Η κακομεταχείριση ηλικιωμένων ατόμων αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο σαν μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα είναι πιθανόν να αυξηθεί περαιτέρω στην Ευρώπη, δεδομένης της ταχείας γήρανσης του πληθυσμού των κρατών μελών.
Σε διεθνές επίπεδο, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, καθώς και οι εργαζόμενοι του τομέα, έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους για το πρόβλημα και έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για να κατανοήσουν καλύτερα το φαινόμενο της κακομεταχείρισης των ηλικιωμένων, καθώς και των μεθόδων που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της.
Ο εκφοβισμός και οι απειλές.
Είναι να αναρωτιέται κανείς, μπορεί όντως ένα παιδί να απειλήσει ή να κακοποιήσει τους ηλικιωμένους γονείς του; Να εκμεταλλευτεί κάποιον που είναι σε ευάλωτη θέση; Και όμως είναι δυνατόν και βλέπουμε χιλιάδες παραδείγματα καθημερινά. Παιδιά που στραγγίζουν οικονομικά τους γονείς τους και τη σύνταξη τους.
Ξοδεύουν τις οικονομίες τους για δικό τους όφελος. Χρήματα που μάζεψαν με κόπο και ιδρώτα για τα γεράματα τους. Παιδιά που επειδή έχουν μπλεξίματα με την εφορία, το τζόγο, τα ναρκωτικά, τις ερωτικές τους σχέσεις, χρησιμοποιούν την αδυναμία που τους έχει ο γονέας και αρπάζουν ότι μπορούν.
Οι ηλικιωμένοι γονείς ως επί το πλείστον δικαιολογούν τα παιδιά, γιατί είναι τα παιδιά τους και τα λατρεύουν. Πως μπορεί ένας γονιός να απαρνηθεί τη βοήθεια στο σπλάχνο του; Ακόμα και όταν ξέρει πως λέγοντας του όχι, μπορεί να το βοηθήσει να βελτιωθεί, δεν αντέχει να το βλέπει να υποφέρει.
Έτσι αναγνωρίζοντας το λάθος τους, αφήνουν την εκμετάλλευση να συνεχίζετε. Δεν είναι ανόητοι, ούτε ξεμωραμένοι όπως θα ήθελαν οι άλλοι να πιστεύουν. Στην πλειοψηφία τους ξέρουν καλά τι τους συμβαίνει. Όμως κάνουν τα στραβά μάτια και τους χαζούς, για να νιώσει το παιδί τους καλύτερα.
Ίσως να έχουν δοκιμάσει και να αντιδράσουν. Είδαν όμως την ασχήμια του αποτελέσματος αυτής της ενέργειας τους. Τα παιδιά να γίνονται βίαια, να σπάνε πράγματα, να διαλύουν το σπίτι των γερόντων για να καταφέρουν αυτό που θέλουν. Δεν είναι ξέσπασμα εκείνη τη στιγμή, είναι ένας στυγνός εκβιασμός και η αρχή του εκφοβισμού.
Αν δεν μου δώσεις αυτό που θέλω, θα φύγω, δε θα με ξαναδείς, θα εξαφανιστώ. Θα με χάσεις για πάντα, δε σε έχω ανάγκη. Λόγια σκληρά για έναν γονέα, που μεγάλωσε το παιδί του με αγάπη και στοργή. Και υποκύπτει στις απαιτήσεις και τις απειλές.
Όταν το παιδί χρησιμοποιεί τα εγγόνια!
Καλά τα σπασίματα, οι φωνές, οι καυγάδες, ο θυμός. Λες θα περάσει, δε θα βρει τι άλλο να σπάσει, θα σταματήσει. Μπορεί και να εξαφανιστεί για λίγες ημέρες και μετά θα έρθει πάλι. Το ξέρω το παιδί μου, μαζί ζήσαμε την εφηβεία του.
Τι γίνεται όμως όταν αυτό το παιδί, χρησιμοποιεί την ευρύτερη οικογένεια; Και ειδικότερα τα εγγόνια. Εκεί είναι οι Αχίλλειος πτέρνα του κάθε παππού και της κάθε γιαγιάς. Με τόσο καμάρι και αγάπη περιμένουν να δουν τα εγγόνια τους, ειδικά αν ζουν σε απόσταση και δεν μπορούν να ταξιδέψουν και να βρεθούν συχνά.
Ξάφνου, ο γιος ή η κόρη των ηλικιωμένων, επειδή καυγάδισαν με τους παππούδες, τους απαγορεύουν τα ξαναδούν τα εγγόνια. Του παιδιού μου το παιδί, είναι δυο φορές παιδί, όλοι γνωρίζουμε το ρητό. Αντιλαμβάνεστε όμως ότι διπλασιάζετε και ο πόνος, η στεναχώρια, η θλίψη; Γιατί ξέρουν πως δεν έχουν το δικαίωμα να παρέμβουν στις ζωές των εγγονιών, να απαιτήσουν να τα δουν. Δεν είναι παιδιά τους, δεν αντέχουν να βάλουν μια φωνή παραπάνω, μήπως και τους ακούσουν!
[ΠΗΓΗ]
Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
