Βάσεις του Ισραήλ στην Ελλάδα: Τι πραγματικά συζητήθηκε και γιατί τα τουρκικά ΜΜΕ «βλέπουν» περικύκλωση

Ένα σενάριο που επιστρέφει σε κάθε κρίσιμη συγκυρία

Οι πρόσφατες επαφές του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ισραηλινό ομόλογό του Μπενιαμίν Νετανιάχου επανέφεραν στο προσκήνιο ένα γνώριμο αλλά εξαιρετικά φορτισμένο ερώτημα:
συζητήθηκε η δημιουργία ισραηλινών στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα;

Το θέμα δεν είναι καινούργιο. Κάθε φορά που ο άξονας Αθήνας–Τελ Αβίβ ενισχύεται, εμφανίζεται σχεδόν αυτόματα στο δημόσιο διάλογο, άλλοτε ως υπαινιγμός και άλλοτε ως βεβαιότητα – κυρίως εκτός Ελλάδας.

Τι προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία

Από τα κοινά ανακοινωθέντα και τις δημόσιες δηλώσεις των δύο ηγετών δεν προκύπτει καμία ρητή αναφορά σε μόνιμες ισραηλινές βάσεις σε ελληνικό έδαφος.

Η επίσημη ατζέντα κινείται σταθερά γύρω από:

• Εμβάθυνση της στρατηγικής και αμυντικής συνεργασίας

• Κοινές ασκήσεις και συνεκπαίδευση

• Ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνογνωσίας

• Σταθερότητα και ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο

Πρόκειται για πλαίσιο συνεργασίας που δεν διαφοροποιείται ουσιαστικά από αντίστοιχες συμφωνίες της Ελλάδας με άλλους εταίρους.

Συνεργασία και υποδομές: Πού τελειώνει η πραγματικότητα και αρχίζει η παραπληροφόρηση

Η Ελλάδα διαθέτει υποδομές που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια για:

• Αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις

• Εκπαίδευση πιλότων και ειδικών δυνάμεων

• Επιχειρησιακές διευκολύνσεις στο πλαίσιο συμμαχιών

Η χρήση αυτών των υποδομών δεν συνιστά βάση. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η «γκρίζα ζώνη» μεταξύ συνεργασίας και μόνιμης παρουσίας γίνεται το έδαφος πάνω στο οποίο χτίζονται σενάρια και πολιτικές σκοπιμότητες.

Σχετικό υπόβαθρο μπορεί να βρει κανείς και σε παλαιότερη ανάλυση του Sahiel.gr για τον ρόλο της Ελλάδας ως κόμβου ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο: https://sahiel.gr/anatoliki-mesogeios-kai-energeia-to-paichnidi-aoz-poy/

Πώς το παρουσιάζουν τα τουρκικά μέσα

Εδώ η εικόνα αλλάζει δραστικά. Στον τουρκικό Τύπο, το ζήτημα εμφανίζεται όχι ως ερώτημα αλλά ως τετελεσμένο αφήγημα.

Φιλοκυβερνητικές εφημερίδες όπως η Yeni Şafak και η Sabah κάνουν λόγο για:

• «Σιωπηλή εγκατάσταση» του Ισραήλ στην Ελλάδα

• Μετατροπή ελληνικών υποδομών σε προέκταση της ισραηλινής άμυνας

• Συγκρότηση αντιτουρκικού άξονα Ελλάδας–Ισραήλ–Κύπρου

Αντίθετα, πιο μετριοπαθή μέσα όπως η Hürriyet περιορίζονται σε αναφορές για ενισχυμένη στρατιωτική συνεργασία, χωρίς αποδείξεις για μόνιμες βάσεις.

Το πολιτικό φίλτρο της Άγκυρας

Η τουρκική ανάγνωση δεν είναι ουδέτερη. Σχολιαστές κοντά στο περιβάλλον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζουν την Ελλάδα ως «γεωγραφικό εργαλείο» δυτικών και ισραηλινών σχεδιασμών.

Στο αφήγημα αυτό:

• Το Ισραήλ αναζητά στρατηγικό βάθος εκτός Μέσης Ανατολής

• Η Ελλάδα εμφανίζεται ως πρόθυμος κόμβος

• Η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε ζώνη πίεσης προς την Τουρκία

Αυτό που αποσιωπάται συστηματικά είναι ότι δεν υπάρχει καμία θεσμική συμφωνία για ισραηλινές βάσεις στην Ελλάδα.

Γιατί «φουσκώνει» το σενάριο των βάσεων

Ο πραγματικός λόγος που το θέμα διογκώνεται δεν είναι η ύπαρξη στοιχείων, αλλά ο φόβος:

• Της στρατηγικής σύγκλισης Αθήνας–Τελ Αβίβ

• Της γεωπολιτικής αναβάθμισης της Ελλάδας

• Της απώλειας του τουρκικού μονοπωλίου ισχύος στην περιοχή

Οι «βάσεις» λειτουργούν ως επικοινωνιακό σύμβολο απειλής, όχι ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Σχετική ανάλυση για την τουρκική στρατηγική αφήγηση έχει δημοσιευθεί και εδώ: https://sahiel.gr/toyrkiki-stratigiki-vathoys-apo-ti-somalia-eos-tin/

Τι θα σήμαινε πραγματικά μια τέτοια εξέλιξη

Αν ποτέ τεθεί επίσημα θέμα μόνιμων ισραηλινών βάσεων:

• Θα απαιτηθούν διακρατικές συμφωνίες και κοινοβουλευτικές εγκρίσεις

• Θα προκληθούν έντονες διεθνείς αντιδράσεις

• Η Ελλάδα θα εισέλθει σε νέο επίπεδο γεωπολιτικής εμπλοκής

Τίποτα από αυτά δεν μπορεί να γίνει αθόρυβα.

Το συμπέρασμα είναι σαφές:

Δεν υπάρχουν αποδείξεις για ισραηλινές βάσεις στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως μια στρατηγική σύγκλιση που μεταβάλλει τις ισορροπίες και ενοχλεί βαθιά την Άγκυρα. Εκεί ακριβώς γεννιούνται και καλλιεργούνται τα σενάρια. Όχι επειδή αντανακλούν την πραγματικότητα, αλλά επειδή αποτυπώνουν τον φόβο μιας Τουρκίας που βλέπει την Ελλάδα να παύει να είναι θεατής και να εξελίσσεται σε πυλώνα ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.

Α.Β.