Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν τον πόλεμο αντιπροσώπων τους κατά της Ρωσίας στην Ουκρανία, συνεχίζουν επίσης τις προετοιμασίες για μια παρόμοια σύγκρουση με την Κίνα, χρησιμοποιώντας τη νησιωτική επαρχία της Ταϊβάν ως τον αντιπρόσωπο της επιλογής της στην Ασία.
Προς την κατεύθυνση αυτή, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να κατακλύζουν τη νησιωτική επαρχία με όπλα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Μία από τις πιο πρόσφατες ανακοινωθείσες πωλήσεις όπλων ήταν 400 αντιπλοϊκοί πύραυλοι Harpoon.
Η ελαττωματική “στρατηγική σκαντζόχοιρου” της Ουάσινγκτον για την Ταϊβάν
Οι αντιπλοϊκοί πύραυλοι που κατασκευάζει η Boeing θα αποτελούσαν κατά πάσα πιθανότητα μέρος της ανάπτυξης πολύ ευρύτερων δυνατοτήτων άρνησης πρόσβασης στην περιοχή (A2AD) για τις ένοπλες δυνάμεις της κυβέρνησης στο νησί.
Ένας αναλυτής με έδρα την Ταϊβάν, ο Pei-Shiue Hsieh, σε ένα άρθρο για το The Diplomat με τίτλο “Building Taiwan’s Own Area Denial Capabilities”, θα ισχυριζόταν:
Ενώ ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η Ταϊβάν δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της μια κινεζική εισβολή, τα αποτελέσματα των αναλυτικών μου παιχνιδιών πολέμου δείχνουν το αντίθετο. Τα γυμνάσια του κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA) τον περασμένο μήνα πιθανότατα κατέδειξαν τις προθέσεις του Πεκίνου να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό στο νησί σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Ο στρατός της Ταϊβάν πρέπει να αποτρέψει τους κινεζικούς στόλους από το να κινηθούν στις τακτικές τους θέσεις ή, αν δεν είναι σε θέση να αποτρέψει την εγκαθίδρυση του αποκλεισμού, να διαταράξει τις τρέχουσες επιχειρήσεις του Ναυτικού του PLA (PLAN).
Προκειμένου να γίνει αυτό, ο συγγραφέας προτείνει:
Η Ταϊβάν πρέπει να αναπτύξει τη δική της στρατηγική κατά της πρόσβασης/ άρνησης περιοχής (A2/AD), η οποία ενσωματώνει κατευθυνόμενα όπλα και συστήματα αναγνώρισης. Επί του παρόντος, ο στρατός της Ταϊβάν διαθέτει δύο πιθανές επιλογές για κατευθυνόμενα όπλα κατά πλοίων: το επίγειο Hsiung Feng II/III και το επίγειο ή εναέριο AGM-84 Harpoon. Με τις πληροφορίες αναγνώρισης που συλλέγονται από τα ραντάρ ναυτικής επιτήρησης και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9B SeaGuardian, αυτοί οι παραδοσιακοί πύραυλοι κατά πλοίων παραμένουν ισχυροί υπερασπιστές του νησιού. Ωστόσο, καθώς η PLAN αναπτύσσεται ραγδαία, η Ταϊβάν χρειάζεται περισσότερες από επιλογές μικρού και μεσαίου βεληνεκούς για να αντιμετωπίσει την απειλή της PLA.
Οι πύραυλοι αντιπλοΐας Hsiung Feng III και Harpoon έχουν βεληνεκές 400 χλμ. και 139 χλμ. αντίστοιχα. Ενώ αυτές οι εμβέλειες μπορεί να φαίνονται υπεραρκετές για να στοχεύσουν και να καταστρέψουν κινεζικά πολεμικά πλοία που επιβάλλουν θαλάσσιο αποκλεισμό στο νησί της Ταϊβάν, το πρόβλημα είναι ότι ενώ οι ίδιοι οι πύραυλοι διαθέτουν ενεργό ραντάρ εντοπισμού, η εξεύρεση κινεζικών πλοίων για να εντοπιστούν εξ αρχής θα είναι πολύ δύσκολη για τις ένοπλες δυνάμεις της Ταϊβάν.
