Ο έπαινος του Πούτιν για την προσέγγιση του Τραμπ στις ειρηνευτικές συνομιλίες στέλνει μήνυμα σε όλους τους υποστηρικτές της Ρωσίας

Η αποστολή που μόλις ανέθεσε ο Πούτιν στην FSB χρήζει μεγαλύτερης προσοχής λόγω του τι σημαίνει.

Ορισμένοι από τους υποστηρικτές της Ρωσίας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ήταν επιφυλακτικοί απέναντι στη δέσμευση του Τραμπ για ειρηνευτικές συνομιλίες με τον Πούτιν, αλλά ο τελευταίος μόλις επαίνεσε την προσέγγιση του ομολόγου του και έτσι έστειλε ένα μήνυμα προς αυτούς. Μίλησε σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) όταν είπε ότι οι πρώτες επαφές του με τον Τραμπ και την ομάδα του «εμπνέουν ορισμένες ελπίδες». Διευκρίνισε ότι οι ΗΠΑ μοιράζονται πλέον την επιθυμία της Ρωσίας να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους και να εργαστούν για την αντιμετώπιση μεγαλύτερων στρατηγικών προβλημάτων στον κόσμο.

Γράφει ο Andrew Korybko
Είμαι Αμερικανός πολιτικός αναλυτής με έδρα τη Μόσχα και ειδικεύομαι στην παγκόσμια συστημική μετάβαση προς την πολυπολικότητα.

Ο Πούτιν συνέχισε λέγοντας ότι «οι εταίροι μας επιδεικνύουν πραγματισμό και ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων και έχουν εγκαταλείψει πολλά στερεότυπα, τους λεγόμενους κανόνες και τα μεσσιανικά, ιδεολογικά κλισέ των προκατόχων τους». Στη συνέχεια προειδοποίησε την FSB για το πώς «ένα μέρος των δυτικών ελίτ εξακολουθεί να είναι δεσμευμένο να διατηρήσει την αστάθεια στον κόσμο και αυτές οι δυνάμεις θα προσπαθήσουν να διαταράξουν ή να θέσουν σε κίνδυνο τον πρόσφατα επαναλαμβανόμενο διάλογο».

Στη συνέχεια τους ανέθεσε να «αξιοποιήσουν κάθε δυνατότητα που προσφέρουν η διπλωματία και οι ειδικές υπηρεσίες για να ματαιώσουν τέτοιες προσπάθειες». Η τελευταία αποστολή τους αξίζει μεγαλύτερης προσοχής λόγω του τι σηματοδοτεί. Για αρχή, υποδηλώνει ότι ο Πούτιν και ο Τραμπ προσεγγίζουν πραγματικά μια συμφωνία που αλλάζει τα δεδομένα και μπορεί να περιγραφεί ως μια «νέα ύφεση» μεταξύ των χωρών τους, τις πιθανές λεπτομέρειες της οποίας μοιράστηκαν οι ακόλουθες πέντε αναλύσεις:

* 3 Ιανουαρίου: «Η δημιουργική ενεργειακή διπλωματία μπορεί να θέσει τη βάση για μια μεγάλη ρωσο-αμερικανική συμφωνία»

* 13 Φεβρουαρίου: «Ιδού τι θα ακολουθήσει μετά από το γεγονός ότι ο Πούτιν & ο Τραμπ μόλις συμφώνησαν να ξεκινήσουν ειρηνευτικές συνομιλίες»

* 14 Φεβρουαρίου: «Γιατί μπορεί η Ρωσία να αποκαταστήσει τους δεσμούς της με τη Δύση & πώς αυτό θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει την εξωτερική της πολιτική;»

* 15 Φεβρουαρίου: «Η ομιλία του Βανς στο Μόναχο δικαίωσε την πρόβλεψη του Πούτιν το καλοκαίρι του 2022 για πολιτική αλλαγή στην Ευρώπη»

* 25 Φεβρουαρίου: «Η διπλωματική χορογραφία της Ρωσίας και των ΗΠΑ στον ΟΗΕ δείχνει τη δέσμευσή τους για μια ‘νέα ύφεση‘»

Προχωρώντας, το επόμενο σημείο είναι ότι κάποια δυτική ελίτ μπορεί να προσπαθήσει να σταματήσει αυτή τη «Νέα Δίωξη», καθώς είναι αντίθετη με τα συμφέροντά της. Κανείς δεν γνωρίζει ποιες μορφές θα μπορούσε να πάρει αυτό, αλλά η προειδοποίηση του Πούτιν για το πώς θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να διακόψουν αυτή τη διαδικασία παραπέμπει σε προκλήσεις εναντίον της Ρωσίας και/ή της Λευκορωσίας, ενώ τα λόγια του για τη διακινδύνευση του διαλόγου τους θα μπορούσαν να αναφέρονται σε διαρροές ή ψέματα. Η FSB πρέπει σε κάθε περίπτωση είτε να αποτρέψει προληπτικά αυτά τα σενάρια είτε να έχει σχέδια για το τι θα πρέπει να κάνει η Ρωσία εάν αυτά υλοποιηθούν.

Τρίτον, τα δύο προηγούμενα σημεία υποδηλώνουν την προτίμηση του Πούτιν να υποστηρίζουν οι υποστηρικτές του δημοσίως αυτό που προσπαθεί να επιτύχει, εν όψει της αντίστασης ορισμένων δυτικών ελίτ ή τουλάχιστον να μην τον απαξιώνουν αμφισβητώντας τις προθέσεις του ή του Τραμπ. Με άλλα λόγια, η «πολιτικά ορθή» ερμηνεία των πρόσφατων γεγονότων είναι ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ εργάζονται ειλικρινά για να επιδιορθώσουν συνολικά τα προβλήματά τους προς όφελος του κόσμου, και οτιδήποτε αμφισβητεί αυτή την άποψη θα αποδοκιμαστεί από το Κρεμλίνο.

Το τέταρτο σημείο βασίζεται στο τελευταίο, θέτοντας το ενδεχόμενο ότι οι υποστηρικτές που αψηφούν τη νέα «πολιτικά ορθή» ερμηνεία των πρόσφατων γεγονότων μπορεί ακόμη και να θεωρηθούν ύποπτοι ότι λειτουργούν υπό την επιρροή της δυτικής ελίτ των αντιφρονούντων. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στην «ακύρωση» των ξένων και στη διερεύνηση των εγχώριων, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο εκφράζονται οι δικές τους αντικαθεστωτικές απόψεις. Και τέλος, το τελευταίο σημείο είναι ότι ο Πούτιν θέλει όλοι να τον εμπιστευτούν καθώς προσπαθεί να κλείσει την πραγματική «συμφωνία του αιώνα».

Μεταφρασμένο από Sahiel.gr σε συνεργασία με korybko.substack.com