Φόρος αδράνειας: Η χαριστική βολή στην ελληνική ύπαιθρο

Η πρόσφατη πρόταση για την επιβολή φόρου αδράνειας σε κλειστά ακίνητα δεν είναι απλώς μία ακόμη φορολογική καινοτομία. Πρόκειται για μια από τις πιο προβληματικές πρωτοβουλίες των τελευταίων ετών, με συνέπειες που ξεπερνούν την οικονομία και αγγίζουν τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής.

Η μεγάλη πλειονότητα των κλειστών κατοικιών δεν βρίσκεται στα αστικά κέντρα, αλλά σε χωριά και μικρές ή μεσαίου μεγέθους πόλεις. Αυτές οι ιδιοκτησίες αποτελούν συνήθως την μοναδική περιουσία οικογενειών, κληρονομημένη από γενιά σε γενιά, με μεγάλη συναισθηματική αξία αλλά χωρίς καμία εμπορική δυναμική.

Η αστυφιλία και η εσωτερική μετανάστευση έχουν αφήσει πίσω τους χιλιάδες σπίτια χωρίς κατοίκους. Ήδη, οι ιδιοκτήτες τους επιβαρύνονται με τον ΕΝΦΙΑ για ακίνητα που δεν μπορούν ούτε να αξιοποιήσουν ούτε να πουλήσουν, ενώ η συντήρησή τους είναι συχνά αδύνατη.

Στην ελληνική επαρχία, τα πωλητήρια μένουν για χρόνια αναρτημένα, με τιμές που κατρακυλούν χωρίς αποτέλεσμα. Σε αυτό το ήδη δύσκολο πλαίσιο, ο φόρος αδράνειας απειλεί να λειτουργήσει ως η «χαριστική βολή».

Η επιβολή ενός τέτοιου μέτρου, χωρίς διάκριση μεταξύ αστικών κέντρων και περιφέρειας, θα οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο: εγκατάλειψη περιουσιών, περαιτέρω ερήμωση, κατάρρευση αξιών και πλήγμα στις μικρές κοινότητες.

Η οριζόντια φορολογική πολιτική αγνοεί τις τεράστιες διαφορές της ελληνικής αγοράς ακινήτων. Στις μεγάλες πόλεις μπορεί να υπάρχει κερδοσκοπία, όμως στην περιφέρεια η αδράνεια είναι αναγκαστική και όχι εσκεμμένη.

Αντί για τιμωρητικά μέτρα, η χώρα χρειάζεται πολιτικές που θα δώσουν κίνητρα αξιοποίησης των ακινήτων στην επαρχία: φοροελαφρύνσεις, προγράμματα ανακαίνισης και στήριξη για την επιστροφή στα χωριά.

Ο φόρος αδράνειας δεν είναι απλώς λανθασμένος οικονομικά· είναι εθνικός κίνδυνος που απειλεί να επισφραγίσει την εγκατάλειψη μεγάλου μέρους της ελληνικής επικράτειας.

Στατιστικά Στοιχεία – Επικαιροποιημένο Πλαίσιο

• Σύμφωνα με ανάλυση της Blupeak Estate Analytics βάσει της απογραφής κτιρίων 2021, περίπου 1 στα 3 σπίτια στην Ελλάδα (34 %) είναι κενό ή μη-κατοικείται – δηλαδή 2,2 εκατομμύρια από τα 6,5 εκατ. συνολικά σπίτια eKathimerini.

• Οι περιοχές με υψηλότερα ποσοστά είναι η Κεντρική Μακεδονία (33 %), ενώ στην Αττική είναι περίπου 24,3 % κενών σπιτιών eKathimerini.

• Η ίδια έρευνα καταγράφει ότι το 87,5 % του συνολικού στεγαστικού αποθέματος είναι άνω των 30 ετών, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να θεωρούνται μη επικερδείς για ανακαίνιση ή αξιοποίηση eKathimerini.

• Επιπλέον, η Eteron Institute επισημαίνει ότι η Ελλάδα έχει από τα υψηλότερα ποσοστά κενών κατοικιών στην Ευρώπη, με συγκεντρώσεις στην Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη — και συνολικά χρειάζονται περίπου 700.000 ακίνητα που ανήκουν στην κατηγορία των «κλειστών» να επανενταχθούν στην αγορά για να ανακουφιστεί η στεγαστική κρίση eKathimerini+2GreekReporter.com+2.

• Στο φόντο της δημογραφικής κατάρρευσης και της ερημοποίησης της υπαίθρου, το 56,6 % του πληθυσμού ζει μόνο σε 100 από τα 13.586 συνολικά οικιστικά κέντρα της Ελλάδας — και υπάρχουν 2.172 οικισμοί με λιγότερους από 10 κατοίκους και 838 χωρίς καθόλου μόνιμο πληθυσμό china-cee.eu.

Πώς αξιοποιείται αυτό το πλαίσιο στο άρθρο

Αυτά τα δεδομένα κάνουν το όραμα σου πιο μονοκόμματο:

1. Οπτικός ακρογωνιαίος λίθος: ο χάρτης δείχνει την υπερσυγκέντρωση κενού αποθέματος στις πόλεις — ιδανικό για να δείξεις τη σύγκρουση μεταξύ αστικού και αγροτικού χώρου.

2. Στατιστικά επιχειρήματα: το 34 % των σπιτιών εκτός λειτουργίας δείχνει ότι το πρόβλημα είναι συστημικό – δεν είναι απλώς μεμονωμένες περιπτώσεις.

3. Δημογραφικό υπόβαθρο: η χωρική ερήμωση και η συρρίκνωση πληθυσμού εντείνουν την κοινωνική και οικονομική διάσταση του προβλήματος.

Πηγή: sahiel.gr