Τα χερσαία ραντάρ έχουν περιορισμένη εμβέλεια λόγω της καμπυλότητας της Γης, πολύ μικρότερη από την επιχειρησιακή εμβέλεια των ίδιων των πυραύλων κατά πλοίων, γι’ αυτό και ο Pei-Shiue Hsieh προτείνει ότι τα ραντάρ ναυτικής επιτήρησης και εκείνα που είναι τοποθετημένα σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην απόκτηση στόχων. Ωστόσο, αναγνωρίζεται ευρέως ακόμη και από δυτικούς αναλυτές ότι ο ναυτικός στόλος και η αεροπορία της Ταϊβάν θα διαδραματίσουν ελάχιστο έως καθόλου ρόλο σε τυχόν εχθροπραξίες μεταξύ του νησιού και της υπόλοιπης Κίνας, καθώς θα στοχοποιηθούν και θα καταστραφούν πρώτα και κύρια από κινεζικούς πυραύλους.
Για το λόγο αυτό ο Pei-Shiue Hsieh προτείνει τη χρήση του AGM-158C LRASM (Long Range Anti-Ship Missile), ο οποίος διαθέτει αυτόνομη στόχευση. Οι LRASM ωστόσο εκτοξεύονται από αέρος, επομένως, αν ο αμερικανικός στρατός δεν χρησιμοποιήσει τους πυραύλους για λογαριασμό της Ταϊβάν, η ίδια η αεροπορία της Ταϊβάν δεν θα επιβιώσει αρκετά για να τους χρησιμοποιήσει.
Μεγάλο μέρος του επιχειρήματος του συγγραφέα φαίνεται να εξαρτάται από την “ανταλλαγή πληροφοριών”, ή με άλλα λόγια, τα αμερικανικά αεροσκάφη να παρέχουν στους χειριστές πυραύλων της Ταϊβάν πληροφορίες στόχευσης. Ο συγγραφέας αναφέρει το παράδειγμα του Moskva, ενός ρωσικού καταδρομικού που φέρεται να βυθίστηκε από έναν ουκρανικό πύραυλο κατά πλοίων χρησιμοποιώντας πληροφορίες στόχευσης που παρείχε το ΝΑΤΟ.
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ακόμη και αν αυτό ήταν αποτέλεσμα ουκρανικών πυραύλων που καθοδηγούνταν από πληροφορίες στόχευσης του ΝΑΤΟ, πρόκειται για ένα μόνο πλοίο από ολόκληρο τον ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Το ναυτικό της Ρωσίας τώρα απλά κρατάει τις αποστάσεις του, εκτός εμβέλειας πιθανών αντιπλοϊκών πυραύλων που μπορεί να διαθέτει η Ουκρανία, και εξακολουθεί να είναι σε θέση να ελέγχει τι ρέει προς και από την Ουκρανία μέσω θαλάσσης.
Ό,τι δεν μπορεί να επιτύχει η Ρωσία με ναυτική ισχύ κατά μήκος των ακτών της Ουκρανίας, μπορεί να το επιτύχει με πυραύλους κρουζ μεγάλου βεληνεκούς όπως το Kalibr, βαλλιστικούς πυραύλους όπως το Iskander, μη επανδρωμένα αεροσκάφη καμικάζι όπως το Geran-2 και υπερηχητικούς βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από αέρος όπως το Kinzhal. Ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας περιλαμβάνει επίσης έναν αριθμό υποβρυχίων για τα οποία οι πύραυλοι κατά πλοίων είναι άσχετοι, εκτός αν επιχειρούν στην επιφάνεια.
Σε ένα σενάριο όπου η Κίνα επιχειρεί να αποκλείσει την Ταϊβάν και η Κίνα αισθάνεται ότι τα πλοία επιφανείας της κινδυνεύουν από πυραύλους αντιπλοΐας, μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει υποβρύχια, ενώ παράλληλα να χρησιμοποιήσει την τρομερή πυραυλική της δύναμη για να πλήξει και να καταστρέψει όχι μόνο στρατιωτικές δυνατότητες που εδρεύουν στην Ταϊβάν, αλλά και λιμάνια που λαμβάνουν στρατιωτική βοήθεια από το εξωτερικό, καθώς και πλοία που επιχειρούν να την παραδώσουν. Ένας αποκλεισμός με οποιοδήποτε άλλο όνομα δεν παύει να είναι αποκλεισμός.
Το άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η διοίκηση της Ταϊβάν είναι το χρονικό πλαίσιο που τα αγοραζόμενα όπλα θα έφταναν πραγματικά στο νησί. Οι 400 αντιπλοϊκοί πύραυλοι Harpoon που αγοράστηκαν θα χρειαστούν το νωρίτερο χρόνια για να φθάσουν.
