του Enrico Toselli
Η σύνοδος κορυφής μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν; Μια αποτυχία, σύμφωνα με τη λεγόμενη “ποιοτική” ιταλική δημοσιογραφία. Και σύμφωνα με τους γκρινιάρηδες του TG, οι οποίοι τουλάχιστον δεν προσποιούνται ότι κάνουν ποιοτική δημοσιογραφία. Η συνάντηση ήταν αποτυχία επειδή ο Πούτιν τόλμησε να απαιτήσει ίση μεταχείριση: η Ρωσία δεν θα εμποδίσει τις ουκρανικές εξαγωγές τροφίμων και οι ατλαντιστές δεν θα εμποδίσουν τις ρωσικές εξαγωγές αγροτικών προϊόντων. Αλλά αυτό δεν άρεσε στα τσιράκια του Μπάιντεν.
Οπότε δεν υπάρχει συμφωνία; Στην πραγματικότητα δεν έγινε έτσι. Η γλώσσα του σώματος του Ερντογάν και του Πούτιν στους τελευταίους χαιρετισμούς τους θα έπρεπε να είχε οδηγήσει τους επαγγελματίες της παραπληροφόρησης να είναι λίγο προσεκτικοί.
Στην πραγματικότητα, η κοινή δήλωση πάγωσε τον ενθουσιασμό των εχθρών της Ρωσίας. Πρώτα απ’ όλα, οι δύο χώρες θα αρχίσουν να χρησιμοποιούν η μία τα νομίσματα της άλλης στις συναλλαγές τους, μειώνοντας σταδιακά τη χρήση του δολαρίου. Η Τουρκία και η Ρωσία έχουν θέσει ως στόχο να επιτύχουν το ισοδύναμο των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε διμερές εμπόριο έως το 2030, από 23,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2019.
Αλλά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι το κίνητρο πίσω από τη συμφωνία: η προσπάθεια να αμυνθεί απέναντι στην αμερικανική αλαζονεία που εκφράζεται με αδικαιολόγητες πιέσεις, δασμούς και κυρώσεις.
Καθόλου άσχημα για μια χώρα του ΝΑΤΟ όπως η Τουρκία.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ερντογάν έχει συνηθίσει να παίζει πολλά παιχνίδια ταυτόχρονα. Αλλά θα δούμε τις επόμενες εβδομάδες αν η συμφωνία του Σότσι θα έχει επιπτώσεις και στις περιφερειακές σχέσεις, από τη Συρία μέχρι το Ιράν, από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι τη Λιβύη.
Με πληροφορίες από euro-synergies