Την Κυριακή 21 Ιουλίου, ο Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε στο Social X την απόσυρσή του από την προεδρική υποψηφιότητα, καλώντας όλους τους αντιπροσώπους που είχαν συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών να ψηφίσουν στο συνέδριο του Αυγούστου τη σημερινή αναπληρώτριά του, Καμάλα Χάρις.
Τις τελευταίες εβδομάδες, για την ακρίβεια μετά το προεδρικό ντιμπέιτ, όλο και περισσότερα μέλη του κόμματος είχαν αρχίσει να πιέζουν τον Τζο Μπάιντεν, καλώντας τον (ή αναγκάζοντάς τον) να αποχωρήσει. Η πρώην πρόεδρος του Κογκρέσου Νάνσι Πελόζι, ο ηγέτης της μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων Χέικιμ Τζέφρις και ο ηγέτης της πλειοψηφίας της Γερουσίας Τσακ Σούμερ είχαν μάλιστα κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο στην οποία εξέφρασαν τις «ανησυχίες» τους.
Τώρα που ο Μπάιντεν αποσύρθηκε επισήμως, όπως απαίτησε το πλειοψηφικό ρεύμα των Δημοκρατικών, αναπόφευκτα προέκυψαν αρκετά ερωτηματικά που σχετίζονται με την προεκλογική εκστρατεία, το προεδρικό ψηφοδέλτιο, αλλά όχι μόνο. Όντας ένα ασυνήθιστο γεγονός για την πολιτική δυναμική των ΗΠΑ, σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στις πιθανές επιπτώσεις του, απαντώντας σε ορισμένες συχνές ερωτήσεις.
Ποιος παίρνει τη θέση του Μπάιντεν;
Η αποχώρηση του Μπάιντεν έρχεται σε μια στιγμή αδιεξόδου: μετά το τέλος των προκριματικών εκλογών και συνεπώς την κατανομή των αντιπροσώπων, αλλά πριν από το Συνέδριο, τη στιγμή δηλαδή που επισημοποιείται το εισιτήριο (το ζεύγος του υποψήφιου προέδρου και του αντιπροέδρου που κέρδισε το χρίσμα).
Αυτό σημαίνει ότι η υποστήριξη του Μπάιντεν στην Καμάλα Χάρις δεν συνεπάγεται τη μεταφορά των ψήφων, τις οποίες έλαβε κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών, στον νυν αντιπρόεδρο. Οι αντιπρόσωποι προφανώς δεν είναι πλέον «κλειδωμένοι» στον Μπάιντεν, οπότε μπορούν να ψηφίσουν ελεύθερα άλλους πιθανούς υποψηφίους στο συνέδριο.
Εκτός από την προαναφερθείσα Kamala Harris, μπορούν, πράγματι, να εμφανιστούν και άλλοι υποψήφιοι για το ψηφοδέλτιο: πρέπει, ωστόσο, να λάβουν τουλάχιστον 300 υπογραφές ή εγκρίσεις από τους αντιπροσώπους, όχι περισσότερες από 50 ανά πολιτεία, προκειμένου να εγγραφούν στις προκριματικές εκλογές.
Μέχρι στιγμής, πολλά από τα ηγετικά στελέχη του κόμματος, μεταξύ των οποίων κυβερνήτες και γερουσιαστές, έχουν αποφασίσει να ενωθούν πίσω από την υποστήριξη του Μπάιντεν, αποφεύγοντας να δημιουργήσουν ρήγματα που θα περιέπλεκαν άσκοπα μια ήδη λεπτή κατάσταση. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει εκφράσει την πρόθεση αυτή.
