.

Μεταφρασμένο από Sahiel.gr σε συνεργασία με korybko.substack.com