Μάζης προς Μητσοτάκη: «Όρισε τώρα τα 12 ναυτικά μίλια» – Το Αιγαίο μπροστά στη μεγάλη απόφαση

Η παρέμβαση του καθηγητή Γεωπολιτικής Ιωάννη Μάζη για τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι μια ακόμη τηλεοπτική τοποθέτηση. Είναι μια ευθεία πολιτική και εθνική προειδοποίηση προς την κυβέρνηση: Η Ελλάδα δεν μπορεί επ’ άπειρον να κρατά στα χαρτιά ένα κυριαρχικό δικαίωμα που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο.

Με τη φράση «όρισε τώρα τα 12 ναυτικά μίλια», ο Μάζης βάζει στο τραπέζι το πιο κρίσιμο ερώτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων: θα συνεχίσει η Αθήνα να επικαλείται το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων ή θα το ασκήσει στην πράξη;

Το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό. Η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει ότι κάθε κράτος έχει δικαίωμα να ορίσει την αιγιαλίτιδα ζώνη του έως τα 12 ναυτικά μίλια. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι διατηρεί το δικαίωμα αυτό και για τα νησιά της, απορρίπτοντας την τουρκική απειλή πολέμου.

Δείτε το Βίντεο…

Αποδεχτείτε τα cookies Μάρκετινγκ για να δείτε το βιντεο

Το Αιγαίο δεν είναι απλή γεωγραφία – Είναι κυριαρχία

Η Τουρκία εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να παρουσιάσει το Αιγαίο ως «ειδική περίπτωση». Με άλλα λόγια, επιχειρεί να περιορίσει ένα νόμιμο ελληνικό κυριαρχικό δικαίωμα, όχι επειδή δεν υπάρχει νομικά, αλλά επειδή η Άγκυρα το θεωρεί γεωπολιτικά ασύμφορο. Το τουρκικό casus belli του 1995 παραμένει η πιο ωμή απόδειξη αυτής της στρατηγικής. Η τουρκική Εθνοσυνέλευση είχε αποφασίσει τότε ότι ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των 6 ν.μ. στο Αιγαίο θα θεωρηθεί αιτία πολέμου.

Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί απλώς μια ελληνική θέση. Απειλεί ευθέως τη χώρα με πόλεμο εάν ασκήσει δικαίωμα που προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο.

Η γραμμή Μάζη: Από τη νομική θέση στην πολιτική πράξη

Η τοποθέτηση Μάζη αποκτά βαρύτητα ακριβώς επειδή συγκρούεται με τη λογική της διαρκούς αναβολής. Η Ελλάδα λέει ότι έχει το δικαίωμα. Η Τουρκία λέει ότι θα αντιδράσει. Και το ερώτημα παραμένει: Ποιος τελικά καθορίζει το εύρος της ελληνικής κυριαρχίας;

Η Αθήνα έχει ήδη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο. Το Αιγαίο όμως παραμένει το πραγματικό πεδίο της ιστορικής δοκιμασίας. Η επέκταση εκεί δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι απόφαση υψηλής στρατηγικής, που απαιτεί προετοιμασία, διπλωματική θωράκιση και καθαρό μήνυμα αποτροπής.

Το πρόβλημα της «ήρεμης» πολιτικής

Η πολιτική των «ήρεμων νερών» μπορεί να λειτουργεί ως προσωρινή διπλωματική ανάσα. Δεν μπορεί όμως να μετατρέπεται σε μόνιμη εθνική ακινησία. Διότι όταν ένα κράτος αποφεύγει για δεκαετίες να ασκήσει δικαίωμα που το ίδιο αναγνωρίζει ως κυριαρχικό, τότε ο αντίπαλος μαθαίνει να θεωρεί την ελληνική αυτοσυγκράτηση ως δεδομένο. Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο μήνυμα.

Η Τουρκία δεν εγκατέλειψε το casus belli. Δεν απέσυρε τις διεκδικήσεις της. Δεν αποδέχθηκε ότι τα ελληνικά νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες. Αντιθέτως, επιμένει σε μια αναθεωρητική ανάγνωση του Αιγαίου, όπου η ισχύς προηγείται του δικαίου.

Η εθνική διάσταση των 12 ναυτικών μιλίων

Τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι απλώς αριθμός. Είναι σύμβολο κρατικής υπόστασης, εθνικής συνέχειας και γεωπολιτικής αξιοπρέπειας. Για την Ελλάδα, το Αιγαίο δεν είναι ένας ουδέτερος θαλάσσιος χώρος. Είναι ιστορική ενότητα, πολιτισμικό βάθος και στρατηγικός πνεύμονας του Ελληνισμού. Από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μέχρι τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, η ελληνική παρουσία δεν είναι συγκυριακή. Είναι διαχρονική. Γι’ αυτό και η συζήτηση για τα 12 ν.μ. δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως διπλωματικός φάκελος. Είναι θέμα εθνικής βούλησης.

Το μεγάλο δίλημμα της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα. Από τη μία, θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη σταθερότητας και συνεννόησης. Από την άλλη, δεν μπορεί να αγνοεί ότι η σταθερότητα χωρίς αποτροπή μετατρέπεται σε ευαλωτότητα. Ο Μάζης, με την παρέμβασή του, υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πορεύεται μόνο με δηλώσεις προθέσεων. Η εθνική στρατηγική κρίνεται από τις αποφάσεις, όχι από τις διατυπώσεις.

Το Αιγαίο δεν περιμένει επ’ άπειρον. Όταν ένα κυριαρχικό δικαίωμα μένει στα χαρτιά για δεκαετίες, παύει να λειτουργεί ως αποτρεπτικό όπλο και γίνεται πεδίο δοκιμής της εθνικής βούλησης.

Η Ελλάδα έχει το δίκαιο. Το ερώτημα είναι αν έχει και την απόφαση να το ασκήσει.