Όσον αφορά το θέμα των υπερ-εκλεκτόρων, πρόκειται για εξέχοντες πρώην πολιτικούς, π.χ. πρώην προέδρους και αντιπροέδρους- στη λίστα αυτή περιλαμβάνονται ο Μπιλ Κλίντον, ο Μπαράκ Ομπάμα, ο Τζίμι Κάρτερ και πολλοί άλλοι. Από το 2016 και μετά, ο ρόλος τους έχει μειωθεί, καθώς θα μπορούν να συμμετέχουν στη διαβούλευση μόνο στη σπάνια περίπτωση «μεσολάβησης». Για το λόγο αυτό, είναι απίθανο να μπορέσουν να επηρεάσουν ριζικά την υποψηφιότητα.
Ποιος θα είναι ο επόμενος αντιπρόεδρος;
Γενικά, η υποψήφια, στην προκειμένη περίπτωση η Kamala Harris, επιλέγει προσωπικά τον αντιπρόεδρό της- ωστόσο, ο τελευταίος μπορεί να αποφασιστεί από τους αντιπροσώπους και τους υπερ-αντιπροσώπους κατά τη διάρκεια του συνεδρίου με απόλυτη πλειοψηφία.
Η δεύτερη υπόθεση είναι σίγουρα η πιο απομακρυσμένη: η ανάθεση της επιλογής ενός τόσο σημαντικού στρατηγικά και επικοινωνιακά ρόλου στους αντιπροσώπους θα μπορούσε να αποδειχθεί αντιπαραγωγική. Με τον τρόπο αυτό, το ψηφοδέλτιο θα συγκροτηθεί με δημοκρατικό τρόπο, δεδομένου ότι οι αντιπρόσωποι, που είναι ακτιβιστές, βουλευτές και τοπικοί πολιτικοί, αντανακλούν κατά μία έννοια τη βούληση των ψηφοφόρων τους. Από την άλλη πλευρά, ο κίνδυνος είναι αυτός της σύνθεσης ενός ασυνάρτητου ή μη ελκυστικού ψηφοδελτίου, το οποίο δεν θα είναι σε θέση να καλύψει την απόσταση από τον Tycoon στις διάφορες πολιτείες που είναι σε εξέλιξη.
Η κ. Χάρις χρειάζεται ένα θεσμικά έμπειρο, ικανό και δημοφιλές πρόσωπο που να μπορεί να αντιμετωπίσει τη φιλοδυτική ρητορική που προωθεί το ζεύγος Τραμπ-Βανς.
Πολλά δημοσιεύματα αναφέρουν ονόματα όπως η Γκρέτσεν Γουίτμερ (κυβερνήτης του Μίσιγκαν), η οποία όμως έχει δηλώσει ότι δεν θέλει να εγκαταλείψει την πολιτεία της για τον ρόλο του αντιπροέδρου, ο Τζος Σαπίρο (κυβερνήτης της Πενσιλβάνια) που θα δώσει προβολή στους μεσοδυτικούς Δημοκρατικούς, ο Ρόι Κούπερ (κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας) που επίσης προωθεί μια μετριοπαθή γραμμή, ο Μαρκ Κέλι (γερουσιαστής της Αριζόνα και πρώην αστροναύτης) και, τέλος, ο Γκάβιν Νιούσομ, που θεωρείται το πραγματικό «ανερχόμενο αστέρι» των Δημοκρατικών.
Πώς θα γίνει η διαχείριση της προεκλογικής εκστρατείας της Kamala Harris;
Η εκλογική επιτροπή του Μπάιντεν, το όργανο διαχείρισης και συντονισμού των κονδυλίων της προεκλογικής εκστρατείας, έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 96 εκατομμύρια δολάρια: το ερώτημα που τίθεται είναι, θα μπορέσει η Καμάλα Χάρις να τα χρησιμοποιήσει;
Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς στα οικονομικά των εκλογών, η απάντηση είναι ναι. Πράγματι, κάθε υποψήφιος πρόεδρος που συγκεντρώνει περισσότερα από 5.000 δολάρια πρέπει να εγγραφεί, βάσει νόμου, στην κυβερνητική υπηρεσία FEC, αναφέροντας και τα δύο μέλη του ψηφοδελτίου, τα οποία θα είναι συνδικαιούχοι των πόρων που διαχειρίζεται η επιτροπή τους: αυτό σημαίνει ότι και η Χάρις μπορεί να τους χρησιμοποιήσει.