Το Reuters θα αναφέρει στο άρθρο του, “Η Ταϊβάν θα αγοράσει 400 αμερικανικούς πυραύλους κατά πλοίων για να αντιμετωπίσει την απειλή της Κίνας”, ότι:
Το Πεντάγωνο ανακοίνωσε σύμβαση ύψους 1,17 δισεκατομμυρίων δολαρίων για 400 πυραύλους κατά πλοίων στις 7 Απριλίου, χωρίς να κατονομάσει τον αγοραστή, λέγοντας ότι η παραγωγή αναμένεται να ολοκληρωθεί έως τον Μάρτιο του 2029. Το Bloomberg ανέφερε ότι η Ταϊβάν ήταν ο αγοραστής.
Σύμφωνα με τις περισσότερες εκτιμήσεις, το χάσμα στις στρατιωτικές δυνατότητες μεταξύ της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών θα κλείσει κάπου γύρω στο 2025. Μέχρι το 2029, το χάσμα θα βρίσκεται σε διαδικασία διεύρυνσης, αλλά αυτή τη φορά υπέρ της Κίνας.
Οι συμβάσεις για πυρομαχικά όπως το LRASM δεν συζητούνται καν δημοσίως, αλλά αν υπογραφούν τέτοιες συμβάσεις, είναι πιθανό η Ταϊβάν να περιμένει εξίσου ή και περισσότερο για να φτάσουν οι πύραυλοι, και αυτό υποθέτοντας ότι οι πύραυλοι θα εξελιχθούν σε επίγεια συστήματα για να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα ότι η πολεμική αεροπορία της Ταϊβάν δεν θα παίξει ρόλο σε τυχόν εχθροπραξίες με την υπόλοιπη Κίνα.
Κέρδη και προκλήσεις, όχι προστασία
Ενώ η Boeing σίγουρα κερδίζει από την πώληση 400 πυραύλων Harpoon για την αντιμετώπιση πλοίων στην Ταϊβάν, η κίνηση αυτή ελάχιστα ενισχύει τις στρατιωτικές δυνατότητες της Ταϊβάν σε σχέση με την υπόλοιπη Κίνα, ούτε το κάνει μέσα στο παράθυρο ευκαιρίας που επιδιώκουν οι ΗΠΑ για να προκαλέσουν μια ένοπλη σύγκρουση με την Κίνα για την Ταϊβάν. Εάν πρόκειται να σπάσει οποιοσδήποτε αποκλεισμός που έχει επιβληθεί από την Κίνα γύρω από τη νησιωτική επαρχία της Ταϊβάν, αυτό θα πρέπει να γίνει από τον αμερικανικό στρατό με τη χρήση ενός συνδυασμού πυραύλων κατά πλοίων και ανθυποβρυχιακού πολέμου.
Αμερικανοί πολιτικοί που έχουν κάνει πολεμική σχεδίαση μιας ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας σημείωσαν ότι οι ΗΠΑ πιθανότατα θα εξαντλήσουν το οπλοστάσιό τους σε πυραύλους αντιπλοΐας μεγάλου βεληνεκούς όλων των ειδών, αποτέλεσμα της περιορισμένης στρατιωτικής βιομηχανικής ικανότητας της Αμερικής, μια έλλειψη που επιδεικνύεται εν μέσω του πολέμου δι’ αντιπροσώπων με τη Ρωσία στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή.
Αλλά ακόμη και αν οι ΗΠΑ δεν εξαντλήσουν τους πυραύλους και αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να αποτρέψουν τη χρήση ναυτικών σκαφών από την Κίνα για την επιβολή αποκλεισμού, ένας de facto αποκλεισμός μπορεί και πάλι να επιβληθεί μέσω της χρήσης των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς της Κίνας που εκτοξεύονται από την ηπειρωτική χώρα στα λιμάνια της Ταϊβάν και σε κάθε πλοίο που επιχειρεί να τα χρησιμοποιήσει.
Δεν υπάρχουν σαφείς λύσεις για την Ταϊβάν, εάν συνεχίσει να ακολουθεί το δρόμο του αυτονομισμού και του ανταγωνισμού με την υπόλοιπη Κίνα που υποστηρίζουν οι ΗΠΑ, σε τέτοιο βαθμό που η μόνη λογική λύση για να “νικήσει” έναν κινεζικό αποκλεισμό του νησιού είναι να μην προκληθεί εξαρχής.
Από τον Brian Berletic
Με πληροφορίες από New Eastern Outlook
Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