Επιπλέον, η επιτροπή Μπάιντεν-Χάρις μπορεί να κάνει απεριόριστες μεταφορές χρημάτων και να αναθέτει δαπάνες στην Εθνική Επιτροπή των Δημοκρατικών, το κεντρικό όργανο στην κορυφή της κομματικής ιεραρχίας. Η τελευταία είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό όλων των τοπικών και άλλων προεκλογικών εκστρατειών. Με τον τρόπο αυτό θα αποφευχθούν πιθανές νομικές διαμάχες σχετικά με τη χρηματοδότηση.
Όσον αφορά το ζήτημα των Super PAC, εφόσον πρόκειται για οργανώσεις τυπικά ανεξάρτητες από τους υποψηφίους που χρηματοδοτούν, μπορούν να χρησιμοποιούν τους πόρους που συγκεντρώνουν για να υποστηρίξουν οποιονδήποτε πολιτικό, ή σκοπό ανεξάρτητα από τη δυναμική του κόμματος: σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Μετά την αποχώρηση του Μπάιντεν, οι δωρεές μέσω των Super PACs εκτοξεύτηκαν στα ύψη. Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, οι Δημοκρατικοί συγκέντρωσαν 150 εκατομμύρια δολάρια, επιπλέον των περισσότερων από 250 εκατομμυρίων δολαρίων που είχαν προηγουμένως δεσμευτεί για τη χρηματοδότηση του συνεδρίου και την εκστρατεία στις πολιτείες που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Πώς αλλάζει η στρατηγική των Δημοκρατικών;
Η Καμάλα Χάρις άνοιξε την προεκλογική της εκστρατεία στο Ουισκόνσιν στις 23 Ιουλίου. Το ηθικό στις τάξεις των Δημοκρατικών έχει ανέβει και αυτό φαίνεται από την ενίσχυση των δωρεών και τη θετική ανταπόκριση των ψηφοφόρων και των μελών του κόμματος στηνυποστήριξη του Μπάιντεν.
Η βούληση του σημερινού αντιπροέδρου είναι σαφής: να ανακτήσει το έδαφος στις πολιτείες με διακυμάνσεις μέσω συγκεντρώσεων και αυξημένης συμμετοχής- δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη του ομιλία έγινε σε μια από τις πιο κρίσιμες και σκληρά αμφισβητούμενες πολιτείες.
Ίσως ο πρωταρχικός στόχος, ωστόσο, παραμένει η θωράκιση του λεγόμενου «Γαλάζιου Τείχους», εκείνου του συνόλου των παραδοσιακά δημοκρατικών πολιτειών που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν απόρθητο για το GOP.
Σε αυτές περιλαμβάνεται το Μίσιγκαν, το οποίο το 2016 απίστευτα «κέρδισε» ο Ντόναλντ Τραμπ και κόστισε τη νίκη στη Χίλαρι Κλίντον. Οιδημοσκοπήσεις μέχρι στιγμής ευνοούσαν πάντα τον μεγιστάνα στην «Πολιτεία του Γάτου», οπότε ο Χάρις και το επιτελείο του θα πρέπει να προσπαθήσουν να αντιστρέψουν την τάση.
Οι ευκαιρίες για κάτι τέτοιο δεν λείπουν: το συνέδριο του Αυγούστου και η επιλογή του αντιπροέδρου είναι δύο πολύτιμα πλεονεκτήματα και, αν αξιοποιηθούν σωστά, μπορούν σίγουρα να ανοίξουν ξανά ένα παιχνίδι που μέχρι την περασμένη εβδομάδα φαινόταν ήδη τελειωμένο.
από τον Alessio Celant
Πηγή: geopolitica.info
